Πότε ο άνθρωπος φτάνει στο ζενίθ των δυνατοτήτων του

Δείτε το χρονοδιάγραμμα που δείχνει τα καλά της κάθε ηλικίας.

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως όσο μεγαλώνουμε, τόσο καλύτερη γίνεται η ζωή μας, κυρίως λόγω του ότι ερχόμαστε σε καλύτερη επαφή με τον εαυτό μας και μας αποδεχόμαστε για αυτό που είμαστε. Αν, ωστόσο, το γεγονός πως μεγαλώνετε σας φαίνεται ακόμα τρομακτικό και χρειάζεστε περισσότερα στοιχεία για να νιώσετε καλύτερα για την ηλικία σας, το παρακάτω διάγραμμα θα σας βοηθήσει πολύ.

Ο Business Insider δημιούργησε ένα χρονοδιάγραμμα των ηλικιών αιχμής, στις οποίες ο άνθρωπος φτάνει στο ζενίθ των δυνατοτήτων του σε διάφορα κομμάτια της ζωής του, όπως η υγεία, τα επιτεύγματα και οι ικανότητες. Γιατί, όπως φαίνεται, σε άλλη ηλικία είμαστε καλοί στο να θυμόμαστε ονόματα, σε άλλη να πετύχουμε μια αύξηση, σε άλλη να μάθουμε μια γλώσσα και σε άλλη να καταλαβαίνουμε πραγματικά τα συναισθήματά μας.

Και παρότι κάποια πράγματα όπως η οστική μάζα και η μυϊκή δύναμη, φτάνουν στο ζενίθ τους σε νεαρή ηλικία, υπάρχουν κάποια άλλα εξίσου δυνατά (αν όχι και περισσότερο σημαντικά) στοιχεία που «πικάρουν» όσο μεγαλώνουμε, όπως η αποδοχή του σώματός μας και η ψυχολογική ευημερία.

o BUSINESSINSIDER 570

Δεν πρέπει όμως να αφήνετε αυτές τις ηλικίες να σας περιορίζουν: Μπορείτε να γίνετε πρωταθλητές στο σκάκι στα 16 ή στα 50 σας χρόνια. Μπορείτε να τρέξετε πολλούς μαραθώνιους στα 70 σας και μια νέα έρευνα έδειξε πως η αφοσίωση στην τεχνολογία δεν έχει να κάνει τόσο με την ηλικία, όσο πιστεύει ο κόσμος. Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, οι ηλικίες αιχμής υπάρχουν, ειδικά στον τομέα της υγείας.

Το ευρύτερο μήνυμα που πρέπει να πάρετε από αυτό το χρονοδιάγραμμα είναι πως τα πάντα, από τις φυσικές μέχρι τις συναισθηματικές νίκες σε αυτή τη ζωή, έρχονται μαζί με τα μεγαλύτερα νούμερα στην ηλικία μας. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να φροντίζουμε το σώμα και τη ψυχική μας υγεία, για να απολαύσουμε όσα έχουν να μας δώσουν πίσω ως αντάλλαγμα, με το πέρασμα των χρόνων.

Πηγή: huffingtonpost.gr

  • Κατηγορία Υγεία

Μύθος ο υγιής παχύς άνθρωπος

Τι δείχνει μια ευρωπαϊκή έρευνα για τους έχοντες παραπανίσια κιλά!

Οι άνθρωποι που έχουν βάρος παραπάνω από το κανονικό, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου και εμφράγματος, ακόμη κι αν κατά τα άλλα είναι μεταβολικά υγιείς, σύμφωνα με μια νέα ευρωπαϊκή έρευνα, όπου συμμετείχαν αρκετοί έλληνες επιστήμονες.

Οι ερευνητές ανέλυσαν σε δέκα ευρωπαϊκές χώρες (της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης) στοιχεία σε διάστημα 12ετίας για πάνω από μισό εκατομμύριο άτομα ηλικιίας 35 έως 70 ετών, μεταξύ των οποίων 7.637 που εμφάνισαν καρδιολογικό πρόβλημα λόγω στεφανιαίας νόσου (μερικοί πέθαναν από έμφραγμα). Διαπιστώθηκε ότι το να είναι κανείς υπέρβαρος ή παχύσαρκος, αυξάνει κατά 26% έως 28% τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, σε σχέση με όσους έχουν κανονικό βάρος.
Ο αυξημένος κίνδυνος για όσους έχουν παραπανίσια κιλά, ισχύει ακόμη κι αν αυτοί έχουν φυσιολογικά επίπεδα αρτηριακής πίεσης, σακχάρου, τριγλυκεριδίων και χοληστερίνης. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η διαπίστωση αυτή δείχνει ότι ο «υγιής παχύς» είναι ένας μύθος. Συνεπώς, όπως ανέφεραν, κάθε άνθρωπος θα πρέπει να φροντίζει, ώστε με διάφορους τρόπους (σωστή διατροφή, άσκηση κ.α.) να διατηρεί το βάρος του εντός φυσιολογικών πλαισίων.

