Γνωρίζεις ποια τρόφιμα δυναμώνουν τις αρθρώσεις σου;

Με τον όρο άρθρωση αναφερόμαστε στο μέρος του σκελετού, όπου έρχονται σε επαφή κι ενώνονται δύο ή περισσότερα οστά, τα οποία δεν είναι σταθερά μεταξύ τους στα υπόλοιπα σημεία τους, όπως η άρθρωση του γόνατος, του αγκώνα, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι και οι ηβική σύμφυση. Οι αρθρώσεις μπορούν να τραυματιστούν ή να εμφανίσουν μη τραυματικές παθήσεις, τις λεγόμενες ρευματικές παθήσεις.

Τι είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

Ορισμένες όμως ρευματικές παθήσεις, όπως π.χ. οι λεγόμενες αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις, δεν περιορίζονται μόνο στο μυοσκελετικό σύστημα, αλλά προσβάλλουν και διάφορα άλλα όργανα ή συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού. Στις αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η ρευματοειδής αρθρίτιδα, διάφορες αγγειίτιδες, το σύνδρομο Sjögren κ.α. Στο γενικό πληθυσμό ενηλίκων της χώρας μας φαίνεται ότι η πιο συχνή από τις αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα με επιπολασμό, στο επίπεδο του 6,7‰ των ενηλίκων και ακολουθεί το σύνδρομο Sjögren με επιπολασμό στο επίπεδο του 1,5‰.

Τι γνωρίζετε για την οστεοαρθρίτιδα;

Εκτός των αυτοάνοσων ρευματικών παθήσεων, μια άλλη χρόνια ρευματική πάθηση είναι η οστεοαρθρίτιδα. Εντοπίζεται σε περιφερικές αρθρώσεις, δηλ. σε αρθρώσεις των άνω και κάτω άκρων, αλλά και σε αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης. Όταν η οστεοαρθρίτιδα εντοπίζεται στη σπονδυλική στήλη είναι γνωστή και ως εκφυλιστική σπονδυλαρθροπάθεια.

Αρθρώσεις, ρευματικές παθήσεις και φλεγμονή

Κοινό χαρακτηριστικό των περισσότερων ρευματικών παθήσεων είναι η παρουσία φλεγμονής στις αρθρώσεις ή σε άλλη θέση του μυοσκελετικού συστήματος ή/και σε άλλα όργανα. Έτσι τα συμπτώματα των παθήσεων αυτών έχουν συχνά σχέση με τη φλεγμονή. Συμπτώματα όπως ο πόνος, το οίδημα (πρήξιμο), η ερυθρότητα και η θερμότητα στη θέση της φλεγμονής είναι συχνά στις ρευματικές παθήσεις.

Διατροφή και φλεγμονή των αρθρώσεων

Από τη σύντομη αυτή περιγραφή των παθήσεων των αρθρώσεων καταλαβαίνει κανείς πόσο σημαντική είναι τόσο η πρόληψη όσο και η έγκαιρη αντιμετώπιση τόσο των δυσάρεστων συμπτωμάτων όσο και των ίδιων των παθήσεων. Η διατροφή έχει άραγε κάποιο ρόλο στις παθήσεις των αρθρώσεων κι αν ναι ποια είναι τα διατροφικά συστατικά «κλειδιά» στις ρευματικές παθήσεις; Απαντήστε το quiz που ακολουθεί και ανακαλύψτε το!

Ποιο ρόφημα είναι ευεργετικό για τις αρθρώσεις;

Το πράσινο τσάι εμφανίζει αντιαρθριτική δράση χάρη στις πολυφαινόλες που περιέχει. Οι πολυφαινόλες που βρίσκονται στο πράσινο τσάι (PGT), μεσολαβούν στην αντιαρθριτική δράση, μέσω της καταστολής διαφόρων παραγόντων φλεγμονής. Φαίνεται έτσι ότι η αντιαρθριτική δράση του πράσινου τσαγιού ίσως μπορεί να χρησιμοποιηθεί, ως μια διαιτητική θεραπεία για την αντιμετώπιση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, σε συνδυασμό με τη φαρμακευτική αγωγή.

Ασθενείς που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα έχουν αυξημένη ανάγκη σε πρωτεΐνες;

Μπορεί η αύξηση της θερμιδικής και πρωτεϊνικής πρόσληψης να μην αρκεί για να αντισταθμίσει τον αυξημένο μεταβολικό ρυθμό και τον σημαντικό πρωτεϊνικό καταβολισμό που εμφανίζουν οι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα, αλλά μια ισορροπημένη δίαιτα μπορεί να συμβάλλει στην επαρκή πρόσληψη θρεπτικών ουσιών. Στην ενεργή φάση της ασθένειας είναι απαραίτητη μια διατροφή αυξημένη σε πρωτεΐνες, που προέρχονται από τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα προϊόντα ζωικής προέλευσης (κρέας, ψάρι, ασπράδι αβγού κ.α).

2222banner

Ποιό είδος λιπαρών οξέων έχει ευεργετική δράση σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα;

Τα λιπίδια αντιπροσωπεύουν το 25-30% της θερμιδικής πρόσληψης (κορεσμένα, μονοακόρεστα, πολυακόρεστα λιπαρά οξέα σε αναλογία 1: 1: 1) Η αυξημένη πρόσληψη Ω3 λιπαρών οξέων, σε συνδυασμό με τη μείωση των Ω6 λιπαρών οξέων και την επαρκή πρόσληψη μονοακόρεστων λιπαρών οξέων, προκαλεί βελτίωση στα συμπτώματα και μερικές φορές μείωση της φαρμακευτικής αγωγής. Τα Ω3 λιπαρά οξέα βρίσκονται άφθονα στα ψάρια ειδικά στο σολομό, τον γαύρο, τη σαρδέλα, τη ρέγγα, τα φυτικά έλαια, τα καρύδια και το λιναρόσπορο.

Για την καλή υγεία των αρθρώσεων επιλέξτε συχνότερα:

Τα δημητριακά ολικής άλεσης είναι πλούσια σε σελήνιο. Το σελήνιο είναι ιχνοστοιχείο με αντιοξειδωτικές ιδιότητες, μπορεί να παίξει ρόλο στην πρόληψη της αρθρίτιδας και άλλων καταστάσεων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και τα καρδιαγγειακά. Πλούσια σε σελήνιο είναι και τα οστρακοειδή.

Ποιες βιταμίνες είναι ευεργετικές για την καλή υγεία των αρθρώσεων;

Οι βιταμίνες A και C με την υψηλή αντιοξειδωτική δράση που έχουν βοηθούν στη μείωση του οξειδωτικού στρες, το οποίο συμβάλλει στη συμπτωματολογία των παθήσεων των αρθρώσεων. Τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη Α είναι το συκώτι, η μαργαρίνη, τα καρότα, ο κρόκος του αβγού και τα γαλακτοκομικά προϊόντα ενώ σε βιταμίνη C βρίσκουμε στα εσπεριδοειδή, στις πιπεριές, στις φράουλες, στο ακτινίδιο και στο μπρόκολο. Η βιταμίνη D δρα κατά της οστεοπόρωσης και συνιστά καλή θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Καλές πηγές βιταμίνης D είναι τα αυγά, τα δημητριακά ολικής άλεσης και το γάλα.

Πηγή: www.mednutrition.gr

Οι κορυφαίες αντικαρκινικές τροφές που πρέπει να τρως καθημερινά!

Η προστασία από τον καρκίνο ξεκινά από την… κουζίνα!

Σύμφωνα με τους ειδικούς, μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή μπορεί να βοηθήσει ώστε να προληφθεί ένας στους δέκα καρκίνους.

Από τη μία, τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά που παρέχουν ορισμένες τροφές επιδρούν άμεσα στον οργανισμό ώστε να αποτρέψουν την ανάπτυξη των καρκινικών όγκων. Από την άλλη, η υγιεινή διατροφή συμβάλλει στη διαχείριση του σωματικού βάρους ώστε να αποφευχθεί η παχυσαρκία, η οποία αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο.

Η σωστή διατροφή είναι ένα από τα πιο απλά και οικονομικά μέσα που έχεις στη διάθεσή σου για να μειώσεις τον κίνδυνο καρκίνου και σε συνδυασμό με την τακτική σωματική άσκηση μπορεί πραγματικά να κάνει τη διαφορά στην υγεία σου.

Ακολουθούν οι κορυφαίες αντικαρκινικές τροφές που πρέπει να βάλεις στη ζωή σου σήμερα κιόλας!

Σκόρδο: Προστατεύει κυρίως από τους καρκίνους του πεπτικού, όπως ο καρκίνος του οισοφάγου, του στομάχου και του παχέος εντέρου.

Μούρα: Τα βατόμουρα, τα μύρτιλα και οι φράουλες είναι φρούτα πλούσια σε αντιοξειδωτικές ουσίες που προστατεύουν τα κύτταρα από τη φθορά, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου ή εξάπλωσης της νόσου στο σώμα.

Ντομάτα: Η αντικαρκινική δράση της ντομάτας οφείλεται κυρίως στο λυκοπένιο, ένα συστατικό με αντιοξειδωτική δράση. Ο οργανισμός απορροφά καλύτερα το λυκοπένιο όταν η ντομάτα είναι μαγειρεμένη, για παράδειγμα σε μορφή σάλτσας.

Σταυρανθή λαχανικά: Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν το μπρόκολο, το κουνουπίδι και το λάχανο. Τα σταυρανθή λαχανικά περιέχουν συστατικά που προστατεύουν από τις επικίνδυνες ελεύθερες ρίζες κι έτσι αποτρέπουν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Προϊόντα ολικής άλεσης: Οι φυτικές ίνες και οι αντιοξειδωτικές ουσίες που παρέχουν μειώνουν τον κίνδυνο για ποικίλες μορφές καρκίνου, κυρίως του πεπτικού συστήματος.

Σπανάκι: Το σπανάκι είναι πλούσιο σε βήτα καροτένιο και λουτεΐνη, δύο συστατικά με αποδεδειγμένη αντικαρκινική δράση.

Σταφύλια: Η φλούδα του σταφυλιού, ιδιαίτερα του κόκκινου, περιέχει ρεσβερατρόλη, μια ουσία γνωστή κυρίως για τα οφέλη που έχει για την καρδιαγγειακή υγεία, η οποία όμως συμβάλλει και στην προστασία από τον καρκίνο.

Φασόλια: Η αντικαρκινική τους δράση οφείλεται τόσο στις αντιοξειδωτικές ουσίες όσο και στις φυτικές ίνες που παρέχουν.

Καρύδια: Οι φυτικές στερόλες που παρέχουν δρουν προληπτικά κυρίως ενάντια στον καρκίνο του μαστού.

