Η γυμναστική «σκοτώνει» 5 χρόνιες παθήσεις - Ποιες είναι αυτές;

Το να είναι κανείς καθημερινά σωματικά δραστήριος, μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο για πέντε συχνές χρόνιες παθήσεις.

Ποιες είναι αυτές; Ο καρκίνο του μαστού και του εντέρου, ο διαβήτης, η καρδιοπάθεια και το εγκεφαλικό, σύμφωνα με μια νέα αμερικανο-αυστραλιανή επιστημονική έρευνα!

Το «μήνυμα» της νέας μελέτης είναι ότι και η παραμικρή σωματική δραστηριότητα μετράει για την υγεία και όχι μόνο η γυμναστική.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Μουχάμαντ Φορουνζαφάρ του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό British Medical Journal, αξιολόγησαν τα ευρήματα 174 ερευνών, που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 1980 - 2016 και αφορούσαν στη σχέση ανάμεσα στη συνολική σωματική δραστηριότητα και στις διάφορες ασθένειες.

Το «κλειδί», σύμφωνα με τη νέα μελέτη, είναι -πέρα από το γυμναστήριο και γενικά τα σπορ που κάνει κάποιος- να εμπλέκεται σε καθημερινές σωματικές δραστηριότητες, όπως οι δουλειές του νοικοκυριού, η κηπουρική, οι μετακινήσεις στη δουλειά και σε άλλα μέρη με τα πόδια και όχι με μέσα μεταφοράς, το ποδήλατο και πολλά άλλα.

Στόχος είναι το συνολικό επίπεδο καθημερινής σωματικής κινητικότητας ή γυμναστικής συν όποιες άλλες δραστηριότητες να υπερβαίνει κατά πολύ -τουλάχιστον πέντε φορές- το ελάχιστο συνιστώμενο όριο.

Αυτό, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, είναι 600 μεταβολικά ισοδύναμα λεπτά μέσα στην εβδομάδα (τα ισοδύναμα από μεταβολική άποψη λεπτά αποτελούν ένα ομοιόμορφο δείκτη μέτρησης των ποικίλων σωματικών δραστηριοτήτων με βάση την ενέργεια που δαπανάται σε κάθε δραστηριότητα). Αυτά τα 600 «μεταβολικά» λεπτά αντιστοιχούν σε 150 λεπτά γρήγορου περπατήματος την εβδομάδα ή 75 λεπτά τρεξίματος.

Τα περισσότερα οφέλη όμως εμφανίζονται, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, όταν η συνολική εβδομαδιαία δραστηριότητα κινείται σε επίπεδο 3.000 έως 4.000 τέτοιων ισοδύναμων λεπτών. Ενδεικτικά, ενώ με 600 «μεταβολικά» λεπτά δραστηριότητας ο κίνδυνος διαβήτη μειώνεται κατά 2%, με 3.600 «μεταβολικά» λεπτά η μείωση του κινδύνου φθάνει το 21%.

Για να πετύχει κανείς τον χρόνο των 3.000 έως 4.000 μεταβολικά ισοδύναμων λεπτών, μπορεί να κάνει διάφορους συνδυασμούς σωματικής δραστηριότητας, που τελικά θα έχουν εξίσου ευεργετικό αποτέλεσμα.

Για παράδειγμα, μπορεί σε καθημερινή βάση να αφιερώνει δέκα λεπτά για να ανεβαίνει σκάλες, 15 λεπτά για να καθαρίζει το σπίτι του, 20 λεπτά για να περιποιείται τον κήπο του, 20 λεπτά για να τρέχει σε ανοιχτό χώρο ή σε γυμναστήριο, 25 λεπτά για να περπατά ή να κάνει ποδήλατο και άλλα πολλά.

  • Κατηγορία Άσκηση

Tα πολλαπλά οφέλη του μπρόκολου και πόσο πρέπει να τρώμε!

Είτε στη σαλάτα, είτε σαν γαρνιτούρα στο κρέας, είτε ακόμη και στην ομελέτα, το μπρόκολο μπορεί να ωφελήσει τον οργανισμό μας σε βαθμό που ποτέ δεν φανταζόμασταν.

 

Κοντινός συγγενής του λάχανου και του κουνουπιδιού, το μπρόκολο ανήκει στην οικογένεια των Κραμβοειδών και προέρχεται από το άγριο λάχανο. Κι όσο κι αν μικροί προσπαθούσατε να το αποφύγετε ή το τρώγατε μετά από… δωροδοκίες, πλέον μπορείτε να εκτιμήσετε τις πολλαπλές ωφέλιμες ιδιότητές του, οι οποίες μάλιστα είναι σύμφωνα με τους ειδικούς και αντικαρκινικές.

 

Υπάρχουν πολλοί λόγοι, λοιπόν, που οργανισμοί υγείας ανά τον κόσμο συστήνουν τη συχνή κατανάλωσή του, πολλές φορές μέσα στην εβδομάδα. Και οι κυριότεροι είναι οι παρακάτω.

 

-Δρα ενάντια στον καρκίνο: Το μπρόκολο περιέχει 2 φυτοχημικά που ονομάζονται ινδόλες και ισοθειοκυανάτες, οι οποίες αυξάνουν τη δραστηριότητα μιας ομάδας ενζύμων που καταστρέφουν τους καρκινικούς παράγοντες. Ακόμη, η βήτα-καροτίνη, η γλουκοραφανίνη, το διινδολυμεθάνιο, το σελήνιο και άλλα θρεπτικά συστατικά όπως η βιταμίνη Α, η βιταμίνη C, η βιταμίνη Ε, ο ψευδάργυρος, το κάλιο και κάποια αμινοξέα που περιέχονται στο μπρόκολο εμποδίζουν την ανάπτυξη καρκινογενών κυττάρων στο στήθος, τη μήτρα, τον προστάτη το παχύ έντερο, τα νεφρά, το συκώτι και τους πνεύμονες. Λόγω, μάλιστα του ότι διώχνει τα πλεονάζοντα οιστρογόνα από τον οργανισμό, το μπρόκολο είναι πολύ σημαντικό όσον αφορά τη θεραπεία και την πρόληψη του καρκίνου του μαστού και της μήτρας.

 

-Βοηθά στην αποτοξίνωση του οργανισμού: Ένας από τους λόγους που σας πίεζαν να φάτε μπρόκολο στα παιδικά σας χρόνια, είναι και η υψηλή περιεκτικότητά σου σε βιταμίνη C και συγκεκριμένα αμινοξέα, ενώ αποτελεί καλή πηγή φυσικού θείου. Έτσι αποκτά την πολύ σημαντική ιδιότητα να αποτοξινώνει τον οργανισμό από τις ελεύθερες ρίζες και τις τοξίνες όπως το ουρικό οξύ και κατ’ επέκταση ο οργανισμός μας προστατεύεται απέναντι σε παθήσεις που οφείλονται σε τοξίνες, όπως η αρθρίτιδα, οι ρευματισμοί, το έκζεμα, η φαγούρα, η ποδάγρα κ.ο.κ.

 

-Θεραπεύει τις στομαχικές διαταραχές: Η δυσκοιλιότητα αποτελεί την κύρια αιτία πίσω από όλες τις στομαχικές διαταραχές και η δράση του μπρόκολου έρχεται και εδώ να δώσει τη λύση, αφού την αντιμετωπίζει αποτελεσματικά, λόγω της περιεκτικότητάς του σε φυτικές ίνες, οι οποίες διώχνουν τις τοξίνες μακριά από τον πεπτικό σωλήνα. Συν τοις άλλοις, το μαγνήσιο και οι βιταμίνες του θαυματουργού αυτού λαχανικού βοηθούν στην απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών των τροφών που καταναλώνουμε και βοηθούν στο να έχουμε φυσιολογική πέψη και να αποφεύγουμε τις καούρες.