Κάποιες προηγούμενες μελέτες είχαν παράσχει ενδείξεις ότι μια κατηγορία υπέρβαρων ανθρώπων φαίνονται να είναι υγιείς παρά το πάχος τους, κάτι που έχει οδηγήσει στον χαρακτηρισμό τους ως «μεταβολικά υγιείς παχείς» ή «παχείς αλλά υγιείς», παρόλο που δεν υπάρχει επιστημονική ομοφωνία για τα κριτήρια που ορίζουν αυτή την ομάδα.
Όμως η νέα μελέτη, η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα, με επικεφαλής την ελληνικής καταγωγής δρ Ιωάννα Τζουλάκη της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Imperial College του Λονδίνου και την επιδημιολόγο δρα Καμίλ Λασάλ του University College του Λονδίνου (UCL), δείχνει ότι στην πραγματικότητα τα φαινόμενα απατούν και ότι ακόμη και οι εν λόγω υπέρβαροι κινδυνεύουν περισσότερο από την καρδιά τους σε σχέση με όσους έχουν κανονικό βάρος.
Η έρευνα συμπέρανε ότι όσοι θεωρούνται μη υγιείς μεταβολικά (έχουν δηλαδή υπέρταση, σάκχαρο, χαμηλή «καλή» χοληστερίνη, υψηλά τριγλυκερίδια ή περιφέρεια μέσης άνω των 94 εκατοστών οι άνδρες και άνω των 80 εκατοστών οι γυναίκες), αντιμετωπίζουν υπερδιπλάσιο έως σχεδόν τριπλάσιο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, άσχετα αν έχουν κανονικό βάρος ή όχι. Συγκεκριμένα, ο κίνδυνος είναι 2,1 φορές μεγαλύτερος για τους μη υγιείς με κανονικό βάρος, 2,3 φορές μεγαλύτερος για τους μη υγιείς υπέρβαρους και 2,8 φορές μεγαλύτερος για τους μη υγιείς παχύσαρκους.

Από την άλλη, αν κανείς είναι μεταβολικά υγιής, το βάρος κάνει τη διαφορά: σε σχέση με όσους έχουν κανονικό βάρος, οι υγιείς υπέρβαροι έχουν αυξημένο κατά 26% κίνδυνο για στεφανιαία νόσο, ενώ οι υγιείς παχύσαρκοι κατά 28%. Συνεπώς, ναι μεν οι μεταβολικά υγιείς υπέρβαροι και παχύσαρκοι έχουν μικρότερο κίνδυνο για στεφανιαία νόσο σε σχέση με τους μεταβολικά μη υγιείς υπέρβαρους και παχύσαρκους, παρόλα αυτά έχουν σαφώς μεγαλύτερο κίνδυνο σε σχέση με όσους έχουν κανονικό βάρος.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, όσοι έχουν δείκτη μάζας σώματος-ΔΜΣ (αναλογία βάρους σε κιλά προς το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα) 25 έως 30, θεωρούνται υπέρβαροι, ενώ άνω των 30 παχύσαρκοι. Ένας ΔΜΣ 18,5 έως 25 θεωρείται φυσιολογικό βάρος, ενώ αν είναι κάτω του 18,5, κάποιος είναι λιποβαρής.

Η Ιωάννα Τζουλάκη δήλωσε ότι «δεν πρέπει να υπάρχει πλέον η έννοια του υγιούς παχύσαρκου. Η μελέτη μας δείχνει ότι οι άνθρωποι με βάρος άνω του κανονικού, που μπορεί να κατηγοριοποιηθούν ως "υγιείς", απλώς δεν έχουν ακόμη εμφανίσει ένα ανθυγιεινό μεταβολικό προφίλ. Αυτό θα έλθει στην πορεία και μετά θα έχουν κάποιο επεισόδιο, όπως ένα έμφραγμα».