Σολομός: Χάρη στα υγιεινά Ω-3 λιπαρά που παρέχει, το γευστικό ψάρι έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση στο σώμα, εμποδίζοντας έτσι την ανάπτυξη και τη μετάσταση του καρκίνου.

Παντζάρι: Περιέχει ανθοκυανίνες, ουσίες που συμβάλλουν στην εξουδετέρωση των καρκινικών κυττάρων.

Πηγή: www.onmed.gr

2222banner

Καλά δεν τρώτε τυρί φέτα; Ξεκινήστε από... χθες!

Αν και η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων λατρεύει την φέτα, υπάρχουν κάποιοι που δεν θέλουν να την δουν. Γνωρίζουν όμως τι τους προσφέρει διατροφικά;

Πρόκειται για ένα τυρί που είναι πολύ νόστιμο και συνδυάζεται τέλεια με πολλά πιάτα. Πολλοί όμως το αποφεύγουν γιατί θεωρούν πως δεν ταιριάζει σε μία υγιεινή διατροφή.

Παρασκευάζεται από πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα και είναι πολύ πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά.

Είναι μία τροφή που μπορεί πολύ εύκολα να αφομοιωθεί από τον οργανισμό και παράγει πολύ λιγότερες φλεγμονές και αλλεργίες από τα άλλα τυριά, οπότε είναι ιδανικό για όσους έχουν ευαισθησία σε γαλακτοκομικά προϊόντα.

Η φέτα είναι γεμάτη με θρεπτικά συστατικά. Μόλις 28 γραμμάρια φέτας έχουν:

Θερμίδες: 74
Λίπος: 6 γραμμάρια
Πρωτεΐνη: 4 γραμμάρια
Υδατάνθρακες: 1,1 γραμμάρια
Ριβοφλαβίνη: 14% της Ημερήσιας Συνιστώμενης Ποσότητας (ΗΣΠ)
Ασβέστιο: 14% της ΗΣΠ
Νάτριο: 13% της ΗΣΠ
Φώσφορος: 9% του ΗΣΠ
Βιταμίνη Β12: 8% της ΗΣΠ
Σελήνιο: 6% του ΗΣΠ
Βιταμίνη Β6: 6% του ΗΣΠ
Ψευδάργυρος: 5% του ΗΣΠ

Έχει επίσης σημαντικές ποσότητες βιταμινών Α και Κ, φολικό οξύ, παντοθενικό οξύ, σίδηρο και μαγνήσιο. Eίναι χαμηλότερη σε λιπαρά και θερμίδες από ό,τι τα παλαιωμένα τυριά, όπως τα κασέρια, το τσένταρ και η παρμεζάνα. Τα 28 γραμμάρια τσένταρ ή παρμεζάνας περιέχουν πάνω από 110 θερμίδες και 7 γραμμάρια λίπους.

Επιπλέον, η φέτα περιέχει περισσότερες βιταμίνες του συμπλέγματος Β και ασβέστιο από ό,τι άλλα φρέσκα τυριά, όπως η μοτσαρέλα, η ρικότα, το τυρί cottage και το κατσικίσιο τυρί.

Η φέτα κάνει καλό στα οστά. Η φέτα είναι μια καλή πηγή ασβεστίου, φωσφόρου και πρωτεϊνών, που έχουν αποδειχθεί ότι συμβάλλουν στην καλύτερη υγεία των οστών. Το ασβέστιο και οι πρωτεΐνες συντελούν στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας και στην πρόληψη της οστεοπόρωσης, ενώ ο φώσφορος βοηθά τα οστά σας να απορροφήσουν το ασβέστιο. Επιπλέον, το γάλα από πρόβατα και κατσίκες περιέχει περισσότερο ασβέστιο και φώσφορο από το αγελαδινό γάλα. Ως εκ τούτου, ενσωματώνοντας στη διατροφή σας τυριά, όπως η φέτα, θα πετύχετε ευκολότερα την ΗΣΠ ασβεστίου.

Η φέτα κάνει καλό στο πεπτικό σύστημα. Τα προβιοτικά είναι ζωντανά, φιλικά βακτήρια που ωφελούν την υγεία σας. Η φέτα έχει αποδειχθεί ότι περιέχει το προβιοτικό Lactobacillus plantarum, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 48% των βακτηρίων στην φέτα. Αυτά τα βακτήρια μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη υγεία του ανοσοποιητικού συστήματος και του εντέρου, προστατεύοντας τον εντερικό σωλήνα από βακτήρια που προκαλούν ασθένειες, όπως το E. coli και η σαλμονέλα. Επιπλέον, τα προβιοτικά αυξάνουν την παραγωγή χημικών ενώσεων που αναστέλλουν τη φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού. Τέλος, μελέτες σε δοκιμαστικό σωλήνα έχουν δείξει ότι αυτά τα ανθεκτικές βακτήρια και άλλα στελέχη μαγιάς που βρέθηκαν στην φέτα αναπτύσσονται σε περιβάλλον χαμηλού pΗ, κάτι που σημαίνει ότι επιβιώνουν από τα χολικά οξέα.

Η φέτα έχει και καλά λιπαρά. Το συζευγμένο λινολεϊκό οξύ (Conjugated linoleic acid - CLA) είναι ένα λιπαρό οξύ που βρίσκεται στα ζωικά προϊόντα. Έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει στην καλύτερη σύσταση του σώματος, μειώνοντας τη λιπώδη μάζα σε αυτό. Το CLA μπορεί επίσης να βοηθήσει στην πρόληψη του διαβήτη και έχει δείξει αποτελέσματα και κατά του καρκίνου. Τα τυριά από πρόβειο γάλα έχουν υψηλότερη συγκέντρωση CLA από εκείνα με γάλα αγελάδας ή κατσίκας. Η φέτα περιέχει έως και 1,9% CLA, το οποίο αντιστοιχεί στο 0,8% της περιεκτικότητάς της σε λιπαρές ουσίες. Και μπορεί αυτό το περιεχόμενο του CLA να μειώνεται μετά την περίοδο ωρίμανσης και κατά την αποθήκευση, ωστόσο μια μελέτη έχει δείξει ότι η χρήση βακτηριακών καλλιεργειών στην παραγωγή του τυριού (όπως γίνεται στην φέτα) συμβάλει στην αύξηση της συγκέντρωσης του CLA. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα έχει τη χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού και την υψηλότερη κατανάλωση φέτας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πιθανά προβλήματα από την κατανάλωση φέτας. Η φέτα είναι μια καλή πηγή θρεπτικών συστατικών από γαλακτοκομικά προϊόντα. Ωστόσο, λόγω του τρόπου παραγωγής της και των ειδών γάλακτος που χρησιμοποιούνται σε αυτή, θα μπορούσε να έχει κάποια μειονεκτήματα.

Η φέτα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο (αλάτι). Κατά τη διαδικασία παρασκευής της φέτας, προστίθεται αλάτι στο τυρόπηγμα. Επιπλέον, κατά την αποθήκευση, το τυρί πρέπει να βυθίζεται σε άλμη με έως και 7% αλάτι. Το τελικό προϊόν είναι ένα τυρί που έχει αρκετό νάτριο. Συγκεκριμένα η φέτα περιέχει 312 mg νατρίου ανά 28 γραμμάρια σερβιρίσματος, κάτι που αντιστοιχεί στο 13% της ΗΣΠ σε νάτριο. Μια καλή ιδέα για να μειωθεί η περιεκτικότητα της φέτας σε αλάτι είναι να την ξεπλύνετε με νερό πριν την βάλετε στο πιάτο σας.

Η φέτα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε λακτόζη. Τα φρέσκα τυριά και τα τυριά με υψηλά επίπεδα λίπους γάλακτος τείνουν να έχουν περισσότερη λακτόζη από τα παλαιωμένα τυριά. Δεδομένου ότι η φέτα είναι ένα φρέσκο τυρί από πλήρες γάλα, έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε λακτόζη από άλλα τυριά, όπως το γκούντα, η παρμεζάνα και το ανθότυρο. Όσοι είναι αλλεργικοί ή έχουν δυσανεξία στην λακτόζη θα πρέπει να αποφεύγουν την κατανάλωση φρέσκων τυριών, συμπεριλαμβανομένης της φέτας.

Οι έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να καταναλώνουν μη-παστεριωμένη φέτα. Το Listeria monocytogenes (λιστέρια) είναι ένα είδος βακτηρίου που βρίσκεται φυσικά στο νερό και στο έδαφος και το οποίο μπορεί να μολύνει τις καλλιέργειες και τα ζώα. Οι έγκυες γυναίκες συνιστάται συνήθως να αποφεύγουν την κατανάλωση ωμών λαχανικών και κρεάτων, καθώς και μη-παστεριωμένων γαλακτοκομικών προϊόντων, επειδή είναι πιθανό να είναι μολυσμένα με αυτό το βακτήριο. Τα τυριά από μη-παστεριωμένο γάλα έχουν υψηλότερο κίνδυνο να μεταφέρουν βακτήρια από ό,τι εκείνα από παστεριωμένο γάλα. Ομοίως, τα φρέσκα τυριά έχουν υψηλότερο κίνδυνο για κάτι τέτοιο σε σχέση με τα παλαιωμένα τυριά, λόγω της υψηλότερης υγρασίας τους. Ως εκ τούτου, επειδή η φέτα γίνεται με μη-παστεριωμένο γάλα δεν συνιστάται για τις έγκυες γυναίκες.

Προσοχή στις πιθανές παρενέργειες. Ενώ η φέτα είναι σημαντικά λιγότερο αλλεργιογόνος από τα τυριά που παράγονται από αγελαδινό γάλα, είναι πιθανόν να δημιουργεί αλλεργία σε κάποιους, λογά του κατσικίσιου η πρόβειου γάλακτος. Περίπου το 90 τοις εκατό των ατόμων με αλλεργία στο γάλα, έχουν διαγνωστεί στο αγελαδινό. Βρέθηκε, επίσης, ότι το σώμα τους αναγνωρίζει τις ίδιες πρωτεΐνες στο γάλα κατσικάς.

Ωστόσο, αν είστε ευαίσθητοι, αλλά είστε αλλεργικοί στο γάλα της αγελάδας, θα βρείτε πιθανώς, τα προϊόντα, όπως η φέτα, να είναι μια μεγάλη εναλλακτική λύση!

Μια άλλη πιθανή προσοχή κατά την κατανάλωση φέτας, είναι για εκείνους που πάσχουν από δυσανεξία ισταμίνης. Και πάλι, η ισταμίνη είναι μια ζωτικής σημασίας πρωτεΐνη σε μικρές δόσεις, και σας βοηθά να καταπολεμήσετε τις λοιμώξεις του σώματος σας, αλλά η υπερβολική κατανάλωση από αυτό το τυρί, προκαλεί φλεγμονή.