 

-Βελτιώνει την υγεία της επιδερμίδας: Το πλήθος των βιταμινών που περιέχει το μπρόκολο, δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να μην μας ωφελήσει και εξωτερικά. Η βιταμίνη C, η βήτα-καροτίνη και άλλες βιταμίνες του συμπλέγματος Β που συναντάμε στο μπρόκολο, μπορούν σταδιακά να μας χαρίσουν λαμπερή επιδερμίδα, κάτι που ίσως έχετε διαπιστώσει όσοι το καταναλώνετε συστηματικά. Ακόμη, η βιταμίνη Ε στο μπρόκολο ανανεώνει τους ιστούς της επιδερμίδας χαρίζοντάς της έξτρα λάμψη και ο συνδυασμός της βιταμίνης Α και Κ με αμινοξέα, φυλλικό οξύ και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, μην απορήσετε αν σας… κρύψει χρόνια.

 

-Τονώνει το ανοσοποιητικό: Βιταμίνη C, βήτα καροτίνη, σελήνιο, ψευδάργυρος, φώσφορος, χαλκός… Μπορείτε να σκεφτείτε καλύτερο συνδυασμό για ένα δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα;

 

-Βελτιώνει την υγεία των οστών: Τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι, οι εγκυμονούσες ή θηλάζουσες μητέρες αποτελούν ομάδες που πρέπει οπωσδήποτε να προσθέσουν το μπρόκολο στη διατροφή τους, καθώς είναι πιθανό να έχουν έλλειψη ασβεστίου, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε φθορά των οστών, των δοντιών και αργότερα σε οστεοπόρωση. Το ωφέλιμο αυτό λαχανικό, όμως, χάρη στο ασβέστιο, το μαγνήσιο, το φώσφορο και τον ψευδάργυρο που περιέχει, μπορεί να προλάβει το κακό και να χαρίσει γερά οστά.

 

-Αποτρέπει την εμφάνιση αναιμίας: Όλοι ξέρουμε ότι η αναιμία προκύπτει από την έλλειψη σιδήρου στον οργανισμό. Αυξάνοντας, λοιπόν, την πρόσληψή του μπορεί να μας απομακρύνει από το πρόβλημα και το μπρόκολο αποτελεί μια καλή πηγή του.

 

Αν ανήκετε σε αυτούς που απεχθάνονται το μπρόκολο, είναι καιρός να αναθεωρήσετε, καθώς νέα επιστημονικά ευρήματα έρχονται να ενισχύουν την θεωρία ότι πρόκειται για υπερτροφή.

 

Μελέτες έχουν δείξει ότι το μπρόκολο δρα ενάντια στον καρκίνο, συμβάλλει στην πρόληψη των καρδιαγγειακών, θεραπεύει τις στομαχικές διαταραχές, ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, αποτοξινώνει τον οργανισμό και βελτιώνει την επιδερμίδα.

 

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις εντόπισαν ορισμένα γονίδια που ρυθμίζουν την συσσώρευση φαινολικών ενώσεων στο μπρόκολο.

 

Πρόκειται για θρεπτικά συστατικά που σχετίζονται με μειωμένες πιθανότητες εκδήλωσης καρδιοπάθειας, διαβήτη τύπου ΙΙ, άσθματος και ορισμένων μορφών καρκίνου.

 

Σύμφωνα με τον γενετιστή Τζακ Γιούβικ, καθηγητή στον Τομέα Διατροφικών Επιστημών του πανεπιστημίου, οι φαινολικές ενώσεις έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δραστηριότητα.

 

«Αν και χρειαζόμαστε τη φλεγμονή, διότι είναι η αντίδραση του οργανισμού στις ασθένειες και τους τραυματισμούς, όταν αυτή είναι χρόνια σχετίζεται με την έναρξη πολλών εκφυλιστικών ασθενειών, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η καρδιοπάθεια και ο καρκίνος. Οι άνθρωποι, λοιπόν, των οποίων η διατροφή περιέχει επαρκείς ποσότητες φαινολικών ενώσεων, διατρέχουν μειωμένο κίνδυνο εκδηλώσεως αυτών των ασθενειών» σημειώνει.

 

Ο δρ. Γιούβικ και οι συνεργάτες του διασταύρωσαν δύο ποικιλίες μπρόκολου στο εργαστήριο και εξέτασαν την φαινολική περιεκτικότητά τους, ενώ αναζήτησαν και τα γονίδια που την προσδιορίζουν.

 

Η έρευνά τους οδήγησε σε έναν αριθμό γονιδίων τα οποία προγραμματίζουν τώρα να χρησιμοποιήσουν για να ενισχύσουν τις αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες όχι μόνο του μπρόκολου, αλλά και άλλων λαχανικών όπως το λάχανο.

 

«Θα χρειαστούμε λίγο καιρό, κάναμε το πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά δεν έχουμε φθάσει ακόμα στον προορισμό μας», τόνισε ο δρ Γιούβικ.

 

Σύμφωνα με τον δρα Γιούβικ, οι φαινολικές ενώσεις είναι πολύ σταθερές, γεγονός που σημαίνει ότι δεν καταστρέφονται με τον βρασμό ή το ψύχος. Επίσης απορροφώνται εύκολα από τον οργανισμό και διασπείρονται παντού μέσω του αίματος, μειώνοντας έτσι τη φλεγμονή σε όλα τα όργανα και τους ιστούς όπου υπάρχει.

 

Πόσο μπρόκολο χρειαζόμαστε; «Μία μερίδα κάθε τρεις ή τέσσερις μέρες είναι απαραίτητη για την προστασία από τα εκφυλιστικά νοσήματα», σημειώνει. Τα νέα ευρήματα δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Molecular Breeding».

Δωρεάν ιατρικές εξετάσεις για τις φλεβικές παθήσεις

Δωρεάν ιατρικές εξετάσεις του κοινού για τις φλεβικές παθήσεις θα πραγματοποιήσουν εξειδικευμένοι γιατροί την Κυριακή 8 Μαρτίου 2015 και ώρες 10:00-14:00 στο ξενοδοχείο Royal Olympic. Οι δωρεάν ιατρικές εξετάσεις πραγματοποιούνται στα πλαίσια του 14ου Πανελλήνιου Συνεδρίου της Ελληνικής Αγγειολογικής Εταιρείας.





Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στην εταιρεία Δημοσίων Σχέσεων Αlpha Public Relations (APR ΕΠΕ), στο τηλέφωνο 2103645629 ή να στείλουν την δήλωση συμμετοχής που θα βρουν στο site: http://www.eventbrite.com/e/14o-tickets-15110887070?aff=eac2, στο fax: 2103644441 ή στο e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην ιστοσελίδα: www.angiologycongress.gr.

alt

















Οι ανωτέρω εξετάσεις προσφέρονται δωρεάν από τα μέλη της Ελληνικής Αγγειολογικής Εταιρείας με σκοπό την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού για τη συγκεκριμένη νόσο της οποίας η διάγνωση πολλές φορές είναι εξαιρετικά δύσκολη εξαιτίας της άγνοιας και της έλλειψης συγκεκριμένων συμπτωμάτων.

Ο παρακλινικός έλεγχος που γίνεται αποσκοπεί στην εξέταση του ασθενούς, την εκτίμηση της βαρύτητας της βλάβης και της προκαλούμενης αιμοδυναμικής διαταραχής με τη βοήθεια αναίμακτων μεθόδων (Doppler) ή και με τη βοήθεια απεικονιστικών μεθόδων (Triplex), όποτε είναι εφικτό, προκειμένου να καθοριστεί η θεραπευτική τακτική.