Σύμφωνα με τους ερευνητές, το έξτρα βάρος από μόνο του μπορεί να μην αυξάνει άμεσα τον κίνδυνο καρδιοπάθειας, αλλά μάλλον έμμεσα μέσω μηχανισμών όπως η αυξημένη αρτηριακή πίεση και το υψηλό σάκχαρο. Πάντως οι επιστήμονες δεν έκαναν διαχρονικές μετρήσεις για να μελετήσουν ποιές αλλαγές εμφάνιζε η μεταβολική υγεία των συμμετεχόντων στην έρευνα. Θεωρούν όμως δεδομένο ότι, μετά τη νέα μελέτη τους, είναι αναγκαία η πρόληψη και η θεραπεία της παχυσαρκίας απο άποψη δημόσιας υγείας.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στις εξής χώρες: Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ολλανδία, Νορβηγία, Ισπανία, Σουηδία και Βρετανία.
Από ελληνικής πλευράς συμμετείχαν επίσης η Αντωνία Τριχοπούλου (πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Υγείας και ομότιμη καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών), η Βασιλική Μπενέτου (αναπληρώτρια καθηγήτρια επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών) και ο Μιχάλης Κατσούλης (ερευνητής του Ελληνικού Ιδρύματος Υγείας).

Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ

Πόσο μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος;

Yπάρχει ή δεν υπάρχει«οροφή» στη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής;

Τον περασμένο Απρίλιο πέθανε στα 117 της η Έμα Μορένο, η Ιταλίδα που θεωρείτο ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο, ενώ το 1997 είχε πεθάνει στα 122 της η υπεραιωνόβια Γαλλίδα Ζαν Καλμάν. Μια επιστημονική μελέτη, όμως, πέρυσι, που είχε γνωρίσει μεγάλη δημοσιότητα διεθνώς, είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει πια μια «οροφή» στη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής και ότι -παρά τις όποιες περιστασιακές εξαιρέσεις- αυτή είναι τα 115 χρόνια.

Τώρα -και αφού προηγήθηκε στο μεταξύ ένας κατακλυσμός επιστημονικών επικρίσεων για εκείνη τη μελέτη- πέντε νέες έρευνες, που δημοσιεύονται από διαφορετικές ερευνητικές ομάδες στο ίδιο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό «Nature», καταλήγουν σε μια κοινή αλλά διαφορετική με την προηγούμενη εκτίμηση: ότι δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο «ταβάνι» στο όριο της ζωής και ότι, αν υπάρχει, δεν έχει βρεθεί ή οι άνθρωποι δεν το έχουν φτάσει ακόμη.

Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου ΜακΓκιλ του Καναδά, με επικεφαλής τους καθηγητές βιολογίας Μπράιαν Χιουζ και Ζίγκφριντ Χεκίμι, ανέλυσαν στοιχεία για τους μακροβιότερους ανθρώπους σε ΗΠΑ και Ευρώπη κάθε χρονιά μετά το 1968. Όπως ανέφεραν, δεν διαπίστωσαν ότι έχει πάψει να αυξάνεται το μέγιστο προσδόκιμο ζωής.

«Απλούστατα δεν γνωρίζουμε ποιο μπορεί να είναι το όριο της ηλικίας ενός ανθρώπου. Στην πραγματικότητα, αν προβάλουμε στο μέλλον τις υπάρχουσες τάσεις, μπορούμε να δείξουμε ότι τόσο η μέγιστη όσο και η μέση διάρκεια ζωής μπορεί να συνεχίσουν να αυξάνουν για καιρό στο προβλεπτό μέλλον» δήλωσε ο Χεκίμι. Τόνισε πάντως ότι είναι αδύνατο να γίνει κάθε πρόβλεψη για το πόσο μπορεί να ζουν οι άνθρωποι στο μέλλον.

«Είναι πολύ δύσκολο να μαντέψει κανείς. Πριν από 300 χρόνια, όταν πολλοί άνθρωποι ζούσαν σύντομες ζωές, αν κάποιος τους έλεγε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι κάποτε θα πλησίαζαν τα 100, θα τον περνούσαν για τρελό» πρόσθεσε ο Καναδός γενετιστής.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι πέντε νέες μελέτες, που από κοινού αντιτίθενται στον ισχυρισμό ότι τα 115 χρόνια είναι η «οροφή» για τη ζωή των περισσοτέρων ανθρώπων. Όπως δήλωσε ένας από τους ερευνητές, ο ειδικός στη δημογραφία καθηγητής Τζέημς Βάουπελ του Κέντρου Βιοδημογραφίας της Γήρανσης Μαξ Πλανκ-Οντένσε στη Δανία, «τα έως τώρα στοιχεία δείχνουν ότι αν υπάρχει οροφή στην ηλικία του ανθρώπου, αυτή είναι σίγουρα πάνω από τα 120, ίσως πολύ πάνω, αν και πιθανότατα δεν υπάρχει κανένα όριο».