Οι άνθρωποι που πάσχουν από δυσανεξία ισταμίνης, σε αντίθεση με τους περισσότερους ανθρώπους, έχουν ένα πολύ σκληρό χρόνο χωρίς να χαλάσει ισταμένης όταν υπάρχει σε υψηλό επίπεδα στο σώμα, και μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα αλλεργίας, όπως όταν καταναλώνουν τρόφιμα που περιέχουν την πρωτεΐνη ισταμένης.

Εάν έχετε συμπτώματα όπως εξάνθημα, εφίδρωση η πρήξιμο, μετά την κατανάλωση τυριού φέτας η αλλά γαλακτοκομικά προϊόντα από αίγες ή πρόβατα, να σταματήσετε να τρωτέ και να συμβουλευτείτε το γιατρό σας αμέσως.

Έρευνα για το τυρί

Η καθημερινή κατανάλωση τυριού έχει σημαντικά οφέλη για τον οργανισμό με πρώτο και κύριο την προστασία από την καρδιακή νόσο, υποστηρίζουν οι επιστήμονες.

Όλα τα είδη τυριών είναι πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα και πρωτεΐνες, στοιχεία που βοηθούν στην προστασία από καρδιαγγειακές παθήσεις, σύμφωνα με ειδικούς του Πανεπιστημίου Soochow στην Κίνα.

Το τυρί περιέχει επίσης υψηλά επίπεδα ασβεστίου, πράγμα που σημαίνει ότι αν και είναι πλούσιο σε λιπαρά, μικρό ποσοστό του απορροφάται από το σώμα.

Οι εθελοντές που έλαβαν μέρος στη μελέτη κατανάλωναν περίπου 40 γραμμάρια τυριού καθημερινά, όσο περίπου ένα σπιρτόκουτο.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, η κατανάλωση της συγκεκριμένης ποσότητας μείωσε τις πιθανότητες καρδιακών παθήσεων κατά 14%.

Οι ερευνητές σημειώνουν επίσης ότι η κατανάλωση τυριού αύξησε τη λεγόμενη καλή χοληστερόλη και μείωσε τα επίπεδα κακής χοληστερόλης. Περιέχει επίσης ένα οξύ που συμβάλλει στην απομάκρυνση του κινδύνου απόφραξης των αρτηριών.

Προηγούμενη μελέτη της ίδιας επιστημονικής ομάδας, υπογραμμίζει τα οφέλη από τη κατανάλωση τυριού, λόγω της περιεκτικότητάς του σε πρωτεΐνη ορού γάλακτος, βιταμίνης Κ2 και άλλους τύπους λιπαρών οξέων.

Σχολιάζοντας τα ευρήματα της μελέτης, ο Ian Givens, Επιστήμονας Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο του Reading, δήλωσε ότι το ασβέστιο που προέρχεται από γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το τυρί, παίζει σημαντικό ρόλο στη μείωση του λίπους στο σώμα.

«Φαίνεται ότι τα γαλακτοκομικά σχετίζονται με μειωμένο καρδιαγγειακό κίνδυνο και ειδικά το γιαούρτι με τον διαβήτη τύπου 2» είπε χαρακτηριστικά.

Ο καθηγητής συμμετείχε τον Μάιο σε μελέτη που συμπεριέλαβε σχεδόν ένα εκατομμύριο ανθρώπους και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε σχέση μεταξύ κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων και αυξημένου κινδύνου εμφάνισης καρδιακών παθήσεων ή εγκεφαλικού επεισοδίου.

Η διατροφολόγος Jo Travers επισημαίνει ότι το τυρί έχει πολλά ωφέλιμα ιχνοστοιχεία και βιταμίνες, προειδοποιεί όμως ότι πρέπει να το αποφεύγουν οι υπέρβαροι και όσοι κινδυνεύουν από υπέρταση λόγω του αλατιού που περιέχει.

Η Tracey Parker, διατροφολόγος στο Βρετανικό Ίδρυμα Καρδιάς, επισημαίνει ότι η κατανάλωση 2-3 μερίδων γαλακτοκομικών προϊόντων την ημέρα, είναι αρκετή για να καλύψει τις ανάγκες σε ασβέστιο. Δεν πρέπει όμως και οι 3 να είναι τυρί, αλλά γιαούρτι και/ή γάλα με λίγα λιπαρά.

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων λατρεύει την φέτα. Αλλά γνωρίζετε τι μας προσφέρει διατροφικά;
 
Πρόκειται για ένα τυρί που είναι πολύ νόστιμο και συνδυάζεται τέλεια με πολλά πιάτα. Πολλοί όμως το αποφεύγουν γιατί θεωρούν πως δεν ταιριάζει σε μία υγιεινή διατροφή.
 
Παρασκευάζεται από πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα και είναι πολύ πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά.
 
Είναι μία τροφή που μπορεί πολύ εύκολα να αφομοιωθεί από τον οργανισμό και παράγει πολύ λιγότερες φλεγμονές και αλλεργίες από τα άλλα τυριά, οπότε είναι ιδανικό για όσους έχουν ευαισθησία σε γαλακτοκομικά προϊόντα.
 
 
Η φέτα είναι γεμάτη με θρεπτικά συστατικά. Μόλις 28 γραμμάρια φέτας έχουν:
 
    Θερμίδες: 74
    Λίπος: 6 γραμμάρια
    Πρωτεΐνη: 4 γραμμάρια
    Υδατάνθρακες: 1,1 γραμμάρια
    Ριβοφλαβίνη: 14% της Ημερήσιας Συνιστώμενης Ποσότητας (ΗΣΠ)
    Ασβέστιο: 14% της ΗΣΠ
    Νάτριο: 13% της ΗΣΠ
    Φώσφορος: 9% του ΗΣΠ
    Βιταμίνη Β12: 8% της ΗΣΠ
    Σελήνιο: 6% του ΗΣΠ
    Βιταμίνη Β6: 6% του ΗΣΠ
    Ψευδάργυρος: 5% του ΗΣΠ
 
Έχει επίσης σημαντικές ποσότητες βιταμινών Α και Κ, φολικό οξύ, παντοθενικό οξύ, σίδηρο και μαγνήσιο. Eίναι χαμηλότερη σε λιπαρά και θερμίδες από ό,τι τα παλαιωμένα τυριά, όπως τα κασέρια, το τσένταρ και η παρμεζάνα. Τα 28 γραμμάρια τσένταρ ή παρμεζάνας περιέχουν πάνω από 110 θερμίδες και 7 γραμμάρια λίπους.
 
Επιπλέον, η φέτα περιέχει περισσότερες βιταμίνες του συμπλέγματος Β και ασβέστιο από ό,τι άλλα φρέσκα τυριά, όπως η μοτσαρέλα, η ρικότα, το τυρί cottage και το κατσικίσιο τυρί.
 
Η φέτα κάνει καλό στα οστά. Η φέτα είναι μια καλή πηγή ασβεστίου, φωσφόρου και πρωτεϊνών, που έχουν αποδειχθεί ότι συμβάλλουν στην καλύτερη υγεία των οστών. Το ασβέστιο και οι πρωτεΐνες συντελούν στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας και στην πρόληψη της οστεοπόρωσης, ενώ ο φώσφορος βοηθά τα οστά σας να απορροφήσουν το ασβέστιο. Επιπλέον, το γάλα από πρόβατα και κατσίκες περιέχει περισσότερο ασβέστιο και φώσφορο από το αγελαδινό γάλα. Ως εκ τούτου, ενσωματώνοντας στη διατροφή σας τυριά, όπως η φέτα, θα πετύχετε ευκολότερα την ΗΣΠ ασβεστίου.
 
Η φέτα κάνει καλό στο πεπτικό σύστημα. Τα προβιοτικά είναι ζωντανά, φιλικά βακτήρια που ωφελούν την υγεία σας. Η φέτα έχει αποδειχθεί ότι περιέχει το προβιοτικό  Lactobacillus plantarum, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 48% των βακτηρίων στην φέτα. Αυτά τα βακτήρια μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη υγεία του ανοσοποιητικού συστήματος και του εντέρου, προστατεύοντας τον εντερικό σωλήνα από βακτήρια που προκαλούν ασθένειες, όπως το E. coli και η σαλμονέλα. Επιπλέον, τα προβιοτικά αυξάνουν την παραγωγή χημικών ενώσεων που αναστέλλουν τη φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού. Τέλος, μελέτες σε δοκιμαστικό σωλήνα έχουν δείξει ότι αυτά τα ανθεκτικές βακτήρια και άλλα στελέχη μαγιάς που βρέθηκαν στην φέτα αναπτύσσονται σε περιβάλλον χαμηλού pΗ, κάτι που σημαίνει ότι επιβιώνουν από τα χολικά οξέα.
 
Η φέτα έχει και καλά λιπαρά. Το συζευγμένο λινολεϊκό οξύ (Conjugated linoleic acid - CLA) είναι ένα λιπαρό οξύ που βρίσκεται στα ζωικά προϊόντα. Έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει στην καλύτερη σύσταση του σώματος, μειώνοντας τη λιπώδη μάζα σε αυτό. Το CLA μπορεί επίσης να βοηθήσει στην πρόληψη του διαβήτη και έχει δείξει αποτελέσματα και κατά του καρκίνου. Τα τυριά από πρόβειο γάλα έχουν υψηλότερη συγκέντρωση CLA από εκείνα με γάλα αγελάδας ή κατσίκας. Η φέτα περιέχει έως και 1,9% CLA, το οποίο αντιστοιχεί στο 0,8% της περιεκτικότητάς της σε λιπαρές ουσίες. Και μπορεί αυτό το περιεχόμενο του CLA να μειώνεται μετά την περίοδο ωρίμανσης και κατά την αποθήκευση, ωστόσο μια μελέτη έχει δείξει ότι η χρήση βακτηριακών καλλιεργειών στην παραγωγή του τυριού (όπως γίνεται στην φέτα) συμβάλει στην αύξηση της συγκέντρωσης του CLA. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα έχει τη χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού και την υψηλότερη κατανάλωση φέτας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
 
Πιθανά προβλήματα από την κατανάλωση φέτας. Η φέτα είναι μια καλή πηγή θρεπτικών συστατικών από γαλακτοκομικά προϊόντα. Ωστόσο, λόγω του τρόπου παραγωγής της και των ειδών γάλακτος που χρησιμοποιούνται σε αυτή, θα μπορούσε να έχει κάποια μειονεκτήματα.
 