Επιμέλεια θέματος: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

http://www.ygeiaonline.gr/

 

 

{fcomments}

  • Κατηγορία News

Σωματική άσκηση και καρδιαγγειακές παθήσεις

Για να δούμε τους κινδύνους που κρύβει η άσκηση σε άτομα με καρδιαγγειακές παθήσεις. Επίσης, θα δούμε και κάποιες συμβουλές-τρόπους αντιμετώπισής τους...
 
Στηθάγχη
Πόνος στο στήθος που εκδηλώνεται κατά τη διάρκεια σωματικής δραστηριότητας, ενώ υποχωρεί όταν το άτομο αναπαύεται.
 
Έμφραγμα
Οξύς πόνος που οφείλεται στη διακοπή παροχής αίματος στον καρδιακό μυ.
 
Καρδιακή ανεπάρκεια
Δύσπνοια και οίδημα στα κάτω άκρα που οφείλεται από τη μια στο γεγονός ότι η καρδιά αδυνατεί να τροφοδοτήσει με αίμα τον οργανισμό ή και να μεταφέρει προς αυτήν το αίμα από την περιφέρεια.
 
Αρρυθμίες
Άτακτοι καρδιακοί παλμοί που προκαλούν δύσπνοια και “φτερουγίσματα”.
Πολλές φορές όλα τα παραπάνω περιγράφονται σαν συμπτώματα της στεφανιαίας νόσου.
 
Οι στεφανιαίες αρτηρίες είναι μικρά αιμοφόρα αγγεία που αιματώνουν τον ίδιο τον καρδιακό μυ παρέχοντάς του το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται, για να λειτουργεί σωστά και να παραμένει υγιής.
 
Η στένωση των στεφανιαίων αρτηριών είναι πιθανόν να στερήσει τον καρδιακό μυ από τις απαραίτητες ποσότητες οξυγόνου, γεγονός που οδηγεί στον πόνο του στήθους που αποκαλείται στηθάγχη.
 
Το έμφραγμα εμφανίζεται όταν μια στεφανιαία αρτηρία που παρουσιάζει στένωση λόγω της παρουσίας αθηρωματικής πλάκας, αποφράσσεται πλήρως και ο καρδιακός μυς αρχίζει να νεκρώνεται.
 
Μετά από ένα έμφραγμα μικρής έκτασης ο καρδιακός μυς αναλαμβάνει με την προϋπόθεση ότι η βλάβη δεν είναι πολύ μεγάλη.
 
ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ
 
Τα άτομα με καρδιαγγειακές παθήσεις πρέπει να ασκούνται με τη σύμφωνη γνώμη, τις σαφείς και ασφαλείς οδηγίες του γιατρού τους.
 
Εδώ παρέχονται μερικές χρήσιμες γενικές οδηγίες:
- Η λήψη τροφής πρέπει να προηγείται της άσκησης τουλάχιστον κατά δύο ώρες.
- Η άσκηση σε υψηλές περιβαλλοντολογικές συνθήκες πρέπει να αποφεύγεται, εάν η θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη από 25 οC μειώστε την ένταση και τη διάρκεια της άσκησης.
- Ο γυμναζόμενος πρέπει να καταναλώνει ικανοποιητικές ποσότητες νερού τόσο κατά τη διάρκεια της άσκησης όσο και κατά τη διάρκεια όλου του 24ωρου.
- Χρησιμοποιήστε αρκετά μεγάλα χρονικά διαστήματα προθέρμανσης για να δώσετε στην καρδιά τη δυνατότητα να προσαρμοστεί σταδιακά.
- Η ισομετρική προπόνηση αντενδείκνυται σε άτομα με καρδιολογικά προβλήματα.
- Μάθετε να αναγνωρίζετε τα συμπτώματα που οφείλονται σε καρδιακή δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της άσκησης:
 
1) Δυσφορία στο άνω μέρος του σώματος, (το θώρακα, τα χέρια, το λαιμό, τη γνάθο), η δυσφορία μπορεί να είναι διαφόρου έντασης και να μοιάζει με πόνο, κάψιμο, σφίξιμο ή πίεση
2) Δύσπνοια, με την άσκηση δεν πρέπει να προκαλείται δυσχέρεια στην ομιλία ή βήχας
3) Αίσθημα λιποθυμίας ή λιποθυμία κατά ή μετά την άσκηση. Αν και μπορεί να μην οφείλεται σε καρδιολογικά προβλήματα σταματήστε την άσκηση και επικοινωνήστε με το γιατρό
4) Αυξημένη - ασυνήθιστη αίσθηση κόπωσης
5) Εκδήλωση στηθάγχης, (πόνος στο στήθος)
6) Ωχρότητα (χλωμή εμφάνιση στο δέρμα)
7) Κυάνωση (γαλαζωπός αποχρωματισμός)
8) Κρύο και υγρό δέρμα
9) Αταξία (αποτυχία του μυϊκού συντονισμού)
10) Ίλιγγος
11) Οπτικά προβλήματα
12) Προβλήματα βηματισμού
13) Σύγχυση
14) Σοβαρή αρρυθμία
- Αντενδείξεις για τη συμμετοχή σε προγράμματα άσκησης:
α) Συστολική πίεση >200 mmHg
β) Διαστολική πίεση >100 mmHg
γ) Ορθοστατική υπόταση, μεγαλύτερη από 20 mmHg
δ) Μη ελεγχόμενη στηθάγχη
ε) Όταν παρουσιάζονται ανεξέλεγκτες αρρυθμίες
στ) Μη ελεγχόμενη καρδιακή ανεπάρκεια
ζ) Στένωση αορτής
- Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στο είδος των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται, γιατί κάποια απ’ αυτά δίνουν ψευδή εικόνα για την ένταση στην άσκηση.
 
METs - ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ
 

ΤΑΧΥΤΗΤΑ

ΚΛΙΣΗ %

 

 

0

4

8

3,20

Χιλ./ώρα

2.5

3.6

4.7

3,85

Χιλ./ώρα

2.8

4.1

5.4

4,80

Χιλ./ώρα

3.3

4.9

6.6

6,40

Χιλ./ώρα

4.9

7.1

9.3

 

 

{fcomments}

Δείτε σπάνιες παθολογικές αρρώστιες: ΦΩΤΟ ΣΟΚ

Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες αποτελούν για τους επιστήμονες οι σπάνιες παθολογικές αρρώστειες. Μπορεί η επιστήμη να έχει κάνει θαύματα αλλά δεν έχει ακόμη καταφέρει να ξεκλειδώσει τα μυστικά των παθήσεων αυτών και να απαλλάξουν  τους πάσχοντες από τα βασανιστικά συμπτώματά τους.

 

-τα βλέπει όλα ανάποδα

Η Μπογιάνα Ντανίλοβιτς από την Σερβία πάσχει από μια σπάνια πάθηση, που βλέπει τα πάντα ανάποδα. Η 28χρονη υπάλληλος χρησιμοποιεί στην εργασία της μια  οθόνη η οποία είνια τοποπθετημένη σε ανάποδη θέση ένω στο σπίτι της χαλαρώνει μπροστά από μια επίσης ανάποδη τηλεόραση. Ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ που εξέτασαν την 28χρονη διέγνωσαν ότι πάσχει από ένα σπάνιο νευρολογικό σύνδρομο εξαιτίας του οποίοι δεν μπορεί να προσανατολισθεί.

 

-το παιδί ψάρι

Ενός μικρός Βιετναμέζος πάσχει από μια σπάνια δερματική πάθηση η οποία λέγεται “ιχθύασις” και το χαρακτηριστικό της είναι ότι το δέρμα έχει εξαιρετική ευαισθησία στις φυσιολογικές συνθήκες (ήλιος, αέρας) και μετατρέπεται σε δέρμα ψαριού.