Οι επιστήμονες συμφωνούν ότι η διάρκεια ζωής του μέσου ανθρώπου θα συνεχίσει να αυξάνει – πόσο πολύ και για πόσο ακόμη, αυτό είναι αδύνατο να προβλεφθεί. Πολύ περισσότερο που οι νέες εξελίξεις στην τεχνολογία (ιατρική και όχι μόνο), στη γενετική, στη φαρμακευτική κ.α. μπορεί να «χαρίσουν» και άλλα χρόνια στη ζωή των ανθρώπων του μέλλοντος. Έτσι, το 2300, σύμφωνα με ένα σενάριο, ο γηραιότερος άνθρωπος μπορεί να έχει φθάσει τα 150 χρόνια.

Από την άλλη, ο αντίλογος είναι ότι -σύμφωνα τουλάχιστον με όσα μπορούν να ξέρουν οι επιστήμονες- από τα περίπου 108 δισεκατομμύρια ανθρώπων που έχουν συνολικά ζήσει πάνω στη Γη, μόνο μια χούφτα ξεπέρασαν τα 110 χρόνια και αυτό συνέβη στη σύγχρονη εποχή.

Ο επικεφαλής της περυσινής μελέτης στο «Nature» μοριακός γενετιστής Γιαν Βιγκ του Κολλεγίου Ιατρικής ‘Αλμπερτ Αϊνστάιν της Νέας Υόρκης δήλωσε ότι δεν συμφωνεί με κανένα από τα νέα επιχειρήματα και συμπεράσματα των συναδέλφων του, επιμένει ότι τα 115 χρόνια είναι το «ταβάνι» και τους επικρίνει ότι απλούστατα αρνούνται να συμβιβασθούν με τη θνητότητά τους.

Σε κάθε περίπτωση, η επιστημονική διαμάχη ανάμεσα στους «αισιόδοξους» και στους «απαισιόδοξους» αναμένεται να συνεχιστεί.

Πηγή: iatrikanews

Ανακαλύφθηκε νέο όργανο στο ανθρώπινο σώμα!

Ένα νέο όργανο ανακάλυψαν οι επιστήμονες στο ανθρώπινο σώμα, το οποίο «κρύβεται» στο πεπτικό σύστημα και η χρησιμότητα του οποίου ακόμη δεν έχει αποσαφηνιστεί.

Πρόκειται για το μεσεντέριο, το οποίο εκτιμάται ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί ως «κλειδί» για τη θεραπεία ασθενειών του πεπτικού.

Μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ως ένα αδιάφορο σύμπλεγμα, πλέον όμως ταξινομήθηκε ως ένα κανονικό όργανο που συνδέει την κοιλιακή χώρα με το έντερο.

Η αρχική ανακάλυψη έγινε το 2012 από τον Ιρλανδό ερευνητή J Calvin Coffey στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Limerick.

Όπως ανέφερε, η περιγραφή της ανατομίας για περισσότερα από 100 χρόνια θεωρείται πλέον λανθασμένη και πλέον, αυτό που μένει να εξηγηθεί είναι η σαφής λειτουργία του μεσεντερίου, η οποία θα ανοίξει ένα νέο επιστημονικό πεδίο.

  • Κατηγορία Υγεία

Αυτός είναι ο γηραιότερος άνθρωπος του κόσμου με ηλικία 145 ετών!

Ο Mbah Gotho από την Ινδονησία φέρεται να είναι, σύμφωνα με τα χαρτιά του, 145 χρονών!

Ένας άντρας από την Ινδονησία που υποστηρίζει πως είναι 145 ετών λέει πως είναι τόσο γέρος πια που είναι "έτοιμος να πεθάνει", ενώ πριν 20 χρόνια αγόρασε ακόμη και τον τάφο του.  

Σύμφωνα με έγγραφα επιβεβαιωμένα από τις ινδονησιακές αρχές, ο Mbah Gotho είναι 145 χρονών και γεννήθηκε την Πρωτοχρονιά του 1870.    Οι τοπικές αρχές επιβεβαιώνουν την γνησιότητα των εγγράφων του χωρίς ωστόσο να είναι απολύτως σίγουρες λόγω της παλαιότητας των αρχείων. Αν όμως όντως ισχύουν, τότε είναι ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο που έχει καταγραφεί ποτέ- ένας τίτλος που επισήμως ανήκει στην γαλλίδα Jeanne Calment που έζησε μέχρι την ηλικία των 122 ετών.