Η φέτα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο (αλάτι). Κατά τη διαδικασία παρασκευής της φέτας, προστίθεται αλάτι στο τυρόπηγμα. Επιπλέον, κατά την αποθήκευση, το τυρί πρέπει να βυθίζεται σε άλμη με έως και 7% αλάτι. Το τελικό προϊόν είναι ένα τυρί που έχει αρκετό νάτριο. Συγκεκριμένα η φέτα περιέχει 312 mg νατρίου ανά 28 γραμμάρια σερβιρίσματος, κάτι που αντιστοιχεί στο 13% της ΗΣΠ σε νάτριο. Μια καλή ιδέα για να μειωθεί η περιεκτικότητα της φέτας σε αλάτι είναι να την ξεπλύνετε με νερό πριν την βάλετε στο πιάτο σας.
 
Η φέτα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε λακτόζη. Τα φρέσκα τυριά και τα τυριά με υψηλά επίπεδα λίπους γάλακτος τείνουν να έχουν περισσότερη λακτόζη από τα παλαιωμένα τυριά. Δεδομένου ότι η φέτα είναι ένα φρέσκο τυρί από πλήρες γάλα, έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε λακτόζη από άλλα τυριά, όπως το γκούντα, η παρμεζάνα και το ανθότυρο. Όσοι είναι αλλεργικοί ή έχουν δυσανεξία στην λακτόζη θα πρέπει να αποφεύγουν την κατανάλωση φρέσκων τυριών, συμπεριλαμβανομένης της φέτας.
 
Οι έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να καταναλώνουν μη-παστεριωμένη φέτα. Το Listeria monocytogenes (λιστέρια) είναι ένα είδος βακτηρίου που βρίσκεται φυσικά στο νερό και στο έδαφος και το οποίο μπορεί να μολύνει τις καλλιέργειες και τα ζώα. Οι έγκυες γυναίκες συνιστάται συνήθως να αποφεύγουν την κατανάλωση ωμών λαχανικών και κρεάτων, καθώς και μη-παστεριωμένων γαλακτοκομικών προϊόντων, επειδή είναι πιθανό να είναι μολυσμένα με αυτό το βακτήριο. Τα τυριά από μη-παστεριωμένο γάλα έχουν υψηλότερο κίνδυνο να μεταφέρουν βακτήρια από ό,τι εκείνα από παστεριωμένο γάλα. Ομοίως, τα φρέσκα τυριά έχουν υψηλότερο κίνδυνο για κάτι τέτοιο σε σχέση με τα παλαιωμένα τυριά, λόγω της υψηλότερης υγρασίας τους. Ως εκ τούτου, επειδή η φέτα γίνεται με μη-παστεριωμένο γάλα δεν συνιστάται για τις έγκυες γυναίκες.
 
Η καθημερινή κατανάλωση τυριού έχει σημαντικά οφέλη για τον οργανισμό με πρώτο και κύριο την προστασία από την καρδιακή νόσο, υποστηρίζουν οι επιστήμονες.
Όλα τα είδη τυριών είναι πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα και πρωτεΐνες, στοιχεία που βοηθούν στην προστασία από καρδιαγγειακές παθήσεις, σύμφωνα με ειδικούς του Πανεπιστημίου Soochow στην Κίνα.
 
Το τυρί περιέχει επίσης υψηλά επίπεδα ασβεστίου, πράγμα που σημαίνει ότι αν και είναι πλούσιο σε λιπαρά, μικρό ποσοστό του απορροφάται από το σώμα.
Οι εθελοντές που έλαβαν μέρος στη μελέτη κατανάλωναν περίπου 40 γραμμάρια τυριού καθημερινά, όσο περίπου ένα σπιρτόκουτο.
 
Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, η κατανάλωση της συγκεκριμένης ποσότητας μείωσε τις πιθανότητες καρδιακών παθήσεων κατά 14%.
 
Οι ερευνητές σημειώνουν επίσης ότι η κατανάλωση τυριού αύξησε τη λεγόμενη καλή χοληστερόλη και μείωσε τα επίπεδα κακής χοληστερόλης. Περιέχει επίσης ένα οξύ που συμβάλλει στην απομάκρυνση του κινδύνου απόφραξης των αρτηριών.
Προηγούμενη μελέτη της ίδιας επιστημονικής ομάδας, υπογραμμίζει τα οφέλη από τη κατανάλωση τυριού, λόγω της περιεκτικότητάς του σε πρωτεΐνη ορού γάλακτος, βιταμίνης Κ2 και άλλους τύπους λιπαρών οξέων.
 
Σχολιάζοντας τα ευρήματα της μελέτης, ο Ian Givens, Επιστήμονας Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο του Reading, δήλωσε ότι το ασβέστιο που προέρχεται από γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το τυρί, παίζει σημαντικό ρόλο στη μείωση του λίπους στο σώμα.
«Φαίνεται ότι τα γαλακτοκομικά σχετίζονται με μειωμένο καρδιαγγειακό κίνδυνο και ειδικά το γιαούρτι με τον διαβήτη τύπου 2» είπε χαρακτηριστικά.
 
Ο καθηγητής συμμετείχε τον Μάιο σε μελέτη που συμπεριέλαβε σχεδόν ένα εκατομμύριο ανθρώπους και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε σχέση μεταξύ κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων και αυξημένου κινδύνου εμφάνισης καρδιακών παθήσεων ή εγκεφαλικού επεισοδίου.
 
Η διατροφολόγος Jo Travers επισημαίνει ότι το τυρί έχει πολλά ωφέλιμα ιχνοστοιχεία και βιταμίνες, προειδοποιεί όμως ότι πρέπει να το αποφεύγουν οι υπέρβαροι και όσοι κινδυνεύουν από υπέρταση λόγω του αλατιού που περιέχει.
 
Η Tracey Parker, διατροφολόγος στο Βρετανικό Ίδρυμα Καρδιάς, επισημαίνει ότι η κατανάλωση 2-3 μερίδων γαλακτοκομικών προϊόντων την ημέρα, είναι αρκετή για να καλύψει τις ανάγκες σε ασβέστιο. Δεν πρέπει όμως και οι 3 να είναι τυρί, αλλά γιαούρτι και/ή γάλα με λίγα λιπαρά.

 

Τι πρέπει να τρώτε όταν είστε κρυωμένοι;

Συμβουλές για να βρείτε την... υγειά σας!

Όλο και περισσότερους ανθρώπους ακούω τον τελευταίο καιρό να σταματάνε την κατανάλωση τροφής όταν αρρωσταίνουν και να περιορίζονται μόνο σε μερικά αφεψήματα και φρούτα.

Η Βερόνικα Τσουκάτου, διαιτολόγος-διατροφολόγος, έχει άλλη άποψη: το να τρώμε ελάχιστα κατά τη διάρκεια ενός κρυολογήματος είναι το μεγαλύτερο λάθος που μπορούμε να κάνουμε! Διότι όταν ο οργανισμός μας υποφέρει από κάποιου είδους κρυολόγημα, αυτό σημαίνει αυτόματα ότι υπολειτουργεί και ότι χρειάζεται έξτρα θρεπτικά συστατικά για να μπορέσει να καταπολεμήσει την ίωση και να επιστρέψει στη φυσιολογική του λειτουργία.

Η διατροφολόγος υποστηρίζει ότι θα πρέπει να προτιμάμε τα λαχανικά και τα φρούτα, τα οποία είναι άριστες πηγές αντιοξειδωτικών βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων, τα οποία αφενός μεν είναι πολύ ασφαλή θερμιδικά, από την άλλη βοηθούν στην ανάρρωση, ενυδατώνουν και δυναμώνουν τον ταλαιπωρημένο οργανισμό.

Επιπλέον επισημαίνει: «Η πρωτεΐνη ενισχύει την άμυνα του οργανισμού, αλλά όσον αφορά την κατανάλωση των γαλακτοκομικών κατά τη διάρκεια του κρυολογήματος οι μελέτες δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Κάποιες αναφέρουν ότι το καλύτερο είναι να αποφεύγονται και κάποιες άλλες ότι δεν δημιουργούν κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα. Σε αυτήν την περίπτωση ο ίδιος ο ασθενής θα πρέπει να δει εάν τον βοηθούν ή όχι. Εάν δεν νιώθει κάποια ενόχληση, μπορεί να συνεχίσει να τα τρώει κανονικά, αφού είναι πλούσια πηγή πρωτεΐνης και βιταμίνης D που βοηθά στην καταπολέμηση του κρυολογήματος».

Ποιες θρεπτικές ουσίες είναι σημαντικές σε περίπτωση κρυολογήματος;

Ψευδάργυρος:

Μέταλλο το οποίο ενισχύει τη γεύση και την όσφρηση, αισθήσεις που αποδυναμώνονται αμέσως σε ένα κρυολόγημα.

Τροφές πλούσιες σε ψευδάργυρο: ψάρι, αρνί, συκώτι, πουλερικά, κρόκος αυγού, μανιτάρια, όσπρια, στρείδια, θαλασσινά, ηλιόσποροι, δημητριακά ολικής αλέσεως.

Βιταμίνη C:

Ο ρόλος της είναι πολύ σημαντικός κυρίως για την πρόληψη του κρυολογήματος (η καθημερινή κατανάλωσή της βοηθά στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος). Ωστόσο μεγάλες έρευνες απέδειξαν ότι μειώνει τα επίπεδα της ισταμίνης και με τον τρόπο αυτό βοηθά στο να μειωθούν τα συμπτώματα κατά τη διάρκεια του κρυολογήματος όπως επίσης και η διάρκειά του.

Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C: εσπεριδοειδή (είναι πιο αποτελεσματικό να καταναλώνεται όλο το φρούτο, παρά μονάχα ο χυμός του!), λεμόνι, ανανάς, φράουλες, ακτινίδιο, κόκκινες και πράσινες πιπεριές, σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά.

Πρωτεΐνη:

Απαραίτητη θρεπτική ουσία στο κρυολόγημα, καθώς βοηθά τον οργανισμό να παράγει περισσότερα λευκοκύτταρα, τα οποία αποτελούν άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη: αυγό, γαλοπούλα, κοτόπουλο, ψάρι, όσπρια, γιαούρτι, τυρί, ξηροί καρποί. Κρεατόσουπες: ειδικά η κοτόσουπα έχει αποδειχθεί ότι λόγω των εκχυλισματικών ουσιών του κρέατος έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Ω3 λιπαρά οξέα: γιατί έχουν αντιφλεγμονώδη δράση.

Τροφές πλούσιες σε Ω3 λιπαρά οξέα: θαλασσινά, ψάρια, λιναρόσπορος.

Πολυφαινόλες:

Μια κατηγορία αντιοξειδωτικών συστατικών με αντιμικροβιακή και αντιβακτηριακή δράση.