Δηλαδή έχει φολίδες, λέπια, είναι ξηρό και συχνά πυκνά μοιάζει με παχύρρευστο. Ο Μικρός Βιετναμέζος θα μείνει μέχρι να πεθάνει σε ένα νοσοκομείο στη Σαϊγκόν. Τον βρήκαν νεογέννητο στα σκουπίδια, έτοιμο να πεθάνει αφού οι πραγματικοί του γονείς τον παράτησαν βρέφος εξαιτίας της ασθένειας του..

 

-δεν παχαίνει ποτέ

Οι περισσότεροι από εμάς αγωνίζονται για να χάνουν κιλά πράγμα το οποίο δεν ισχύει για την Lizzie Velasquez. Η 21χρονη  γυναίκα από το Τέξας πρέπει να τρώει κάθε 15 λεπτά για μείνει ζωντανή καθώς έχει μια σπάνια πάθηση που την εμποδίζει να αποκτήσει βάρος, ακόμα κι αν καταναλώνει μέχρι και 60 μικρά γεύματα την ημέρα.

Παρά την κατανάλωση μεταξύ 5.000 και 8.000 θερμίδες την ημέρα δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει τα 40 κιλά που ζυγίζει.Ν ασημειωθεί ότι είναι μια από τους τρεις ανθρώπους σε όλο τον  κόσμο που έχουν αυτή την σπάνια ασθένεια η οποία αποτρέπει τους ανθρώπους να αποκτήσουν βάρος. Ο καθηγητής Garg και η ομάδα του πιστεύουν τώρα ότι η Lizzie μπορεί να έχει μία μορφή του συνδρόμου Neonatal Progeroid (NPS), η οποία προκαλεί ταχεία γήρανση, απώλεια λίπους από το πρόσωπο και το σώμα, και εκφύλιση των ιστών

 

-κλαίει... αίμα

Μια δεκαεννιάχρονη πάσχει από μια σπάνια διαταραχή που της προκαλεί αιμορραγία αντί για δάκρυα και ιδρώτα! Η νεαρή Ντελφίνα από την Δομινικανή Δημοκρατία εξομολογείται πως έχει χρειαστεί αρκετές φορές να κάνει μετάγγιση αίματος αφού οι αιμορραγίες είναι πιθανό να κρατήσουν ακόμα και 15 μέρες!

Ακόμα και οι γιατροί της είχαν σηκώσει τα χέρια ψηλά αφού η ασθένεια της τής δημιουργούσε φοβερά ψυχολογικά προβλήματα με αποτέλεσμα να έχει αυτοκτονικές τάσεις.

Η κοπέλα εγκατέλειψε το σχολείο αφού καθημερινά έπεφτε θύμα κοροϊδίας από τους συμμαθητές της εξαιτίας της ασθένειας της που δεν είναι άλλη από την αιματίδρωση.

 

-βγάζει νύχια αντί για μαλλιά

Η περίπτωση μιας 28χρονης γυναίκας από το Μέμφις των ΗΠΑ έχει προκαλέσει κατάπληξη και σύγχυση στους γιατρούς. Η περιπέτεια της Σανίνα Άισομ άρχισε το 2009, όταν υπέστη μια σοβαρή κρίση άσθματος.

Οι γιατροί της έδωσαν στεροειδή για να αντιμετωπίσουν τη δύσπνοια. Λίγο μετά τη χορήγηση των φαρμάκων, η νεαρή κοπέλα άρχισε να έχει φαγούρα σε όλο το σώμα. Οι γιατροί της έδωσαν άλλα φάρμακα, πιστεύοντας ότι επρόκειτο για αλλεργική αντίδραση. Ωστόσο, η κατάσταση επιδεινώθηκε.

Η Σανίνα υποβλήθηκε σε ένα σωρό εξετάσεις. Αυτό που ανακάλυψαν οι γιατροί ήταν πέρα από κάθε φαντασία: στο δέρμα της Σανίνα δεν φύτρωναν πλέον τρίχες, αλλά... νύχια! Η άτυχη κοπέλα έχει χάσει τα μαλλιά της και είναι αναγκασμένη να φορά περούκα, ενώ οι πόνοι δεν της επιτρέπουν ούτε να περπατήσει άνετα.

Η περίπτωσή της είναι η πρώτη που καταγράφεται στα ιατρικά χρονικά και οι γιατροί είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξοι, καθώς δεν υπάρχει κανενός είδους θεραπεία.

http://www.iatropedia.com/

 

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

Θυρεοειδής αδένας: Οι λειτουργίες και οι παθήσεις του

του Νικόλα Γεωργιακώδη

 

«Πήρα εύκολα βάρος γιατί έχω πρόβλημα με τον θυρεοειδή», «Είμαι πολύ νευρικός λόγω θυρεοειδή», «Τρώω και δεν παίρνω ούτε κιλό. Φταίει ο θυρεοειδής μου». Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει τις παραπάνω φράσεις από φίλους ή γνωστούς. Οι παθήσεις του θυρεοειδή αδένα είναι αρκετά συνηθισμένες τα τελευταία χρόνια και αν και οι πιο πολλοί γνωρίζουμε για τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν από τις διαταραχές στην λειτουργία του, πολλές φορές τα συμπτώματα αργούν να γίνουν αντιληπτά.

 

Ένας αδένας «φρουρός»…

 

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ποια είναι η λειτουργία του θυρεοειδή αδένα, τι «παράγει» και ποιος ο ρόλος του στον οργανισμό μας;

Ο θυρεοειδής αδένας έχει σχήμα πεταλούδας (θυρεού για την ακρίβεια, γι’ αυτό και ονομάστηκε έτσι τον 17ο αιώνα), βάρος λίγο μεγαλύτερο από ένα βερίκοκο και βρίσκεται στη μέση του λαιμού μας. Παράγει τρεις βασικές και πολύ σπουδαίες για τον οργανισμό ορμόνες: τη θυροξίνη (γνωστή και ως Τ4), την τριιωδοθυρονίνη (γνωστή και ως Τ3) και την καλσιτονίνη. Η καλσιτονίνη κατέχει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του μεταβολισμού του ασβεστίου στον οργανισμό μας, ενώ οι ορμόνες Τ3 και Τ4 έχουν άμεση επίδραση στη φυσιολογική ανάπτυξη του οργανισμού, στην ωρίμανση του σκελετού, στο βάρος του σώματος, στην έμμηνο ρύση, στη σύλληψη και στη φυσιολογική εξέλιξη της εγκυμοσύνης. Για τη σύνθεση των θυροειδικών ορμονών απαραίτητο στοιχείο είναι το Ιώδιο, η έλλειψη του οποίου οδηγεί μοιραία σε μειωμένη παραγωγή ορμονών.

 

… και οι παθήσεις του

 

Οι πιο συχνά εμφανιζόμενες παθήσεις του θυρεοειδούς είναι ο υπερθυρεοειδισμός και ο υποθυρεοειδισμός. Στην πρώτη περίπτωση, ο αδένας υπερλειτουργεί με υπερέκκριση θυρεοειδικών ορμονών και στη δεύτερη υπολειτουργεί με μειωμένη έκκριση ορμονών.

 

Ο υπερθυρεοειδισμός, όπως αναφέρει ο κ. Αναστάσιος Σπαντιδέας, Παθολόγος εμφανίζεται σε δύο μορφές. Η πρώτη είναι η τοξική διάχυτος βρογχοκήλη ή όπως είναι και πιο ιατρικά γνωστή, νόσος του Graves ή νόσος του Basedow, όπου όλος ο θυρεοειδής αδένας υπερλειτουργεί και η τοξική οζώδης βρογχοκήλη όπου στο θυρεοειδή αναπτύσσεται ένας ή περισσότεροι όζοι που υπερπαράγουν θυρεοειδικές ορμόνες.

