H κάνναβη ως φάρμακο του χρόνιου πόνου

Νέα μελέτη επιβεβαιώνει ότι η κάνναβη είναι αποτελεσματική θεραπεία για τον χρόνιο πόνο.

Η μείωση του χρόνιου πόνου είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους λόγους που οι επαγγελματίες υγείας συνταγογραφούν την ιατρική χρήση της κάνναβης. Έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τη φλεγμονή, το πρήξιμο, την ένταση και τους πονεμένους μύες, καθιστώντας την αναντικατάστατη για όσους υποφέρουν από εξουθενωτικό πόνο.

[Το άρθρο στηρίχτηκε στη μετάφραση που έκανε ο Σίμος Δαλκυριάδης στο άρθρο “New Study Confirms Cannabis Is An Effective Treatment For Chronic Pain” που δημοσίευσε το Herb το καλοκαίρι του 2017]

Με μια νέα μελέτη που ενισχύει την αλήθεια πίσω από την κάνναβη ως μια θεραπεία για τη διαχείριση του πόνου, καναδικοί επιστήμονες έδειξαν και πάλι τη σημασία της ιατρικής χρήσης της κάνναβης για τη θεραπεία του χρόνιου πόνου.

Η κάνναβη και ο χρόνιος πόνος

Ο χρόνιος πόνος δεν είναι κάτι που συγκρίνεται με τον πονόλαιμο ή ένα χτυπημένο γόνατο. Ο χρόνιος πόνος είναι επίμονος, διαρκεί για εβδομάδες ή και χρόνια, συνήθως προκαλείται από βλάβη των νεύρων και μπορεί να κάνει τους πάσχοντες να υποφέρουν αβοήθητοι.

Ο πόνος μπορεί να γίνει τόσο συντριπτικός που οδηγεί σε αισθήματα απελπισίας και, τελικά, κατάθλιψης[1]. Οι ασθενείς αναγκάζονται να αναζητούν ισχυρά συνταγογραφούμενα φάρμακα, όπως το Vicodin και το Oxycodone, μόνο και μόνο για να πάρουν έστω και την παραμικρή ανακούφιση.

Για δεκαετίες, αυτά τα σκληρά χημικά φάρμακα υπήρξαν οι μόνο διαθέσιμες επιλογές για τη αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου. Ωστόσο, καθώς η ιατρική χρήση της κάνναβης γίνεται όλο και πιο διαδεδομένη, οι ερευνητές και οι ασθενείς βρίσκουν τις απαντήσεις που ψάχνουν στη θεραπεία αυτής της πάθησης.

Μια νέα μελέτη[2] από τον Καναδά παρακολούθησε 215 ενήλικες ασθενείς από επτά διαφορετικές κλινικές, οι οποίοι υπέφεραν από χρόνιο πόνο που δεν σχετίζεται με τον καρκίνο. Η μονοετής μελέτη παρέσχε στους συμμετέχοντες τη δυνατότητα χρήσης λουλουδιών, συμπυκνωμάτων ή βρώσιμων προϊόντων κάνναβης, τα οποία όλα περιείχαν 12,5% THC.

Ταυτόχρονα η έρευνα έγινε σε ακόμη 216 ασθενείς που δε χρησιμοποίησαν κάνναβη για τη θεραπεία του πόνου τους, αλλά τα ήδη υπάρχοντα στην αγορά συμβατικά φάρμακα.

4 1 768x412

Αποτελέσματα

Όπως αναμενόταν, η ομάδα κάνναβης ανέφερε μείωση του πόνου και αύξηση της ποιότητας ζωής. Παραδόξως, όμως, η ομάδα κάνναβης ανέφερε επίσης μια μειωμένη αίσθηση άγχους[3], κατάθλιψης και κόπωσης.