Τροφές πλούσιες σε πολυφαινόλες: φρούτα, λαχανικά, όσπρια, κακάο, μπίρα, κρασί, τσάι.

Πηγή: queen.gr

  • Κατηγορία Υγεία

Τρεις καφέδες την μέρα κάνουν καλό

Νέα επιστημονική μελέτη δείχνει ότι η κατανάλωση καφέ σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, ηπατοπάθειας, άνοιας και ορισμένων μορφών καρκίνου.

Όσοι πίνουν τρεις ή τέσσερις καφέδες τη μέρα, είναι πιθανότερο να έχουν όφελος στην υγεία τους, παρά κάποιο πρόβλημα, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη. Οι καφέδες, μεταξύ άλλων, σχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο καρδιοπάθειας και πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρόμπιν Πουλ του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς και το BBC, αξιολόγησαν στοιχεία από 218 μελέτες (μετα-ανάλυση).

Η νέα μελέτη δείχνει ότι η κατανάλωση καφέ σχετίζεται επίσης με μειωμένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, ηπατοπάθειας, άνοιας και ορισμένων μορφών καρκίνου (προστάτη, ενδομητρίου, δέρματος, ήπατος).

Το μεγαλύτερο όφελος φαίνεται να παρέχει η κατανάλωση τριών καφέδων ημερησίως. Η μεγαλύτερη κατανάλωση δεν σχετίζεται με βλάβη στην υγεία, αλλά τα οφέλη είναι μικρότερα.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι η μελέτη δείχνει μια συσχέτιση ανάμεσα στον καφέ και στην υγεία και δεν αποδεικνύει ότι αυτός είναι η αιτία, καθώς μπορεί να παίζουν ρόλο και άλλοι παράγοντες (σωματική άσκηση, κάπνισμα, ηλικία κ.α.).

Οι ειδικοί τόνισαν ότι δεν υπάρχει λόγος κανείς να αρχίσει να πίνει καφέ για λόγους υγείας ή πρόληψης ασθενειών. Πάντως, όπως είπε ο καθηγητής Πολ Ρόντερικ του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, «τα οφέλη της μέτριας κατανάλωσης καφέ φαίνεται να είναι μεγαλύτερα από τους κινδύνους».

Ως μέτρια κατανάλωση θεωρούνται τα 440 μιλιγκράμ καφεΐνης, που αντιστοιχούν σε τρεις έως τέσσερις καφέδες. Ένας στιγμιαίος καφές έχει περίπου 100 mg καφεΐνης, ένας καφές φίλτρου 140 mg, ενώ ένα τσάι 75 μιλιγκράμ.

Η νέα έρευνα επιβεβαιώνει ότι ο πολύς καφές (πάνω από δύο τη μέρα) μπορεί να κάνει κακό στην εγκυμοσύνη, αυξάνοντας τον κίνδυνο αποβολής. Ακόμη, οι γυναίκες που κινδυνεύουν με κατάγματα, πρέπει να περιορίσουν τον καφέ.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι ο καφές είναι γενικά πιο υγιεινός, όταν πίνεται χωρίς πρόσθετη ζάχαρη, γάλα ή κρέμα ή κάποιο λιπαρό σνακ για συνοδευτικό.

 

  • Κατηγορία Υγεία

Κάνναβη: Ποιες είναι οι παρενέργειες και οι ιατρικές χρήσεις της

H κάνναβη είναι γένος φυτών το οποίο περιλαμβάνει κυρίως τα είδη Cannabis sativa, Cannabis indica και Cannabis ruderalis.

Οι κύριες ψυχοτρόπες ουσίες της κάνναβης είναι τα κανναβινοειδή. Σήμερα η κάνναβη είναι το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο παράνομο ναρκωτικό. Σύμφωνα με μελέτες πάνω από το 30% των ενηλίκων σήμερα έχει κάνει χρήση κάνναβης.

Ερωτήματα που απασχολούν το κοινό είναι: Ποιες είναι οι παρενέργειες της κάνναβης και εάν η χρήση της κάνναβης είναι χρήσιμη σε ιατρικές παθήσεις.

Α. Παρενέργειες από την χρήση της κάνναβης
Οι ψυχοδραστικές επιδράσεις της κάνναβης είναι εμφανείς και αρκετά μελετημένες. Κατά την οξεία χρήση η κάνναβη επιδρά στο ενδοκανναβινοειδές σύστημα του οργανισμού προκαλώντας ευφορία, αίσθηση επιβράδυνσης του χρόνου, μειωμένη κρίση, εξασθένιση προσοχής και μνήμης, επιδράσεις που παραμένουν διακριτές 24-48 ώρες μετά τη χρήση του φαρμάκου.

Η ικανότητα οδήγησης σε υγιείς ενήλικες επηρεάζεται σημαντικά και δυσμενώς ακόμη και με μικρές δόσεις κάνναβης. Σε χρόνια χορήγηση, προκαλούνται αλλαγές στην διάθεση του χρήστη με αισθήματα ευφορίας και χαλάρωσης που μπορεί ωστόσο να εναλλάσσονται με παρόξυνση άγχους και καταθλιπτικών αισθημάτων στα μεσοδιαστήματα των χρήσεων. Η εξάρτηση από την κάνναβη συνδέεται με τη νοσηρότητα, συμπεριλαμβανομένης της εξασθενημένης επαγγελματικής και κοινωνικής λειτουργίας. Η κάνναβη προκαλεί φαινόμενα απόσυρσης από την πραγματικότητα, μειωμένο επίπεδο κινήτρου σε τομείς όπως η μελέτη και η εργασία, απάθεια, αυξανόμενη αίσθηση κοινωνικής απομόνωσης και μειωμένη ικανότητα προσαρμογής σε επαγγελματικά και κοινωνικά καθήκοντα.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι σε πολιτείες των ΗΠΑ όπου η χρήση κάνναβης είναι ελεύθερη για ψυχαγωγικούς σκοπούς (π.χ. Καλιφόρνια), το εργατικό δίκαιο επιτρέπει στον εργοδότη να υποβάλλει τους υποψήφιους για εργασία ή τους εργαζόμενους σε τεστ για κάνναβη και στη συνέχεια να προσλαμβάνει ή και να απολύει τους εργαζόμενους που ευρίσκονται θετικοί στις αντίστοιχες εργαστηριακές δοκιμασίες, επικαλούμενος την αρνητική επίδραση της κάνναβης στην παραγωγικότητά τους και στην απόδοση της εργασίας.

Σε ορισμένα ευαίσθητα άτομα η κάνναβη μπορεί να πυροδοτήσει ψυχωτικά επεισόδια.

Όσον αφορά την επίδραση της κάνναβης σε άλλα οργανικά συστήματα, ιδιαίτερα κατά την χρόνια συστηματική χορήγηση, οι μελέτες είναι ανεπαρκείς. Αυτό οφείλεται στην επί μακρόν ποινικοποίηση της χρήσης της κάνναβης σε ΗΠΑ και Ευρώπη και στη συνακόλουθη αδυναμία σχεδιασμού ολοκληρωμένων μακροχρόνιων μελετών. Φαίνεται ωστόσο ότι σε μυοκάρδιο, πνεύμονα, αγγεία έχει αντίστοιχες δυσμενείς επιδράσεις με το κάπνισμα αυξάνοντας την πιθανότητα προσβολής από στυτική δυσλειτουργία, στεφανιαία καρδιακή νόσο εγκεφαλικό επεισόδιο, βρογχίτιδα.

Β. Οι ιατρικές χρήσεις της κάνναβης
Η κάνναβη είναι η μόνη, ουσιαστικά, ουσία η οποία κατά την χρήση της σε ιατρικές εφαρμογές εξαιρείται με βάση το νόμο 215 στην Καλιφόρνια (με βάση αυτόν το νόμο θεσπίστηκαν οι κανόνες για την ιατρική χρήση της κάνναβης στις ΗΠΑ, ακολούθησαν έκτοτε και άλλα κράτη) από την αναγκαιότητα ύπαρξης εκτεταμένων επιστημονικών ερευνών που αφορούν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της κάνναβης στις ιατρικές εφαρμογές στις οποίες εικάζεται ότι είναι αποτελεσματική με βάση εμπειρικά δεδομένα.

Έτσι ακόμη και αυτή τη στιγμή η κάνναβη δεν έχει εγκριθεί από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για ιατρική χρήση στις ΗΠΑ παρόλο που αρκετές πολιτείες έχουν επιτρέψει την χρήση της. Με βάση αρχικές έρευνες, η κάνναβη έχει επιδείξει καλά αποτελέσματα σε καταστάσεις πόνου, σε σκλήρυνση κατά πλάκας, στην ανακούφιση του χρόνιου πόνου και της ναυτίας και του εμέτου που προκαλείται από τη χημειοθεραπεία σε ανορεξία που προκαλείται από το AIDS.

Κάνναβη: Εξάρτηση και ανοχή
Ένας στους δέκα χρήστες κάνναβης υπολογίζεται ότι θα εξαρτηθεί σημαντικά κατά την διάρκεια της ζωής του από αυτήν. Η στέρηση μπορεί να είναι αμιγώς ψυχολογική στέρηση, ενδέχεται όμως σε περιπτώσεις συστηματικής χρήσης να εμφανιστούν κοιλιακό άλγος, τρόμος, εφίδρωση, πυρετός, ρίγη ή κεφαλαλγία. Η ανοχή είναι η κατάσταση κατά την οποία ο οργανισμός συνηθίζει την ουσία με αποτέλεσμα οι ψυχοτρόπες δράσεις της ουσίας να επιτυγχάνονται μόνο με μεγαλύτερες δόσεις.

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη, Iατρός ειδική παθολόγος / Πηγή: Enallaktikidrasi.com

  • Κατηγορία Υγεία

Πόσο λίπος πρέπει να έχω;

Δεν είναι το λίπος μόνο στο φαγητό μας, είναι και το λίπος στο σώμα μας που πρέπει να μας απασχολεί, και αυτό που φαίνεται και αυτό που δεν φαίνεται, αν θέλουμε να διατηρούμε σε καλή κατάσταση πέρα από τη σιλουέτα μας και την υγεία μας.

Τα παραπάνω κιλά στο σώμα μας στην πραγματικότητα είναι σε μεγάλο βαθμό το λίπος που περισσεύει, το οποίο δεν επηρεάζει μόνο την εξωτερική μας εμφάνιση αλλά και την πορεία της υγείας μας. Πόσο λίπος όμως πρέπει να έχουμε ώστε να είμαστε υγιείς και εμφανίσιμοι; Πώς θα το μετρήσουμε; Τι επηρεάζει την αυξομείωσή του; Υπάρχουν τρόφιμα και ασκήσεις γυμναστικής που καίνε το τοπικό λίπος; Ποια είναι η πιο κατάλληλη δίαιτα για να το καταπολεμήσουμε; Όλες οι απαντήσεις στα όσα ακολουθούν.