 

«Ο υπερθυρεοειδισμός προσβάλλει συχνότερα γυναίκες και οι κλινικές του εκδηλώσεις ποικίλουν ανάλογα με τη βαρύτητα και τη διάρκεια της νόσου», αναφέρει ο κ. Σπαντιδέας. «Στις πιο σοβαρές μορφές το άτομο παραπονείται για νευρικότητα, ευσυγκινησία, μυϊκή αδυναμία και εύκολη κόπωση, αϋπνίες, ταχυκαρδία και εύκολο λαχάνιασμα ή καρδιακές αρρυθμίες που ο ασθενής τις περιγράφει σαν προκάρδιους κτύπους και σταμάτημα της ανάσας. Παράλληλα, ο ασθενής έχει εξάψεις και δεν ανέχεται τη ζέστη, η όρεξή του είναι αυξημένη και, ενώ τρώει συνήθως πολύ, χάνει βάρος και αδυνατίζει», προσθέτει. Άλλα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού είναι οι πόνοι στα κόκκαλα, το τρέμουλο στα δάχτυλα όταν αυτά είναι τεντωμένα και η προπέτεια των οφθαλμών (τα μάτια «πετάγονται» λίγο προς τα έξω), η οποία παρουσιάζεται πιο συχνά σε νεαρά άτομα.

 

Η διάγνωση του υπερθυρεοειδισμού γίνεται με ειδικές εξετάσεις αίματος όπου προορίζονται οι θυρεοειδικές ορμόνες οι οποίες και μας δίνουν πληροφορίες για τη λειτουργική κατάσταση του θυρεοειδούς αδένα. Η αντιμετώπισή του πάλι, γίνεται είτε με τη χορήγηση ειδικών αντιθυρεοειδικών φαρμάκων είτε με τη χορήγηση ραδιενεργού Ιωδίου που έχει την ικανότητα να καίει τον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή. Τέλος, η θεραπευτική αντιμετώπιση του υπερθυρεοειδισμού γίνεται είτε με τη χορήγηση ειδικών αντιθυρεοειδικών φαρμάκων είτε με τη χορήγηση ραδιενεργού Ιωδίου που έχει την ικανότητα να καίει τον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή είτε, τέλος, με χειρουργική αφαίρεση τμήματος ή και ολόκληρου του θυρεοειδούς.

 

Όσον αφορά τον υποθυρεοειδισμό, αυτός μπορεί να είναι είτε πρωτοπαθής (βλάβη του ίδιου του αδένα) είτε δευτεροπαθής (βλάβη στην υπόφυση η οποία παράγει την TSH, μια ορμόνη η οποία «διεγείρει» τον θυρεοειδή ώστε να παράξει τις ορμόνες του). «Τα συμπτώματα και οι κλινικές εκδηλώσεις του υποθυρεοειδισμού είναι συνάρτηση της βαρύτητας του αλλά και της ηλικίας του ασθενούς», λέει ο κ. Σπαντιδέας. «Έτσι στους ενήλικες η νόσος επικρατεί συνήθως στις γυναίκες και εκδηλώνεται με σωματική και πνευματική νωθρότητα, με μεγάλη ευαισθησία στο κρύο, με δυσκοιλιότητα, με αύξηση του βάρους και με δέρμα ξερό και άγριο», προσθέτει.

 

«Για τη διάγνωση του υποθυρεοειδισμού, ο προσδιορισμός των θυρεοειδικών ορμονών και της θυρεοτρόπου ορμόνης σε συνδυασμό με το υπερηχογράφημα και το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς είναι συνήθως αρκετά», αναφέρει σχετικά ο κ. Σπαντιδέας, ενώ όσον αφορά την θεραπεία της πάθησης αυτή συνίσταται στην εφ’ όρου ζωής χορήγηση από το στόμα σε χάπι της ορμόνης που λείπει.

 

Θυρεοειδής και σωματικό βάρος

 

Πώς συνδέεται η λειτουργία του θυρεοειδή με την αύξηση ή μείωση του σωματικού μας βάρους; Μήπως εν τέλει είναι μια δικαιολογία για να γλιτώσουμε από της τύψεις των έξτρα κιλών; «Ο θυροειδής είναι ο ρυθμιστής του μεταβολισμού, αλλά και της διάθεσής μας. O υποθυροειδισμός μπορεί να προκαλέσει προσθήκη σωματικού βάρους, και να μειώσει τον μεταβολισμό, αλλά και μέσω της επίδρασής του στην ψυχολογία να κάνει έναν άνθρωπο λιγότερο κινητικό», αναφέρει ο κ. Ανδρέας Ζουρδός, Κλινικός Διαιτολόγος- Διατροφολόγος και προσθέτει:

 

«Ο υποθυροειδισμός όταν είναι αδιάγνωστος, δηλαδή όταν το άτομο δεν λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή ενώ έχει την πάθηση, μπορεί να δυσκολέψει την απώλεια λίπους, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι την καθιστά αδύνατη. Πάντως, η αλήθεια είναι πως ο υποθυροειδισμός είναι σχετικά σπάνια πάθηση, ενώ η μεγάλη πρόσληψη θερμίδων σε συνδυασμό με καθιστική ζωή είναι πολύ πιο συχνή και συνεπώς πιο πιθανή».

http://www.in2life.gr

 