Οι καταναλωτές κάνναβης αντιμετώπισαν ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν, όπως η αϋπνία και ο βήχας. Ωστόσο, σε σύγκριση με τις σοβαρές παρενέργειες των φαρμάκων διαχείρισης του πόνου όπως το Oxycodone ή το Vicodin, οι οποίες περιλαμβάνουν ακόμη και θάνατο, ο βήχας δεν φαίνεται να είναι ένας τόσο αξιοσημείωτο πρόβλημα.

Οι έρευνες αποκάλυψαν επίσης ελάχιστες ή καθόλου γνωσιακές αλλαγές στους καταναλωτές κάνναβης. Η ικανότητά τους να λειτουργούν στην καθημερινή ζωή δεν επηρεάστηκε αρνητικά από τη θεραπεία της κάνναβης, ενώ η διαχείριση του πόνου τους αυξήθηκε σημαντικά.

Η έρευνα για την ιατρική κάνναβη θα γίνει πιθανότατα πιο διαδεδομένη καθώς η νομιμοποίηση συνεχίζεται. Με τα σχέδια που υπάρχουν για τον Καναδά στο να νομιμοποιηθεί η χρήση για λόγους αναψυχής το 2018[4], οι ερευνητικές δυνατότητες είναι ατελείωτες.

Χώρες όπου η σημασία της κάνναβης έχει ήδη τεκμηριωθεί, όπως το Ισραήλ, οδηγούν το δρόμο για την πρωτοποριακή έρευνα.

Καθώς θα είναι διαθέσιμες πιο οριστικές πληροφορίες, οι ασθενείς που πάσχουν από διάφορες παθήσεις θα έχουν τελικά τη δυνατότητα ανακούφισης.

Η κάνναβη έχει ήδη αποδείξει την αξία της για την καταπολέμηση τόσο του σωματικού όσο και του ψυχικού πόνου, σε όλα χωρίς να υπάρξουν οι σοβαρές παρενέργειες που έχουν τα συνταγογραφούμενα φάρμακα.

Πηγές / Διαβάστε Περισσότερα:

cannabisnews.gr

[1] “These Are The Best Medical Cannabis Strains For Depression” (Αυτές είναι οι καλύτερες ποικιλίες κάνναβης για ιατρική χρήση για την κατάθλιψη)
[2] “Cannabis for the Management of Pain: Assessment of Safety Study (COMPASS)” (Κάνναβη για τη διαχείριση του πόνου: Αξιολόγηση της Μελέτης Ασφαλείας (COMPASS)
[3] “10 High CBD Strains That Will Help Calm Your Anxiety” (10 ποικιλίες με υψηλή περιεκτικότητα σε CBD που θα σε βοηθήσουν να ηρεμήσεις το άγχος σου)
[4] “Rec Cannabis Will Be Legal In Canada By July 2018, Confirms Government” (Η ψυχαγωγική χρήση της κάνναβης θα είναι νόμιμη στον Καναδά μέχρι τον Ιούλιο του 2018, επιβεβαιώνει η κυβέρνηση)

24067840 866384223520905 8114678938647227176 n

  • Κατηγορία Υγεία

Μυϊκή κόπωση και πόνος που προκαλούνται από το γαλακτικό οξύ

Όταν ασκείστε, οι μύες σας απαιτούν ενέργεια για να συσπαστούν. Οι μύες σας παίρνουν την ενέργεια από ένα μόριο που ονομάζεται τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP).

Η ATP «γεμίζει» με ενέργεια κατά την κυτταρική αναπνοή (CR). Η κυτταρική αναπνοή περιλαμβάνει την κατανομή της ενέργειας που παράγουν μόρια όπως τα σάκχαρα, οι πρωτεΐνες και τα λίπη. Η κατανομή αυτών των μορίων απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες ενέργειας, το οποίο στη συνέχεια αποθηκεύεται σε ATP. Οι μύες σας μπορούν να αποθηκεύσουν μόνο μικρές ποσότητες ATP, και επομένως αυτό θα πρέπει να ξαναγίνετε συνεχώς.