Ο Mbah Gotho είναι ο μοναδικός επιζήσας από τα υπόλοιπα 10 αδέρφια του όπως επίσης και από τις τέσσερις συζύγους που είχε στη ζωή του, η τελευταία εκ των οποίων πέθανε το 1988, ενώ έχουν πεθάνει και όλα του τα παιδιά. Σήμερα ζει με τα εγγόνια, τα δισέγγονα και τρισέγγονά του.

Orang Tertua dari Sragen

Το πιο συνταρακτικό όλων; Όπως αναφέρει ο εγγονός του, o Gotho ουσιαστικά φαίνεται ότι... δεν βλέπει την ώρα να εγκαταλείψει τα εγκόσμια, μιας και από το 1992 έχει αγοράσει για τον εαυτό του έναν τάφο πολύ κοντά κοντά σε εκείνους των παιδιών του -σύμφωνα με δηλώσεις του σε τοπικά Μέσα δε, ο ίδιος νιώθει ότι δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο να ζει πια, μιας και «ουδείς από τα δέκα αδέλφια μου, τις τέσσερις γυναίκες μου ή τα παιδιά μου δεν είναι πλέον εν ζωή».

Όσο για το μυστικό της μακροζωίας του; Όπως το θέτει ο ίδιος «απλά και μόνο, η υπομονή»...

  • Κατηγορία News

Αυτό είναι τo πιο στρεσογόνο γεγονός που βιώνει ένας άνθρωπος

Τα πιο στρεσογόνα γεγονότα της ζωής ενός ανθρώπου κατέταξαν ερευνητές από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Βερολίνου.

Στην έρευνα συμμετείχε άγνωστος αριθμός ανθρώπων που βαθμολογούσαν το πόσο αγχωτικά ήταν διάφορα δυσάρεστα (ή και ευχάριστα) γεγονότα της ζωής τους. Με βάση μια κλίμακα από το 1 έως το 100 -όπου το 100 αποτελούσε τον μέγιστο αριθμό άγχους- οι συμμετέχοντες κατέληξαν ότι ο θάνατος ενός συζύγου ή ένα διαζύγιο (που αποτελεί επίσης έναν μικρό θάνατο) αποτελούν τα πιο στρεσογόνα γεγονότα στην ζωή ενός ανθρώπου.

Αναλυτικά:

Θάνατος ενός συζύγου – 100
Διαζύγιο – 73
Αποχωρισμός ενός συζύγου – 65
Φυλάκιση – 63
Θάνατος στενού συγγενούς – 63
Τραυματισμός ή αρρώστια – 53
Γάμος – 50
Απόλυση – 47

Infographic: Life's most stressful events in one  chart | Statista

  • Κατηγορία Στρες

Απίστευτο: Ο πιο ριψοκίνδυνος άνθρωπος στον κόσμο! (VIDEO)

Ο νεαρός Ουκρανός με το ψευδώνυμο «Mustang Wanted» έχει γίνει παγκοσμίως γνωστός χάρη στο ριψοκίνδυνο έως αυτοκτονικό χόμπι του να ανεβαίνει σε πανύψηλα... κτίρια ή πύργους και να κρέμεται στο κενό στηριζόμενος στο ένα του χέρι ή ακόμη και σε δυο δάχτυλα, χωρίς να χρησιμοποιεί εξοπλισμό ασφαλείας.

Μη λέμε πολλά, δείτε και θα καταλάβετε...

 

{fcomments}

  • Κατηγορία News

Δείτε πώς γίνεται ο άνθρωπος μετά από 2 μέρες χωρίς ύπνο

Έχετε σκεφτεί ποτέ πώς θα είναι ο οργανισμός σας αν περάσουν 2 ολόκληρες μέρες χωρίς να κοιμηθείτε καθόλου;
 
Στο πολύ ενδιαφέρον βίντεο που θα παρακολουθήσετε φαίνεται η ζωή ενός ανθρώπου ο ο οποίος δεν κοιμάται για συνολικά 56 ώρες.
 
Σύμφωνα με τους επιστήμονες στις 22 ώρες χωρίς ύπνο εκδηλώνεται στο άτομο έντονη νευρικότητα και συναισθηματική αστάθεια. Στις 28 ώρες το μυαλό είναι ήδη κουρασμένο, αδυνατεί να φιλτράρει τις σκέψεις και πιθανόν να έχουμε μια "έκρηξη" φαντασίας. Στις 38 ώρες χωρίς ύπνο αρχίζει το πραγματικό μαρτύριο για έναν άνθρωπο καθώς πυροδοτείται το άγχος και αρχίζει να νιώθει αϋπνία. Στις 42 ώρες χωρίς ύπνο έχει επέλθει η συναισθηματική εξάντληση και το σώμα αρχίζει να ξεσπά συναισθηματικά. Στις 2 ολόκληρες μέρες χωρίς ύπνο αρχίζουμε να βλέπουμε οράματα και παραισθήσεις. Τέλος στις 56 ώρες χωρίς ύπνο το σώμα υπολειτουργεί.
 