του Νικόλα Γεωργιακώδη «Πήρα εύκολα βάρος γιατί έχω πρόβλημα με τον θυρεοειδή», «Είμαι πολύ νευρικός λόγω θυρεοειδή», «Τρώω και δεν παίρνω ούτε κιλό. Φταίει ο θυρεοειδής μου». Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει τις παραπάνω φράσεις από φίλους ή γνωστούς. Οι παθήσεις του θυρεοειδή αδένα είναι αρκετά συνηθισμένες τα τελευταία χρόνια και αν και οι πιο πολλοί γνωρίζουμε για τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν από τις διαταραχές στην λειτουργία του, πολλές φορές τα συμπτώματα αργούν να γίνουν αντιληπτά. Ένας αδένας «φρουρός»… Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ποια είναι η λειτουργία του θυρεοειδή αδένα, τι «παράγει» και ποιος ο ρόλος του στον οργανισμό μας; Ο θυρεοειδής αδένας έχει σχήμα πεταλούδας (θυρεού για την ακρίβεια, γι’ αυτό και ονομάστηκε έτσι τον 17ο αιώνα), βάρος λίγο μεγαλύτερο από ένα βερίκοκο και βρίσκεται στη μέση του λαιμού μας. Παράγει τρεις βασικές και πολύ σπουδαίες για τον οργανισμό ορμόνες: τη θυροξίνη (γνωστή και ως Τ4), την τριιωδοθυρονίνη (γνωστή και ως Τ3) και την καλσιτονίνη. Η καλσιτονίνη κατέχει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του μεταβολισμού του ασβεστίου στον οργανισμό μας, ενώ οι ορμόνες Τ3 και Τ4 έχουν άμεση επίδραση στη φυσιολογική ανάπτυξη του οργανισμού, στην ωρίμανση του σκελετού, στο βάρος του σώματος, στην έμμηνο ρύση, στη σύλληψη και στη φυσιολογική εξέλιξη της εγκυμοσύνης. Για τη σύνθεση των θυροειδικών ορμονών απαραίτητο στοιχείο είναι το Ιώδιο, η έλλειψη του οποίου οδηγεί μοιραία σε μειωμένη παραγωγή ορμονών. … και οι παθήσεις του Οι πιο συχνά εμφανιζόμενες παθήσεις του θυρεοειδούς είναι ο υπερθυρεοειδισμός και ο υποθυρεοειδισμός. Στην πρώτη περίπτωση, ο αδένας υπερλειτουργεί με υπερέκκριση θυρεοειδικών ορμονών και στη δεύτερη υπολειτουργεί με μειωμένη έκκριση ορμονών. Ο υπερθυρεοειδισμός, όπως αναφέρει ο κ. Αναστάσιος Σπαντιδέας, Παθολόγος εμφανίζεται σε δύο μορφές. Η πρώτη είναι η τοξική διάχυτος βρογχοκήλη ή όπως είναι και πιο ιατρικά γνωστή, νόσος του Graves ή νόσος του Basedow, όπου όλος ο θυρεοειδής αδένας υπερλειτουργεί και η τοξική οζώδης βρογχοκήλη όπου στο θυρεοειδή αναπτύσσεται ένας ή περισσότεροι όζοι που υπερπαράγουν θυρεοειδικές ορμόνες. «Ο υπερθυρεοειδισμός προσβάλλει συχνότερα γυναίκες και οι κλινικές του εκδηλώσεις ποικίλουν ανάλογα με τη βαρύτητα και τη διάρκεια της νόσου», αναφέρει ο κ. Σπαντιδέας. «Στις πιο σοβαρές μορφές το άτομο παραπονείται για νευρικότητα, ευσυγκινησία, μυϊκή αδυναμία και εύκολη κόπωση, αϋπνίες, ταχυκαρδία και εύκολο λαχάνιασμα ή καρδιακές αρρυθμίες που ο ασθενής τις περιγράφει σαν προκάρδιους κτύπους και σταμάτημα της ανάσας. Παράλληλα, ο ασθενής έχει εξάψεις και δεν ανέχεται τη ζέστη, η όρεξή του είναι αυξημένη και, ενώ τρώει συνήθως πολύ, χάνει βάρος και αδυνατίζει», προσθέτει. Άλλα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού είναι οι πόνοι στα κόκκαλα, το τρέμουλο στα δάχτυλα όταν αυτά είναι τεντωμένα και η προπέτεια των οφθαλμών (τα μάτια «πετάγονται» λίγο προς τα έξω), η οποία παρουσιάζεται πιο συχνά σε νεαρά άτομα. Η διάγνωση του υπερθυρεοειδισμού γίνεται με ειδικές εξετάσεις αίματος όπου προορίζονται οι θυρεοειδικές ορμόνες οι οποίες και μας δίνουν πληροφορίες για τη λειτουργική κατάσταση του θυρεοειδούς αδένα. Η αντιμετώπισή του πάλι, γίνεται είτε με τη χορήγηση ειδικών αντιθυρεοειδικών φαρμάκων είτε με τη χορήγηση ραδιενεργού Ιωδίου που έχει την ικανότητα να καίει τον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή. Τέλος, η θεραπευτική αντιμετώπιση του υπερθυρεοειδισμού γίνεται είτε με τη χορήγηση ειδικών αντιθυρεοειδικών φαρμάκων είτε με τη χορήγηση ραδιενεργού Ιωδίου που έχει την ικανότητα να καίει τον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή είτε, τέλος, με χειρουργική αφαίρεση τμήματος ή και ολόκληρου του θυρεοειδούς. Όσον αφορά τον υποθυρεοειδισμό, αυτός μπορεί να είναι είτε πρωτοπαθής (βλάβη του ίδιου του αδένα) είτε δευτεροπαθής (βλάβη στην υπόφυση η οποία παράγει την TSH, μια ορμόνη η οποία «διεγείρει» τον θυρεοειδή ώστε να παράξει τις ορμόνες του). «Τα συμπτώματα και οι κλινικές εκδηλώσεις του υποθυρεοειδισμού είναι συνάρτηση της βαρύτητας του αλλά και της ηλικίας του ασθενούς», λέει ο κ. Σπαντιδέας. «Έτσι στους ενήλικες η νόσος επικρατεί συνήθως στις γυναίκες και εκδηλώνεται με σωματική και πνευματική νωθρότητα, με μεγάλη ευαισθησία στο κρύο, με δυσκοιλιότητα, με αύξηση του βάρους και με δέρμα ξερό και άγριο», προσθέτει. «Για τη διάγνωση του υποθυρεοειδισμού, ο προσδιορισμός των θυρεοειδικών ορμονών και της θυρεοτρόπου ορμόνης σε συνδυασμό με το υπερηχογράφημα και το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς είναι συνήθως αρκετά», αναφέρει σχετικά ο κ. Σπαντιδέας, ενώ όσον αφορά την θεραπεία της πάθησης αυτή συνίσταται στην εφ’ όρου ζωής χορήγηση από το στόμα σε χάπι της ορμόνης που λείπει. Θυρεοειδής και σωματικό βάρος Πώς συνδέεται η λειτουργία του θυρεοειδή με την αύξηση ή μείωση του σωματικού μας βάρους; Μήπως εν τέλει είναι μια δικαιολογία για να γλιτώσουμε από της τύψεις των έξτρα κιλών; «Ο θυροειδής είναι ο ρυθμιστής του μεταβολισμού, αλλά και της διάθεσής μας. O υποθυροειδισμός μπορεί να προκαλέσει προσθήκη σωματικού βάρους, και να μειώσει τον μεταβολισμό, αλλά και μέσω της επίδρασής του στην ψυχολογία να κάνει έναν άνθρωπο λιγότερο κινητικό», αναφέρει ο κ. Ανδρέας Ζουρδός, Κλινικός Διαιτολόγος- Διατροφολόγος και προσθέτει: «Ο υποθυροειδισμός όταν είναι αδιάγνωστος, δηλαδή όταν το άτομο δεν λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή ενώ έχει την πάθηση, μπορεί να δυσκολέψει την απώλεια λίπους, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι την καθιστά αδύνατη. Πάντως, η αλήθεια είναι πως ο υποθυροειδισμός είναι σχετικά σπάνια πάθηση, ενώ η μεγάλη πρόσληψη θερμίδων σε συνδυασμό με καθιστική ζωή είναι πολύ πιο συχνή και συνεπώς πιο πιθανή».