Ποιο είναι το φυσιολογικό ποσοστό λίπους;

Το ποσοστό του λίπους που έχουμε στο σώμα μας εξαρτάται από το φύλο μας, την ηλικία, τον σωματότυπό μας, τη σωματική μας δραστηριότητα, αλλά και από κληρονομικούς παράγοντες. Οι γυναίκες λόγω ορμονικών διαφορών και επειδή από τη φύση τους προορίζονται για τεκνοποίηση έχουν περισσότερο λίπος από αυτό των ανδρών.

Το αποδεκτό ποσοστό λίπους με στοιχειώδη σωματική δραστηριότητα είναι:
ΗΛΙΚΙΑ      ΓΥΝΑΙΚΕΣ      ΑΝΔΡΕΣ
20-35          21-33%        8-20%
35-55          23-34%       11-22%
55+            24-36%       13-25%

Σε ποια σημεία είναι επικίνδυνο;

Ανάλογα με το πού συγκεντρώνεται το περισσότερο λίπος στο σώμα μας καθορίζεται και ο σωματότυπός μας. Και είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τι τύπο σώματος έχουμε, γιατί το επιπλέον λίπος επηρεάζει την υγεία μας.

Όταν το λίπος…

...συγκεντρώνεται στους μηρούς και στους γλουτούς
Πρόκειται για τον γυναικείου τύπου σωματότυπο, γιατί συναντάται σχεδόν αποκλειστικά στις γυναίκες. Το σώμα εδώ μοιάζει με αχλάδι, αφού το λίπος συσσωρεύεται κυρίως στο κάτω μέρος του σώματος, δηλαδή στους μηρούς και στους γλουτούς. Ωστόσο, αν έχετε αυτόν τον σωματότυπο, δεν κινδυνεύετε τόσο από τις επιπλοκές της παχυσαρκίας. Το πρόβλημα σε αυτήν την περίπτωση είναι κυρίως αισθητικό.

...συσσωρεύεται στην κοιλιά
Όταν το λίπος συσσωρεύεται στο πάνω μέρος του σώματος, δηλαδή στον θώρακα και στην κοιλιά, μιλάμε για την ανδρικού τύπου παχυσαρκία. Είναι συχνότερη στους άνδρες, γι’ αυτό άλλωστε και ονομάζεται έτσι. Σε αυτήν την περίπτωση το σώμα σας έχει τη μορφή μήλου. Αυτός ο τύπος παχυσαρκίας θεωρείται και ο πιο επικίνδυνος για την υγεία. Ακόμα και αν είστε αρκετά αδύνατοι, αλλά έχετε περισσότερο λίπος στην κοιλιά από το κανονικό, κινδυνεύετε περισσότερο από έναν υπέρβαρο που είναι παχύς παντού.

...μοιράζεται παντού
Σε αυτήν την περίπτωση η εναπόθεση λίπους στο σώμα είναι ομοιόμορφη. Εάν για παράδειγμα το βάρος σας είναι αυξημένο κατά 10% πάνω από το φυσιολογικό, αυτό σημαίνει ότι τα άκρα σας και ο κορμός σας έχουν αυξημένο λίπος κατά περίπου 10%. Αν ανήκετε σε αυτήν την κατηγορία, απειλείστε λιγότερο από τις επιπλοκές της παχυσαρκίας σε σχέση με αυτούς που έχουν ενδοκοιλιακό λίπος και περισσότερο συγκριτικά με αυτούς που έχουν φυσιολογικό βάρος.

Πόσο κινδυνεύω;
Έχει βρεθεί ότι άτομα με αυξημένο λίπος είτε στην περίμετρο της μέσης είτε στους γοφούς παρουσιάζουν συχνότερα υπερλιπιδαιμία, υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, καρδιοπάθειες και οστεοαρθρίτιδα. Γι’ αυτό, καλό είναι να υπολογίσετε το λίπος σας και αν χρειάζεται να συμβουλευτείτε τον γιατρό και τον διαιτολόγο σας. Αν έχετε τάση να παίρνετε τα επιπλέον κιλά στην κοιλιά (σώμα σε σχήμα μήλου), τότε δώστε προσοχή στα παρακάτω:

* Αν είστε άνδρας και η περίμετρος της μέσης σας (στο ύψος του ομφαλού) είναι μικρότερη από 94 εκ., δεν κινδυνεύετε. Αν όμως είναι μεγαλύτερη, πρέπει να αρχίσετε να προσέχετε. Αν τώρα ξεπερνά τα 102 εκ., τότε οι κίνδυνοι υγείας είναι αυξημένοι.
* Αν είστε γυναίκα και η περίμετρος της μέσης σας είναι μικρότερη από 80 εκ., δεν κινδυνεύετε. Τα προβλήματα μπορεί να ξεκινήσουν από τα 80 εκ. και πάνω. Αν μάλιστα ξεπεράσετε τα 87 εκ., τότε οι κίνδυνοι υγείας είναι μεγάλοι.

Αν ανήκετε σε αυτούς που το λίπος συγκεντρώνεται στους γοφούς, τότε το πόσο κινδυνεύετε εξαρτάται από την αναλογία μέσης προς γοφούς.
Για να εκτιμήσετε τους σχετικούς κινδύνους υγείας, ένας πρακτικός τρόπος είναι να μετρήσετε την περιφέρεια της μέσης και των γοφών σας και στη συνέχεια να διαιρέσετε το πρώτο νούμερο με το δεύτερο.

Παράδειγμα: Αν υποθέσουμε ότι η περιφέρεια της μέσης σας βρήκατε ότι είναι 70 εκ. και των γοφών σας 92 εκ., τότε η αναλογία της μέσης προς τους γοφούς είναι: 70/92 = 0,76 εκ. Αυτό θα πει ότι:
* Αν είστε άνδρας και η αναλογία της μέσης σας προς τους γοφούς είναι μικρότερη από 0,90 εκ., δεν έχετε πρόβλημα. Αν είναι λίγο μεγαλύτερη, μπορεί να αντιμετωπίσετε πρόβλημα. Αν όμως είναι μεγαλύτερη από 1 εκ., τότε ο κίνδυνος είναι αυξημένος και πρέπει να προσέξετε.
* Αν είστε γυναίκα και η αναλογία της μέσης σας προς τους γοφούς είναι μικρότερη από 0,80 εκ., δεν έχετε λόγο να ανησυχείτε. Αν όμως είναι λίγο μεγαλύτερη, πρέπει να προλάβετε να τη μειώσετε και να τη φέρετε στα φυσιολογικά όρια. Αν τώρα ξεπερνάει τα 0,85 εκ., οι κίνδυνοι υγείας είναι αυξημένοι και δεν πρέπει να τους αγνοήσετε.

Οι ειδικοί απαντούν

Τι φταίει και έχω περισσότερο λίπος από το κανονικό;

Μπορεί να φταίει η μαμά σας, ο μπαμπάς σας, ο τρόπος ζωής σας, η διατροφή σας ή και όλα αυτά μαζί. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο στο αν θα έχετε τάση για ανάπτυξη τοπικού λίπους, αλλά η διατροφή σας και ο τρόπος που ζείτε ακόμα μεγαλύτερο.

Πειράζει αν έχω λιγότερο από το φυσιολογικό;

Άτομα με χαμηλότερα επίπεδα λίπους σώματος από το φυσιολογικό παρουσιάζουν συχνά προβλήματα υποθερμίας και γενικής ατονίας, ενώ γυναίκες με χαμηλά επίπεδα σωματικού λίπους είναι πιο επιρρεπείς στην οστεοπόρωση και στις διαταραχές του κύκλου εμμήνου ρύσεως.

Η ηλικία παίζει ρόλο στην αυξομείωση του λίπους;

Τις περισσότερες φορές με το πέρασμα των χρόνων τα ποσοστά λίπους στο σώμα αυξάνονται. Ιδιαίτερα στις γυναίκες, μετά την εμμηνόπαυση παύει η επίδραση των γυναικείων ορμονών με αποτέλεσμα η συσσώρευση του λίπους να στρέφεται στον κορμό (στην κοιλιά, στο στήθος και στην πλάτη).

Υπάρχουν δίαιτες για τοπικό πάχος;

Δίαιτες για τοπικό αδυνάτισμα δεν υπάρχουν. Ακολουθώντας όμως μια ισορροπημένη δίαιτα, χάνετε συνολικά λίπος, με αποτέλεσμα να μειώνεται και το λίπος στις προβληματικές περιοχές. Ωστόσο, πρέπει να ξέρετε ότι όσο και να μειωθεί το επιπλέον λίπος στην κοιλιά ή στην περιφέρεια, πάντα θα υπάρχει μια διαφορά, άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο αισθητή, μεταξύ αυτών των επίμαχων σημείων και του υπόλοιπου σώματος. Για παράδειγμα, αν έχετε 5 κιλά επιπλέον λίπος στους γλουτούς και στους μηρούς και 2 κιλά στην κοιλιά και χάσετε 10% λίπος από όλο το σώμα, θα παραμείνει αυτή η αναλογία. Το πάνω μέρος του σώματος δεν εναρμονίζεται με το κάτω. Ίσως πρέπει λοιπόν να συμφιλιωθείτε με την ιδέα ότι η περιφέρειά σας θα είναι πάντα λίγο μεγαλύτερη.

Υπάρχουν τροφές που καίνε τα λίπη;

Καμία τροφή δεν δρα μαγικά στον λιπώδη ιστό του σώματός μας καίγοντας λίπος και φυσικά καμία τροφή από μόνη της δεν συνεισφέρει στο αδυνάτισμα. Η διαδικασία απώλειας λιπώδους ιστού συμπεριλαμβάνει την αλλαγή των διατροφικών μας συνηθειών, την υιοθέτηση ενός ισορροπημένου διαιτολογίου σύμφωνα με τις ανάγκες μας και φυσικά την αύξηση της σωματικής μας δραστηριότητας.

Ποια άσκηση καίει το λίπος της κοιλιάς και των γοφών;

Η μέγιστη αισθητική αλλαγή κατά τη διάρκεια του αδυνατίσματος μπορεί να επιτευχθεί όταν η δίαιτα συνοδεύεται από αεροβική σωματική δραστηριότητα. Η μείωση του λίπους δεν επιτυγχάνεται μόνο στο σημείο που γυμνάζουμε, αλλά ισομερώς σε όλο το σώμα, εφόσον το πρόγραμμα είναι αεροβικό. Η αεροβική άσκηση περιλαμβάνει κάθε μορφή φυσικής δραστηριότητας που αυξάνει τους καρδιακούς παλμούς (π.χ. τρέξιμο, γρήγορο βάδισμα, ποδήλατο, κολύμβηση, χορό κ.λπ.) και θα πρέπει να διαρκεί τουλάχιστον 20΄. Για να χάσετε, λοιπόν, λίπος τοπικά, δεν αρκεί να επιδοθείτε αποκλειστικά σε ασκήσεις κοιλιακών ή σε ασκήσεις που επικεντρώνονται στην περιοχή των μηρών και των γλουτών.