Δείτε το βίντεο:
 

 

{fcomments}

Ρεκόρ Γκίνες...Πόσα κιλά σήκωσε ο πιο δυνατός άντρας ; (video)

Ο Brian Shaw είναι σίγουρα  από τους πιο δυνατούς άντρες στον κόσμο για το 2013 αφού κατάφερε να σηκώσει 442,5 κιλά.Γεννήθηκε στο Κολοράντο το 1982 , έχει ύψος 2,03 μ και βάρος 188 κιλά.

 

 

 

Δείτε το video που ακολουθεί

 

 

 

 

 

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Gossip

Αλλάζει ο άνθρωπος;

"Ότι ακούμε είναι μία γνώμη, όχι το γεγονός αντικειμενικά, ότι βλέπουμε είναι μία οπτική γωνία, όχι πάντα η αντικειμενική αλήθεια". (Όπως νομίζουμε, μια και το μυαλό φιλτράρει αυτό που βλέπουν τα μάτια). - Μάρκος Αυρήλιος (Ρωμαίος αυτοκράτορας - Φιλόσοφος).


Τι εννοούμε με την έννοια «αλλαγή» ενός ανθρώπου;

Προφανώς και εννοούμε την αλλαγή της προσωπικότητας ενός ανθρώπου, δηλαδή των σχετικά σταθερά τρόπων με τους οποίους αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του. Αυτό που θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε είναι ότι όταν ο καθημερινός άνθρωπος γνωρίζει στη ζωή του ένα άτομο, έναν φίλο, ένα σύντροφο, ακόμα και για πολύ καιρό, συχνά συμβαίνει να μην βλέπει όλες τις διαστάσεις της προσωπικότητας του ατόμου αυτού, για τους εξής τουλάχιστον λόγους.

● Είμαστε επηρεασμένοι από την δική μας οπτική γωνία (προσωπικότητα) στην κρίση του έξω κόσμου. Το μυαλό μας δηλαδή «αναλύει» υποκειμενικά. Μπορεί πχ να έχουμε «μάθει» να θεωρούμε ότι ένας πλούσιος άνθρωπος σημαίνει αυτόματα, ότι αυτός έχει κάποιες ικανότητες, ότι είναι δυναμικός ως χαρακτήρας κλπ. Η αποθηκευμένη αυτή πεποίθησή, επηρεάζει ασυνείδητα το μυαλό μας, στο «φιλτράρισμα» της προσωπικότητας του άλλου και στα συμπεράσματα τα οποία βγάζουμε. Έτσι μπορεί να παραβλέψουμε μία άλλη εκδοχή της προσωπικότητας στο παράδειγμα του πλούσιου ατόμου που γνωρίζουμε, πχ ότι κάποιες φορές οι άνθρωποι επιδιώκουν τον πλούτο ως δύναμη και ως αντιστάθμιση στην προσωπική ανασφάλεια που μπορεί να νιώθουν.

● Οι άνθρωποι κρύβουν συχνά αυτό που είναι και αυτό που νιώθουν, επιδιώκοντας να δείχνουν ένα συγκεκριμένο εαυτό προς τους άλλους. Πολλοί άνθρωποι ως άμυνα, κρύβουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους, ακόμη και από δικούς τους ανθρώπους, καθώς έχουν μάθει να νομίζουν ότι στους άλλους αρέσει αυτή η «σκληρή» εικόνα που δείχνουν. Αυτή η συμπεριφορά συνήθως μαθαίνεται από επιδράσεις στην παιδική ηλικία. Συνήθως οι άνθρωποι έχουν την πεποίθηση ότι υπάρχει ο παντοδύναμος, «σκληρός» άνθρωπος, κάτι το οποίο δεν ισχύει. Μπορεί να βλέπουν κάποιους ανθρώπους από το περιβάλλον τους ως περισσότερο σκληρούς, γιατί βλέπουν με την σειρά τους την εξωτερική συμπεριφορά των γύρω τους, χωρίς να εμβαθύνουν σε αυτήν. Έτσι τελικά πολλοί άνθρωποι «υποδύονται» έναν ρόλο «σκληρού-δυνατού» προς τους άλλους, ακόμη και προς τον εαυτό τους, ρόλος όμως ο οποίος βαθμιαία τους «κουράζει».