Διαβάστε περισσότερα στο: http://www.in2life.gr/wellbeing/health/article/251641/thyreoeidhs-adenas-oi-leitoyrgies-kai-oi-pathhseis-toy.html
Πηγή: www.in2life.gr
του Νικόλα Γεωργιακώδη «Πήρα εύκολα βάρος γιατί έχω πρόβλημα με τον θυρεοειδή», «Είμαι πολύ νευρικός λόγω θυρεοειδή», «Τρώω και δεν παίρνω ούτε κιλό. Φταίει ο θυρεοειδής μου». Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει τις παραπάνω φράσεις από φίλους ή γνωστούς. Οι παθήσεις του θυρεοειδή αδένα είναι αρκετά συνηθισμένες τα τελευταία χρόνια και αν και οι πιο πολλοί γνωρίζουμε για τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν από τις διαταραχές στην λειτουργία του, πολλές φορές τα συμπτώματα αργούν να γίνουν αντιληπτά. Ένας αδένας «φρουρός»… Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ποια είναι η λειτουργία του θυρεοειδή αδένα, τι «παράγει» και ποιος ο ρόλος του στον οργανισμό μας; Ο θυρεοειδής αδένας έχει σχήμα πεταλούδας (θυρεού για την ακρίβεια, γι’ αυτό και ονομάστηκε έτσι τον 17ο αιώνα), βάρος λίγο μεγαλύτερο από ένα βερίκοκο και βρίσκεται στη μέση του λαιμού μας. Παράγει τρεις βασικές και πολύ σπουδαίες για τον οργανισμό ορμόνες: τη θυροξίνη (γνωστή και ως Τ4), την τριιωδοθυρονίνη (γνωστή και ως Τ3) και την καλσιτονίνη. Η καλσιτονίνη κατέχει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του μεταβολισμού του ασβεστίου στον οργανισμό μας, ενώ οι ορμόνες Τ3 και Τ4 έχουν άμεση επίδραση στη φυσιολογική ανάπτυξη του οργανισμού, στην ωρίμανση του σκελετού, στο βάρος του σώματος, στην έμμηνο ρύση, στη σύλληψη και στη φυσιολογική εξέλιξη της εγκυμοσύνης. Για τη σύνθεση των θυροειδικών ορμονών απαραίτητο στοιχείο είναι το Ιώδιο, η έλλειψη του οποίου οδηγεί μοιραία σε μειωμένη παραγωγή ορμονών. … και οι παθήσεις του Οι πιο συχνά εμφανιζόμενες παθήσεις του θυρεοειδούς είναι ο υπερθυρεοειδισμός και ο υποθυρεοειδισμός. Στην πρώτη περίπτωση, ο αδένας υπερλειτουργεί με υπερέκκριση θυρεοειδικών ορμονών και στη δεύτερη υπολειτουργεί με μειωμένη έκκριση ορμονών. Ο υπερθυρεοειδισμός, όπως αναφέρει ο κ. Αναστάσιος Σπαντιδέας, Παθολόγος εμφανίζεται σε δύο μορφές. Η πρώτη είναι η τοξική διάχυτος βρογχοκήλη ή όπως είναι και πιο ιατρικά γνωστή, νόσος του Graves ή νόσος του Basedow, όπου όλος ο θυρεοειδής αδένας υπερλειτουργεί και η τοξική οζώδης βρογχοκήλη όπου στο θυρεοειδή αναπτύσσεται ένας ή περισσότεροι όζοι που υπερπαράγουν θυρεοειδικές ορμόνες. «Ο υπερθυρεοειδισμός προσβάλλει συχνότερα γυναίκες και οι κλινικές του εκδηλώσεις ποικίλουν ανάλογα με τη βαρύτητα και τη διάρκεια της νόσου», αναφέρει ο κ. Σπαντιδέας. «Στις πιο σοβαρές μορφές το άτομο παραπονείται για νευρικότητα, ευσυγκινησία, μυϊκή αδυναμία και εύκολη κόπωση, αϋπνίες, ταχυκαρδία και εύκολο λαχάνιασμα ή καρδιακές αρρυθμίες που ο ασθενής τις περιγράφει σαν προκάρδιους κτύπους και σταμάτημα της ανάσας. Παράλληλα, ο ασθενής έχει εξάψεις και δεν ανέχεται τη ζέστη, η όρεξή του είναι αυξημένη και, ενώ τρώει συνήθως πολύ, χάνει βάρος και αδυνατίζει», προσθέτει. Άλλα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού είναι οι πόνοι στα κόκκαλα, το τρέμουλο στα δάχτυλα όταν αυτά είναι τεντωμένα και η προπέτεια των οφθαλμών (τα μάτια «πετάγονται» λίγο προς τα έξω), η οποία παρουσιάζεται πιο συχνά σε νεαρά άτομα. Η διάγνωση του υπερθυρεοειδισμού γίνεται με ειδικές εξετάσεις αίματος όπου προορίζονται οι θυρεοειδικές ορμόνες οι οποίες και μας δίνουν πληροφορίες για τη λειτουργική κατάσταση του θυρεοειδούς αδένα. Η αντιμετώπισή του πάλι, γίνεται είτε με τη χορήγηση ειδικών αντιθυρεοειδικών φαρμάκων είτε με τη χορήγηση ραδιενεργού Ιωδίου που έχει την ικανότητα να καίει τον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή. Τέλος, η θεραπευτική αντιμετώπιση του υπερθυρεοειδισμού γίνεται είτε με τη χορήγηση ειδικών αντιθυρεοειδικών φαρμάκων είτε με τη χορήγηση ραδιενεργού Ιωδίου που έχει την ικανότητα να καίει τον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή είτε, τέλος, με χειρουργική αφαίρεση τμήματος ή και ολόκληρου του θυρεοειδούς. Όσον αφορά τον υποθυρεοειδισμό, αυτός μπορεί να είναι είτε πρωτοπαθής (βλάβη του ίδιου του αδένα) είτε δευτεροπαθής (βλάβη στην υπόφυση η οποία παράγει την TSH, μια ορμόνη η οποία «διεγείρει» τον θυρεοειδή ώστε να παράξει τις ορμόνες του). «Τα συμπτώματα και οι κλινικές εκδηλώσεις του υποθυρεοειδισμού είναι συνάρτηση της βαρύτητας του αλλά και της ηλικίας του ασθενούς», λέει ο κ. Σπαντιδέας. «Έτσι στους ενήλικες η νόσος επικρατεί συνήθως στις γυναίκες και εκδηλώνεται με σωματική και πνευματική νωθρότητα, με μεγάλη ευαισθησία στο κρύο, με δυσκοιλιότητα, με αύξηση του βάρους και με δέρμα ξερό και άγριο», προσθέτει. «Για τη διάγνωση του υποθυρεοειδισμού, ο προσδιορισμός των θυρεοειδικών ορμονών και της θυρεοτρόπου ορμόνης σε συνδυασμό με το υπερηχογράφημα και το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς είναι συνήθως αρκετά», αναφέρει σχετικά ο κ. Σπαντιδέας, ενώ όσον αφορά την θεραπεία της πάθησης αυτή συνίσταται στην εφ’ όρου ζωής χορήγηση από το στόμα σε χάπι της ορμόνης που λείπει. Θυρεοειδής και σωματικό βάρος Πώς συνδέεται η λειτουργία του θυρεοειδή με την αύξηση ή μείωση του σωματικού μας βάρους; Μήπως εν τέλει είναι μια δικαιολογία για να γλιτώσουμε από της τύψεις των έξτρα κιλών; «Ο θυροειδής είναι ο ρυθμιστής του μεταβολισμού, αλλά και της διάθεσής μας. O υποθυροειδισμός μπορεί να προκαλέσει προσθήκη σωματικού βάρους, και να μειώσει τον μεταβολισμό, αλλά και μέσω της επίδρασής του στην ψυχολογία να κάνει έναν άνθρωπο λιγότερο κινητικό», αναφέρει ο κ. Ανδρέας Ζουρδός, Κλινικός Διαιτολόγος- Διατροφολόγος και προσθέτει: «Ο υποθυροειδισμός όταν είναι αδιάγνωστος, δηλαδή όταν το άτομο δεν λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή ενώ έχει την πάθηση, μπορεί να δυσκολέψει την απώλεια λίπους, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι την καθιστά αδύνατη. Πάντως, η αλήθεια είναι πως ο υποθυροειδισμός είναι σχετικά σπάνια πάθηση, ενώ η μεγάλη πρόσληψη θερμίδων σε συνδυασμό με καθιστική ζωή είναι πολύ πιο συχνή και συνεπώς πιο πιθανή».