Παραγωγή Γαλακτικού Οξέος

Η κυτταρική αναπνοή μπορεί να χωριστεί σε δύο στάδια: αερόβια αναπνοή που απαιτεί οξυγόνο, και αναερόβια αναπνοή που συμβαίνει όταν οι μύες σας δεν λαμβάνουν αρκετό οξυγόνο. Κατά τη διάρκεια της αερόβιας ή χαμηλής έντασης άσκηση, η παράδοση οξυγόνου στους μύες είναι επαρκής, και ένα μόριο γλυκόζης μετατρέπεται σε διοξείδιο του άνθρακα και 36 μόρια της ATP. Κατά τη διάρκεια της άσκησης υψηλής έντασης, ωστόσο, η παράδοση οξυγόνου στα μυϊκά κύτταρα είναι περιορισμένη. Η γλυκόζη μετατρέπεται σε γαλακτικό οξύ και παράγονται μόνο έξι μόρια ATP.

Η Μυϊκή Κόπωση προκαλείται από την έλλειψη της ATP

Όταν συμμετέχετε σε μια άσκηση υψηλής έντασης, οι μύες σας χρησιμοποιούν την ATP πιο γρήγορα από ότι μπορούν να την ξαναδημιουργήσουν. Η αποθηκευμένη γλυκόζη και η κρεατίνη χρησιμοποιούνται γρήγορα για την παραγωγή ATP και το γαλακτικό από την αναερόβια αναπνοή. Το γαλακτικό οξύ συσσωρεύεται, και οι μύες σας αρχίζουν να υποφέρουν από έλλειψη οξυγόνου. Τελικά, τα αποθέματα της γλυκόζης και της φωσφοκρεατίνης στους μύες σας εξαντλούνται, και οι μύες σας δεν μπορούν να ξαναδημιουργήσουν μόρια ATP. Αυτό προκαλεί μυϊκή εξάντληση και κόπωση. Οι μύες σας ξεμένουν από καύσιμα και θα πρέπει να μειώσετε την ένταση της άσκησης σας.

Ο Μυϊκός Πόνος προκαλείται από Βλάβη

Μετά την άσκηση υψηλής έντασης, μπορεί να νιώσετε πόνο και δυσκαμψία στους μύες σας. Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση, το γαλακτικό οξύ δεν είναι η αιτία του μυϊκού πιασίματος και πόνου. Η έντονη φυσική άσκηση προκαλεί μυϊκή βλάβη η οποία οδηγεί στην εμφάνιση Καθυστερημένου Μυϊκού Πόνου (ΚΜΠ). Ο ΚΜΠ είναι ένα σημάδι της ζημιάς του μυϊκού ιστού. Οι μύες σας ανταποκρίνονται στις ζημιές από την ανοικοδόμηση, η οποία με τη σειρά της, προκαλεί τους μύες σας στο να «προσαρμοστούν» με το στρες που προκαλείται από την άσκηση. Τελικώς, αυτό οδηγεί σε βελτιωμένη μυϊκή απόδοση, και δεν θα υποφέρετε από καθυστερημένο μυϊκό πόνο κατά την επανάληψη της άσκησης με παρόμοια ένταση.

Μυϊκή Κόπωση και Πόνος

Κατά τη διάρκεια της άσκησης υψηλής έντασης, το οξυγόνο δεν μπορεί να παραδοθεί στους μύες σας αρκετά γρήγορα, και η έλλειψη οξυγόνου προκύπτει. Ως απάντηση, οι μύες σας στρέφονται σε αναερόβια αναπνοή για την παράγωγή ATP. Κατά τη διάρκεια της έντονης άσκησης, η ATP εξαντλείται πιο γρήγορα από ότι μπορεί να παράγεται στους μύες σας. Η έλλειψη της ATP προκαλεί τους μύες σας να αδειάσουν από ενέργεια, κάτι που ακολουθείται με τη μυϊκή κόπωση. Επιπλέον, η έλλειψη οξυγόνου σε συνδυασμό με την έντονη άσκηση προκαλεί βλάβη στο μυϊκό ιστό. Αυτό οδηγεί στο αίσθημα του πόνου και της δυσκαμψίας στους μύες σας μέρες μετά από μια εντατική άσκηση. Παρά το γεγονός ότι το γαλακτικό οξύ συσσωρεύεται κατά τη διάρκεια της έντονης άσκησης, δεν είναι η άμεση αιτία της μυϊκής κόπωσης και του μυϊκού πόνου.