Πώς να μετρήσω το λίπος μου;

Για να μετρήσετε με ακρίβεια το λίπος σας προκειμένου να δείτε αν κινδυνεύει η υγεία σας από αυτό, αλλά και για να μάθετε αν η δίαιτα ή το πρόγραμμα γυμναστικής που ακολουθείτε αποδίδει, μπορείτε να κάνετε λιπομέτρηση. Αυτή γίνεται σε κατάλληλα εξοπλισμένα ενδοκρινολογικά ιατρεία και διαιτολογικά γραφεία.

Πηγή: vita.gr - ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΝ κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ ΣΠΑΝΤΙΔΕΑ, παθολόγο, κλινικό φαρμακολόγο, διδάκτορα της Ιατρικής Σχολής {LF}του Πανεπιστημίου Αθηνών, και τον κ. ΧΑΡΗ ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ, κλινικό διαιτολόγο-διατροφολόγο, MSc, επιστημονικό διευθυντή της διατροφικής ομάδας του neadiatrofis.gr.

  • Κατηγορία Υγεία

Το ρόδι είναι ένα superfood και μετά το βίντεο δεν έχετε δικαιολογία να μην το τρώτε!

Το ρόδι είναι μια καλή πηγή φυτικών ινών. Περιέχει επίσης βιταμίνες Α, C και Ε, σίδηρο και άλλα αντιοξειδωτικά (κυρίως τανίνες).

Δείτε πόσα έχετε να κερδίσετε αν προσθέσετε το ρόδι στη διατροφή σας, σύμφωνα με την Βρετανική Διαιτητική Ένωση (British Dietetic Association):

Καρκίνος του προστάτη

Μια μικρή μελέτη από το 2006 έδειξε ότι η καθημερινή κατανάλωση 227ml από χυμό ροδιού επιβραδύνει σημαντικά την εξέλιξη των καρκινικών όγκων σε άνδρες με επαναλαμβανόμενο καρκίνο του προστάτη.

Στένωση της καρωτιδικής αρτηρίας

Μια μεγάλη έρευνα από το 2004 σε ασθενείς με στένωση της καρωτιδικής αρτηρίας (στένωση των αρτηριών), διαπίστωσε ότι η ημερήσια κατανάλωση μόλις 50ml από χυμό ροδιού (σε διάστημα τριών ετών) μείωσε τη βλάβη που προκαλείται από τη χοληστερόλη στην αρτηρία σχεδόν κατά 50% και επίσης μειώνει αισθητά και τη συνολική χοληστερόλη στο αίμα.

Καρδιακή ασθένεια

Έρευνα του 2005 σε 45 ασθενείς με στεφανιαία νόσο έδειξε ότι ένα καθημερινό ρόφημα 238ml από χυμό ροδιού (για τρεις μήνες) οδήγησε στη βελτίωση της ροής του αίματος προς την καρδιά και σε μειωμένο κίνδυνο καρδιακής προσβολής.

 

 

Πηγή: iatropedia.gr via www.webmd.boots.com

10 «κρυφά» σημάδια που δείχνουν ότι ίσως έχεις διαβήτη

Ορισμένες ασθένειες είναι στην κατηγορία που πρέπει να κάνεις ειδική εξέταση για να καταλάβεις αν τις έχεις. Δεν θα φανούν από μόνες τους. Ο διαβήτης είναι μια τέτοια περίπτωση.

Ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε. Γιατί υπάρχουν μερικά μικρά και «λανθάνοντα» σημάδια που σου δίνουν κάποιο υπαινιγμό για να κάνεις το τσεκ σε γιατρό. Είναι εκείνα τα σημάδια που δεν τα αντιλαμβάνεσαι γιατί τα θεωρείς κάπως φυσιολογικά.

1. Πηγαίνεις συχνά για κατούρημα. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει υψηλή δόση ζάχαρης στο σώμα σου και ο οργανισμός θέλει να την αποβάλλει.

2. Διψάς πολύ. Αυτό συνδέεται με το από πάνω. Η διούρηση φέρνει αφυδάτωση, άρα μετά νιώθεις συχνά διψασμένος.

3. Κακή αναπνοή.

4. Θολώνει η όραση σου.

5. Μουδιάζουν τα χέρια ή τα πόδια σου εύκολα. Το ίδιο ισχύει και για τις συχνές καούρες. Αυτό γίνεται γιατί ο διαβήτης επηρεάζει τα νεύρα και τα αιμοφόρα αγγεία.

6. Αργή επούλωση σε πληγές και μελανιές.

7. Απώλεια βάρους ακόμα κι όταν τρως πολύ.

8. Νιώθεις συνεχώς κούραση.

9. Έχεις συχνές μυκητιασικές λοιμώξεις.

10. Κάνουν την εμφάνιση τους μικρές μαύρες κηλίδες στις μασχάλες και το λαιμό.

Πηγή: WomensHealthMag.com
Επιμέλεια θέματος: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

  • Κατηγορία Υγεία

Χορτοφαγία: Υγεία, χωρίς ελλείψεις

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, την Τετάρτη 1 Νοεμβρίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Vegan των αυστηρά, δηλαδή, χορτοφάγων!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κούτσικας

Ορίζοντας τη χορτοφαγία

Σύμφωνα με διεθνείς χορτοφαγικούς οργανισμούς (Vegetarian Society και Vegetarian Resource Group), «χορτοφάγος ονομάζεται εκείνος που δεν καταναλώνει κρέας, πουλερικά και θαλασσινά και όλα τα υποπροϊόντα τους, με ή χωρίς την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων και αυγών».

Χαρακτηριστικά της χορτοφαγικής διατροφής

Όπως φαίνεται σε πολλές μελέτες, μια διατροφή βασισμένη αποκλειστικά σε φυτικές τροφές, προσδίδει σημαντικά οφέλη στον ανθρώπινο οργανισμό. Οι χορτοφαγικές δίαιτες έχουν τα εξής διατροφικά χαρακτηριστικά:

- Περιλαμβάνουν μεγάλες ποσότητες φρούτων, λαχανικών και οσπρίων.

- Περιέχουν χαμηλά ποσοστά λιπαρών, ιδιαίτερα κορεσμένων και trans λιπαρών.

- Τα λιπαρά, που περιλαμβάνει μια χορτοφαγική διατροφή, ανήκουν κυρίως στην ευεργετική κατηγορία των μονο-ακόρεστων και πολυακόρεστων λιπαρών.

- Περιέχουν ελάχιστη χοληστερόλη.

- Είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες.

- Περιέχουν σημαντική περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά και φυτοχημικά συστατικά.

Οφέλη της χορτοφαγίας για την υγεία

Για τους παραπάνω λόγους, οι χορτοφάγοι φαίνεται να έχουν χαμηλότερα ποσοστά διαφόρων χρόνιων ασθενειών όπως:

- καρδιαγγειακά νοσήματα,

- υπέρταση, διαβήτη,

- παθήσεις πεπτικού,

- αυτοάνοσα νοσήματα,

- αλλεργίες,

- άνοια,

- ορισμένους τύπους καρκίνου (π.χ. καρκίνο παχέος εντέρου) κ.ά.

Oλοκληρώνοντας την ανάγνωση του άρθρου έχετε τη δυαντότητα να δείτε περισσότερα στο infographic της χορτοφαγίας.

infographic xortofagia full

Είναι ασφαλής η χορτοφαγική διατροφή;

Έγκριτοι διαιτολογικοί φορείς, όπως για παράδειγμα ο Αμερικάνικος Διαιτολογικός Σύλλογος, έχουν υποστηρίξει ότι μια σωστά σχεδιασμένη χορτοφαγική δίαιτα, αποτελεί μια υγιεινή και θρεπτικά επαρκή διατροφή

Μάλιστα, μια χορτοφαγική διατροφή είναι δυνατό να βοηθήσει στην πρόληψη και στη θεραπεία συγκεκριμένων παθολογικών καταστάσεων.

Μια καλά σχεδιασμένη χορτοφαγική δίαιτα, η οποία έχει συνταχθεί από έναν πτυχιούχο διαιτολόγο, είναι κατάλληλη για όλα τα στάδια της ζωής, όπως την παιδική και εφηβική ηλικία, για τις εγκυμονούσες και τις θηλάζουσες, καθώς και για τους ενήλικες και τους ηλικιωμένους.

Πώς η χορτοφαγία επηρεάζει το περιβάλλον;

Σημαντική είναι και η συνεισφορά της χορτοφαγίας στην προστασία του περιβάλλοντος. Για παράδειγμα, υπολογίζεται ότι το 70% της αγροτικής γης σε ολόκληρο τον πλανήτη, χρησιμοποιείται για τις ανάγκες της εκτροφής των ζώων.

Επιπλέον, για να παραχθεί 1 κιλό σιταριού απαιτούνται 1.000-2000 λίτρα νερού, ενώ για την παραγωγή ενός κιλού βοδινού, χρειάζονται 13.000 έως και 100.000 λίτρα νερού.

Μια διατροφή χωρίς κρέας και ζωικών παραγώγων αποτελεί μια πραγματική πράξη αγάπης για τα ζώα. Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι σε όλον τον κόσμο πιστεύουν ότι είναι λάθος τα ζώα να υποφέρουν και να θανατώνονται, μόνο και μόνο για να μετατραπούν σε τροφή. Τα ζώα στα εκτροφεία, πολλές φορές τα μεταχειρίζονται βάναυσα και μεγαλώνουν σε στοιβαγμένους και μικροσκοπικούς χώρους, μέσα στα δικά τους απόβλητα, δίχως καλής ποιότητας τροφή.

Χορτοφαγία και διατροφικά συστατικά: τι πρέπει να προσέξετε;

Εκείνο που αξίζει να τονιστεί είναι ότι, όσο πιο αυστηρός είναι ο τύπος της χορτοφαγίας (και άρα αποκλείει περισσότερες ομάδες τροφίμων), τόσο μεγαλύτερη έμφαση και προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην κάλυψη συγκεκριμένων θρεπτικών συστατικών, όπως της πρωτεΐνης, του σίδηρου, του ασβεστίου, της βιταμίνης B12, του ιωδίου, των ω-3 λιπαρών, της βιταμίνη D και του ψευδαργύρου.