Αυτό που θέλαμε να δείξουμε μέσα από τα παραπάνω παραδείγματα είναι ότι αυτό που βλέπουμε συχνά ως προσωπικότητα των ανθρώπων γύρω μας, δεν είναι συχνά η πραγματική τους προσωπικότητα, αλλά μία της πλευρά, αυτή που δείχνουν προς τα έξω.

Στην δουλειά με έναν ψυχολόγο όμως, οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές. Πεποιθήσεις, αξίες, νοητικά σχήματα φιλτράρονται ξανά, σαν ο άνθρωπος να μην τις έχει αποθηκεύσει. Οι άνθρωποι πραγματικά λοιπόν αλλάζουν, καθώς μαθαίνουν καταρχήν να εμβαθύνουν σε επιδράσεις που τους έκαναν να δείχνουν μία άλλη προσωπικότητα από αυτό που είναι, προς τα έξω ή και προς τον εαυτό τους. Να μην φοβούνται δηλαδή να «γκρεμίσουν» τις άμυνές τους και να χτίσουν πχ την αυτοεικόνα τους πάνω σε πραγματικές ικανότητες που έχουν, που μπορεί να τις υποτιμούν (πχ την ευαισθησία τους).


Αλλάζει ο άνθρωπος μέσα από τις εμπειρίες της ενήλικης ζωής;

Συχνά οι άνθρωποι ως «καθημερινοί ψυχολόγοι» δίνουν πολύ μεγάλη σημασία στην επίδραση της εμπειρίας στην ενήλικη ζωή ενώ οι θεμελιώδεις επιδράσεις της στην διαμόρφωση της προσωπικότητας συμβαίνουν στην παιδική και εφηβική ηλικία κυρίως. Προσπαθώντας να δώσουμε μία απλή και λιγότερο επιστημονική εξήγηση, θα επιστρέψουμε στο παράδειγμα του ατόμου που επιδιώκει την οικονομική δύναμη προκειμένου να νιώσει «δυνατός» ως προσωπικότητα. Το μυαλό μας διαθέτει «άμυνες» που εμποδίζουν το να αναλύσουμε αντικειμενικά τον εαυτό μας, να εμβαθύνουμε σε θεμελιώδεις επιδράσεις της παιδικής ηλικίας που μας έμαθαν τους σημερινούς τρόπους συμπεριφοράς μας. Έτσι ο άνθρωπος που επιδιώκει την οικονομική δύναμη ως προσωπική δύναμη, συνήθως όσες εμπειρίες και να του τύχουν, δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει τα βαθύτερα κίνητρα της συμπεριφοράς του, πόσο μάλλον να τα αλλάξει. Ο άνθρωπος αυτός θα «φιλτράρει» τις διάφορες εμπειρίες σύμφωνα με ότι «εξυπηρετεί» την αυτοεικόνα που έχει φτιάξει και με σκοπό αυτή να μην «πειραχτεί». Δεν μπορεί δηλαδή το μυαλό μας να είναι αντικειμενικό στο φιλτράρισμα της εμπειρίας. Αντιθέτως, συχνά «απορρίπτει» ασυνείδητα τα ερεθίσματα που έρχονται σε αντίθεση με τις πεποιθήσεις του, ιδιαίτερα όταν αυτές οι πεποιθήσεις του είναι θεμελιώδεις για το πώς βλέπει τον εαυτό του και τον κόσμο.


Η αντίσταση μας στην «αλλαγή»

Ο Όσκαρ Ουάιλντ είχε πει ότι δώσε μία μάσκα σε έναν άνθρωπο και θα σου μιλήσει πιο ειλικρινά για τον εαυτό του. Ισχύει ότι συχνά οι άνθρωποι προσπαθούν να κρύψουν συχνά πλευρές της προσωπικότητάς τους γιατί νομίζουν λανθασμένα ότι αυτές αποτελούν μειονέκτημα. Μάλιστα, πολύ συχνά προσπαθούν να τις ξεπεράσουν, κρύβοντάς τες με διάφορα «υποκατάστατα» προς τον έξω κόσμο. Δεν είναι σπάνιο ένας ευαίσθητος άνθρωπος που νιώθει ευάλωτος για παράδειγμα, να γυμνάζει το σώμα του εντατικά για να αντισταθμίσει την αυτοεικόνα του και να νιώσει «δυνατός» ψυχικά. Όμως δεν μπορεί κάτι «εξωτερικό» να επιδράσει σε αυτό που πιστεύει το μυαλό μας για τον εαυτό μας, όσο και να γυμνάσουμε το σώμα μας.
Κάποια δυσφορία με τον εαυτό, κάποιες ανασφάλειες συνεχίζουν να υπάρχουν και να φθείρουν το άτομο, παρότι το περιβάλλον του ατόμου συνήθως δεν τις αντιλαμβάνεται. Η ανασφάλεια που μπορεί να νιώθει ένας άνθρωπος προέρχεται από παλαιότερες επιδράσεις οι οποίες παύουν όταν «εντοπιστούν» από έναν ειδικό και το μυαλό του τις επανεπεξεργαστεί μέσα από μία εξωτερική, αντικειμενική οπτική γωνία.