Διαβάστε περισσότερα στο: http://www.in2life.gr/wellbeing/health/article/251641/thyreoeidhs-adenas-oi-leitoyrgies-kai-oi-pathhseis-toy.html
Πηγή: www.in2life.gr
του Νικόλα Γεωργιακώδη «Πήρα εύκολα βάρος γιατί έχω πρόβλημα με τον θυρεοειδή», «Είμαι πολύ νευρικός λόγω θυρεοειδή», «Τρώω και δεν παίρνω ούτε κιλό. Φταίει ο θυρεοειδής μου». Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει τις παραπάνω φράσεις από φίλους ή γνωστούς. Οι παθήσεις του θυρεοειδή αδένα είναι αρκετά συνηθισμένες τα τελευταία χρόνια και αν και οι πιο πολλοί γνωρίζουμε για τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν από τις διαταραχές στην λειτουργία του, πολλές φορές τα συμπτώματα αργούν να γίνουν αντιληπτά. Ένας αδένας «φρουρός»… Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ποια είναι η λειτουργία του θυρεοειδή αδένα, τι «παράγει» και ποιος ο ρόλος του στον οργανισμό μας; Ο θυρεοειδής αδένας έχει σχήμα πεταλούδας (θυρεού για την ακρίβεια, γι’ αυτό και ονομάστηκε έτσι τον 17ο αιώνα), βάρος λίγο μεγαλύτερο από ένα βερίκοκο και βρίσκεται στη μέση του λαιμού μας. Παράγει τρεις βασικές και πολύ σπουδαίες για τον οργανισμό ορμόνες: τη θυροξίνη (γνωστή και ως Τ4), την τριιωδοθυρονίνη (γνωστή και ως Τ3) και την καλσιτονίνη. Η καλσιτονίνη κατέχει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του μεταβολισμού του ασβεστίου στον οργανισμό μας, ενώ οι ορμόνες Τ3 και Τ4 έχουν άμεση επίδραση στη φυσιολογική ανάπτυξη του οργανισμού, στην ωρίμανση του σκελετού, στο βάρος του σώματος, στην έμμηνο ρύση, στη σύλληψη και στη φυσιολογική εξέλιξη της εγκυμοσύνης. Για τη σύνθεση των θυροειδικών ορμονών απαραίτητο στοιχείο είναι το Ιώδιο, η έλλειψη του οποίου οδηγεί μοιραία σε μειωμένη παραγωγή ορμονών. … και οι παθήσεις του Οι πιο συχνά εμφανιζόμενες παθήσεις του θυρεοειδούς είναι ο υπερθυρεοειδισμός και ο υποθυρεοειδισμός. Στην πρώτη περίπτωση, ο αδένας υπερλειτουργεί με υπερέκκριση θυρεοειδικών ορμονών και στη δεύτερη υπολειτουργεί με μειωμένη έκκριση ορμονών. Ο υπερθυρεοειδισμός, όπως αναφέρει ο κ. Αναστάσιος Σπαντιδέας, Παθολόγος εμφανίζεται σε δύο μορφές. Η πρώτη είναι η τοξική διάχυτος βρογχοκήλη ή όπως είναι και πιο ιατρικά γνωστή, νόσος του Graves ή νόσος του Basedow, όπου όλος ο θυρεοειδής αδένας υπερλειτουργεί και η τοξική οζώδης βρογχοκήλη όπου στο θυρεοειδή αναπτύσσεται ένας ή περισσότεροι όζοι που υπερπαράγουν θυρεοειδικές ορμόνες. «Ο υπερθυρεοειδισμός προσβάλλει συχνότερα γυναίκες και οι κλινικές του εκδηλώσεις ποικίλουν ανάλογα με τη βαρύτητα και τη διάρκεια της νόσου», αναφέρει ο κ. Σπαντιδέας. «Στις πιο σοβαρές μορφές το άτομο παραπονείται για νευρικότητα, ευσυγκινησία, μυϊκή αδυναμία και εύκολη κόπωση, αϋπνίες, ταχυκαρδία και εύκολο λαχάνιασμα ή καρδιακές αρρυθμίες που ο ασθενής τις περιγράφει σαν προκάρδιους κτύπους και σταμάτημα της ανάσας. Παράλληλα, ο ασθενής έχει εξάψεις και δεν ανέχεται τη ζέστη, η όρεξή του είναι αυξημένη και, ενώ τρώει συνήθως πολύ, χάνει βάρος και αδυνατίζει», προσθέτει. Άλλα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού είναι οι πόνοι στα κόκκαλα, το τρέμουλο στα δάχτυλα όταν αυτά είναι τεντωμένα και η προπέτεια των οφθαλμών (τα μάτια «πετάγονται» λίγο προς τα έξω), η οποία παρουσιάζεται πιο συχνά σε νεαρά άτομα. Η διάγνωση του υπερθυρεοειδισμού γίνεται με ειδικές εξετάσεις αίματος όπου προορίζονται οι θυρεοειδικές ορμόνες οι οποίες και μας δίνουν πληροφορίες για τη λειτουργική κατάσταση του θυρεοειδούς αδένα. Η αντιμετώπισή του πάλι, γίνεται είτε με τη χορήγηση ειδικών αντιθυρεοειδικών φαρμάκων είτε με τη χορήγηση ραδιενεργού Ιωδίου που έχει την ικανότητα να καίει τον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή. Τέλος, η θεραπευτική αντιμετώπιση του υπερθυρεοειδισμού γίνεται είτε με τη χορήγηση ειδικών αντιθυρεοειδικών φαρμάκων είτε με τη χορήγηση ραδιενεργού Ιωδίου που έχει την ικανότητα να καίει τον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή είτε, τέλος, με χειρουργική αφαίρεση τμήματος ή και ολόκληρου του θυρεοειδούς. Όσον αφορά τον υποθυρεοειδισμό, αυτός μπορεί να είναι είτε πρωτοπαθής (βλάβη του ίδιου του αδένα) είτε δευτεροπαθής (βλάβη στην υπόφυση η οποία παράγει την TSH, μια ορμόνη η οποία «διεγείρει» τον θυρεοειδή ώστε να παράξει τις ορμόνες του). «Τα συμπτώματα και οι κλινικές εκδηλώσεις του υποθυρεοειδισμού είναι συνάρτηση της βαρύτητας του αλλά και της ηλικίας του ασθενούς», λέει ο κ. Σπαντιδέας. «Έτσι στους ενήλικες η νόσος επικρατεί συνήθως στις γυναίκες και εκδηλώνεται με σωματική και πνευματική νωθρότητα, με μεγάλη ευαισθησία στο κρύο, με δυσκοιλιότητα, με αύξηση του βάρους και με δέρμα ξερό και άγριο», προσθέτει. «Για τη διάγνωση του υποθυρεοειδισμού, ο προσδιορισμός των θυρεοειδικών ορμονών και της θυρεοτρόπου ορμόνης σε συνδυασμό με το υπερηχογράφημα και το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς είναι συνήθως αρκετά», αναφέρει σχετικά ο κ. Σπαντιδέας, ενώ όσον αφορά την θεραπεία της πάθησης αυτή συνίσταται στην εφ’ όρου ζωής χορήγηση από το στόμα σε χάπι της ορμόνης που λείπει. Θυρεοειδής και σωματικό βάρος Πώς συνδέεται η λειτουργία του θυρεοειδή με την αύξηση ή μείωση του σωματικού μας βάρους; Μήπως εν τέλει είναι μια δικαιολογία για να γλιτώσουμε από της τύψεις των έξτρα κιλών; «Ο θυροειδής είναι ο ρυθμιστής του μεταβολισμού, αλλά και της διάθεσής μας. O υποθυροειδισμός μπορεί να προκαλέσει προσθήκη σωματικού βάρους, και να μειώσει τον μεταβολισμό, αλλά και μέσω της επίδρασής του στην ψυχολογία να κάνει έναν άνθρωπο λιγότερο κινητικό», αναφέρει ο κ. Ανδρέας Ζουρδός, Κλινικός Διαιτολόγος- Διατροφολόγος και προσθέτει: «Ο υποθυροειδισμός όταν είναι αδιάγνωστος, δηλαδή όταν το άτομο δεν λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή ενώ έχει την πάθηση, μπορεί να δυσκολέψει την απώλεια λίπους, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι την καθιστά αδύνατη. Πάντως, η αλήθεια είναι πως ο υποθυροειδισμός είναι σχετικά σπάνια πάθηση, ενώ η μεγάλη πρόσληψη θερμίδων σε συνδυασμό με καθιστική ζωή είναι πολύ πιο συχνή και συνεπώς πιο πιθανή».

Διαβάστε περισσότερα στο: http://www.in2life.gr/wellbeing/health/article/251641/thyreoeidhs-adenas-oi-leitoyrgies-kai-oi-pathhseis-toy.html
Πηγή: www.in2life.gr
  • Κατηγορία Υγεία