Φυτικές πηγές πρωτεΐνης

Πολλοί πιστεύουν ότι η επαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης είναι δυνατόν να επιτευχθεί μόνο μέσα από την πρόσληψη κρέατος. Αυτή όμως η πεποίθηση δεν είναι ακριβής, μιας και όλες οι φυτικές τροφές, με εξαίρεση τα φρούτα, περιέχουν πρωτεΐνη. Πλούσιες πηγές φυτικής πρωτεΐνης είναι:

- τα όσπρια (φασόλια, φακές, ρεβίθια),

- ο αρακάς,

- η σόγια και τα προϊόντα της (τυρί τόφου, τέμπε) και

- οι ξηροί καρποί.

xortofagia ygeia xoris elleipseis fe

Αξιοποιείστε τις συμπληρωματικές πρωτεΐνες

Ενώ μια φυτική τροφή από μόνη της δεν καλύπτει τις ανάγκες του οργανισμού στα απαραίτητα αμινοξέα, σε συνδυασμό με κάποιο άλλο φυτικό τρόφιμο, μπορεί να εφοδιάσει πλήρως τον οργανισμό με όλα τα απαραίτητα αμινοξέα.

Για παράδειγμα, τα δημητριακά, που περιέχουν μικρή ποσότητα από το αμινοξύ λυσίνη, μπορούν να συμπληρωθούν από τα όσπρια, που περιέχουν επαρκείς ποσότητες λυσίνης. Από την άλλη, το χαμηλό επίπεδο του απαραίτητου αμινοξέος μεθειονίνη στα όσπρια, αντισταθμίζεται από την υψηλή συγκέντρωσή του στα δημητριακά.

Επάρκεια σιδήρου στη χορτοφαγία

Σχετικά με τον σίδηρο, αποτελεί ένα ιχνοστοιχείο, το οποίο αποτελεί συστατικό της αιμοσφαιρίνης των ερυθροκυττάρων, με την αποστολή να μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς. Όταν οι αποθήκες σιδήρου του οργανισμού εξαντληθούν, δεν παρέχεται αρκετό οξυγόνο στα κύτταρα. Έτσι, προκαλείται η σιδηροπενική αναιμία, με κυριότερο χαρακτηριστικό, την έντονη κούραση.

Πολλές φυτικές τροφές αποτελούν πλούσιες πηγές σιδήρου:

- Τα όσπρια: Φακές, φασόλια, ρεβίθια.

- Τα λαχανικά: Σπανάκι, κολοκυθάκια, αρακάς, μπρόκολο, φύλλα παντζαριού, ντοματοχυμός.

- Τα φρούτα: Αποξηραμένα φρούτα (δαμάσκηνα, βερίκοκα, σύκα, σταφίδες).

- Οι ξηροί καρποί: Κάσιους, αμύγδαλα, φιστίκια, κολοκυθόσποροι, ηλιόσποροι, σουσάμι.

- Τα εμπλουτισμένα τρόφιμα: Δημητριακά πρωινού, γάλα και γιαούρτι σόγιας.

- Άλλα τρόφιμα: Μαύρη σοκολάτα, μελάσα σακχαροκάλαμου.

Συνδιασμοί για καλύτερη απορρόφηση σιδήρου

Ένας εύκολος τρόπος αύξησης της απορρόφησης του σιδήρου από τον οργανισμό είναι να συνδυάστε το γεύμα σας με βιταμίνη C- η βιταμίνη C αυξάνει έως και κατά 4 φορές την απορρόφηση του σιδήρου από τον οργανισμό. Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C είναι τα εσπεριδοειδή (πορτοκάλι, μανταρίνι, λεμόνι), το μπρόκολο, οι πιπεριές και το κουνουπίδι. Προσθέστε, για παράδειγμα, πιπεριά στις φακές ή χυμό λεμονιού στα ρεβίθια.

Ασβέστιο και χορτοφαγία

Η πρόσληψη ασβεστίου έχει συνδεθεί στο μυαλό του περισσότερου κόσμου με την κατανάλωση γαλακτοκομικών. Κι όμως! Οι ανάγκες σε ασβέστιο μπορούν να καλυφθούν πλήρως και από τις φυτικές πηγές. Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, το μπρόκολο, τα αμύγδαλα, το σουσάμι, τα αποξηραμένα φρούτα, είναι κάποιες από τις πολλές φυτικές τροφές που περιέχουν ασβέστιο.

Οι απαιτήσεις των αυστηρά χορτοφάγων σε ασβέστιο δεν αλλάζουν σε σχέση με τους χορτοφάγους που καταναλώνουν γαλακτοκομικά. Η καθημερινή συνιστώμενη διαιτητική πρόσληψη για τους ενήλικες είναι 1000 mg ενώ για τους εφήβους και τις γυναίκες σε εμμηνόπαυση 1300 και 1200 mg αντίστοιχα.

Προσοχή στη βιταμίνη Β12
Ο διεθνής χορτοφαγικός οργανισμός Vegan Outreach, εφιστά την προσοχή στους χορτοφάγους και ιδιαίτερα στους αυστηρά χορτοφάγους για τη Β12, γιατί πολλοί χορτοφάγοι και ιδιαίτερα οι αυστηρά χορτοφάγοι, θεωρούν ότι η διατροφή τους είναι επαρκής σε θρεπτικά συστατικά, μην δίνοντας σημασία ή ακόμα και αγνοώντας την πρόσληψη της συγκεκριμένης βιταμίνης. Σε αυτό συνεπικουρεί και το γεγονός ότι τα συμπτώματα, από τη διαιτητική στέρηση της βιταμίνης, αργούν να εμφανιστούν (3 έως 10 χρόνια), επειδή η περίσσεια της βιταμίνης Β12 αποθηκεύεται στο συκώτι.

Πολλοί επίσης πιστεύουν ότι, ο ίδιος οργανισμός μπορεί να παράξει Β12, καλύπτοντας τις ανάγκες του οργανισμού. Η αλήθεια είναι ότι ο οργανισμός παράγει Β12 στο παχύ έντερο, από τους μικροοργανισμούς που φυσιολογικά το αποικίζουν, ωστόσο δεν είναι δυνατή η απορρόφησή της, γιατί η απορρόφηση λαμβάνει χώρα σε υψηλότερο σημείο του γαστρεντερικού σωλήνα και συγκεκριμένα κοντά στο τελικό κομμάτι του λεπτού εντέρου.

Μήπως χρειάζεστε συμπλήρωμα βιταμίνης Β12;
Για όλους αυτούς τους λόγους, πολλοί χορτοφαγικοί οργανισμοί, καθώς και ο Αμερικάνικος Διαιτολογικός Σύλλογος, σε έκθεσή του (2016), προτείνει την ένταξη εμπλουτισμένων τροφίμων σε Β12 ή συμπληρωμάτων Β12 στη διατροφή των αυστηρά χορτοφάγων και όσων δεν καταναλώνουν αυγά και γαλακτοκομικά.

Για τους αυστηρά χορτοφάγους, που δεν καταναλώνουν εμπλουτισμένα τρόφιμα, o αυστηρά χορτοφαγικός οργανισμός The Vegan Society (www.vegansociety.com), προτείνει τη λήψη συμπληρώματος διατροφής Β12. Πιο συγκεκριμένα, προτείνει τη λήψη, είτε 10 μg καθημερινά, είτε δοσολογία 2000 μg ανά εβδομάδα (διαμοιρασμένο σε 1 ή 2 δόσεις εβδομαδιαίως).

Τι συμβαίνει με τη χορτοφαγία στην εγκυμοσύνη;

Οι απαιτήσεις σε θρεπτικά συστατικά των χορτοφάγων εγκύων, δεν διαφέρουν σε σχέση με τις μη χορτοφάγες εγκυμονούσες, με εξαίρεση ίσως τον σιδήρου, λόγω της μειωμένης απορρόφησης του φυτικού σιδήρου σε σχέση με τον ζωικό (αιμικό σίδηρο).

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα μέχρι στιγμής ερευνητικά στοιχεία, δεν φαίνεται να υπάρχει διαφορά στους δείκτες υγείας των παιδιών που έχουν γεννηθεί από έγκυες χορτοφάγους και μη

Χορτοφαγική διατροφή και θηλασμός

Η θέση πολλών μεγάλων διαιτολογικών συλλόγων, όπως των Η.Π.Α. και του Καναδά, υποστηρίζει πως μια ισορροπημένη χορτοφαγική διατροφή μπορεί να υποστηρίξει έναν υγιή θηλασμό. Τα παιδιά που θηλάζονται από σωστά διατρεφόμενες μητέρες, που ακολουθούν μια χορτοφαγική διατροφή, μεγαλώνουν και αναπτύσσονται κανονικά. Μάλιστα, έχει φανεί πως το γάλα των χορτοφάγων μητέρων που καταναλώνουν βιολογικά προϊόντα, περιέχει χαμηλότερα επίπεδα περιβαλλοντολογικών τοξινών σε σχέση εκείνο των κρεοφάγων θηλαζουσών.

Είναι κατάλληλη η χορτοφαγική διατροφή για τα παιδιά;

Σύμφωνα με τον Αμερικάνικο Διαιτολογικό Σύλλογο και την Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία, η ανάπτυξη των χορτοφάγων παιδιών δεν διαφέρει από εκείνη των μη χορτοφάγων παιδιών

Βασική προϋπόθεση σε αυτό είναι ο σχεδιασμός των γευμάτων να προσφέρει επάρκεια και ισορροπία στα απαιτούμενα θρεπτικά συστατικά.

Η χορτοφαγική διατροφή φαίνεται να προσφέρει διατροφικά πλεονεκτήματα, τόσο στα παιδιά, όσο και στους εφήβους. Μελέτες ανάφεραν ότι, οι έφηβοι χορτοφάγοι καταναλώνουν περισσότερες φυτικές ίνες, σίδηρο, φυλλικό οξύ, βιταμίνη Α και C από τους μη χορτοφάγους εφήβους. Επίσης, έχει καταγραφεί σε αυτά τα παιδιά μεγαλύτερη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών και περιορισμένη κατανάλωση γλυκών και αλμυρών σνακ.

Τι να κρατήσετε;

Μια χορτοφαγική διατροφή είναι αποδεδειγμένα ευεργετική, τόσο για την ανθρώπινη υγεία, όσο και για τη βιωσιμότητα του περιβάλλοντος.

Στο infographic που ακολουθεί απαριθμούμε τα οφέλη της και απαντούμε στο σημαντικότερο ερώτημα σχετικά με τη χορτοφαγία: Πώς θα αποφύγουμε τις διατροφικές ελλείψεις;

Κωνσταντίνος Κούτσικας, Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, M.Sc.