Το μυαλό μας μπορεί να έχει συνηθίσει να αντιμετωπίζει φόβους. ανασφάλειές μας κλπ με διάφορους τρόπους, πχ την αναζήτηση «εξωτερικών» τρόπων, ακόμα και υλικών αγαθών που στην κοινωνία μας δείχνουν επιτυχία και δύναμη. Για να αλλάξει ένας άνθρωπος που πιστεύει ότι κατ αυτόν τον τρόπο είναι δυνατός, πρέπει κατ αρχήν να το επιθυμεί ο ίδιος να αλλάξει. Πρέπει να παραδεχτεί δηλαδή πρώτα στον εαυτό του ότι κάποιες φορές μπορεί να νιώθει μία έλλειψη ικανοποίησης από τον τρόπο ζωής του, ακόμη και δυσφορία ή άγχος, και ότι αυτό δεν είναι ντροπή, δεν τον μειώνει ως άνθρωπο, και να μην την «κρύβει» από τον εαυτό του, να μη την «αρνείται». Συχνά οι άνθρωποι δεν παραδέχονται αυτά τα συναισθήματα, διότι νομίζουν λανθασμένα ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τον εαυτό τους. Έτσι, μπορεί να ζουν με άγχος πχ για πάρα πολλά χρόνια, μέχρι να απευθυνθούν σε ειδικό. Και όμως, πάντοτε μπορεί να αλλάξει ο εαυτός μας, όμως μέσα από την βαθύτερη γνώση και κατανόηση του καταρχήν.

Συχνά, οι άνθρωποι θεωρούν ότι δυνατός είναι ο άνθρωπος που τα ξέρει όλα, ακόμη και για τον εαυτό του, κάτι το οποίο με χιούμορ θα λέγαμε ότι «κατασκευαστικά» είναι αδύνατον, αφού γνωρίζουμε μόνο το συνειδητό κομμάτι του μυαλού μας. Συχνά όμως οι άνθρωποι θαυμάζουν τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα, ξεχνώντας ότι ο δεύτερος έμαθε από τον πρώτο και κατόπιν, εξέλιξε τον τρόπο σκέψης του παραπέρα, και με τη σειρά του δίδαξε τον Αριστοτέλη. Σκοπός της μάθησης όμως, και της ψυχολογίας, δεν είναι να πάρει ο άνθρωπος έτοιμη γνώση και οδηγίες, αλλά να μάθει να σκέφτεται με κριτική σκέψη. Παρότι θα παρομοιάζαμε την ψυχολογία με μαθητεία λοιπόν, συχνά ξεχνάμε ότι όλοι οι σπουδαίοι άνθρωποι υπήρξαν και «μαθητές». Όπως λοιπόν η εκπαίδευση στο σχολείο δεν μειώνει την προσωπική μας «δύναμη» ως άνθρωποι, το ίδιο θα έπρεπε να θεωρούμε και για την ψυχολογία. Η μάθηση ούτως ή άλλως δεν σταματάει στο σχολείο αλλά συνεχίζεται σε όλη την ζωή, αρκεί να θέλουμε να μαθαίνουμε, διατηρώντας «ανοικτό» το μυαλό μας.

Η γνώση αποτελεί το πρώτο βήμα για την αλλαγή, ακόμη και όσον αφορά τον εαυτό μας. «Σιγουριά», δείχνει ο άνθρωπος που ρωτάει και θέλει να μάθει, όχι αυτός που δεν ρωτά από φόβο μήπως φανεί «αδύναμος». Το τέλειο εξάλλου δεν υπάρχει, μπορούμε όμως συνεχώς να γινόμαστε καλύτεροι και να το πλησιάζουμε όλο και περισσότερο.


Νικόλαος Γ. Βακόνδιος, Ψυχολόγος
Πτυχιούχος Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
www.nvakondios.gr



Πηγή: Ygeiaonline.gr

  • Κατηγορία Υγεία