Πηγή: Fit-blaster.com via Livestrong.com

Σε «τσίμπησε» ο ώμος κατά την προπόνηση;

Οι τραυματισμοί στο γυμναστήριο μπορεί να συμβούν είτε ξαφνικά κατά τη διάρκεια μιας προσπάθειας, ή αθροιστικά σε βάθος χρόνου.

Επανειλημμένοι μικροτραυματισμοί του τένοντα χωρίς ρήξη, υπερπροπόνηση ή καθόλου προθέρμανση και δεν μπορείς να σηκώσεις το χέρι σου να πεις ένα «γεια»!

Ο ώμος είναι η πιο κινητή άρθρωση στο ανθρώπινο σώμα. Το στροφικό πέταλο στον ώμο αποτελείται από τέσσερις τένοντες (υπερακάνθιος, υπακάνθιος, υποπλάτιος και ελάσσων στρογγυλός). Οι τένοντες αυτοί δίνουν στον ώμο ένα μεγάλο εύρος κίνησης.

Οποιαδήποτε διόγκωση, φλεγμονή, ρήξη ή οστικές μεταβολές γύρω από αυτούς τους τένοντες προκαλεί πόνο όταν προσπαθείς να κινήσεις το χέρι σου πάνω από το κεφάλι, πίσω από την πλάτη ή ευθεία μπροστά. Αν πονάει ο ώμος σου υπάρχουν πολλές αιτίες αλλά 3 είναι οι πιο συχνοί τραυματισμοί στο γυμναστήριο που προκαλούν πόνο στον ώμο.

1. Τενοντοπάθεια υπερακανθίου ή Τενοντίτιδα στροφικού πετάλου

Το παράκανες με τη γυμναστική ή παρέλειψες την προθέρμανση ή πέταξες κάτι μακριά με δύναμη. Αποτέλεσμα; Περιορισμένη κίνηση και πόνος μποστά, δηλαδή τενοντίτιδα στροφικού πετάλου που είναι το αποτέλεσμα υπερχρήσης ή μικροτραυματισμών σε κάποιον τένοντα, κυρίως του υπερακάνθιου μυός. Ο υπερακάνθιος βοηθάει στην απαγωγή - ανύψωση του χεριού. Ο τένοντας του υπερακάνθιου είναι ευάλωτος στη φθορά και το σκίσιμο από κάποιες επαναλαμβανόμενες κινήσεις και χρήσεις του υπερακάνθιου μυ και του τένοντα.

Αν πονάς:

- Ακινητοποίησε τον ώμο για 4-5 ημέρες, αν πρόκειται για ένα ελαφρύ περιστατικό.
- Εάν ο πόνος είναι πολύ έντονος, χρειάζεται πλήρης αποχή από το γυμναστήριο, φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη φάρμακα και ανάπαυση.
- Κάνε κάποιες ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας για την αποκατάσταση του σωστού μυϊκού ελέγχου της ωμοπλάτης που να στοχεύουν στον Πρόσθιο Οδοντωτό, τον Κάτω Τραπεζοειδή και στη νευρομυϊκή συνεργασία με ασκήσεις. Ο γιατρός ή ο φυσικοθεραπευτής σου θα σου δείξει τις κατάλληλες ασκήσεις για διάταση και ενδυνάμωση των τενόντων του στροφικού πετάλου και των μυών του ώμου.

2. Το σύνδρομο παγωμένου ώμου

Αυτό συμβαίνει όταν μύες, τένοντες και σύνδεσμοι γίνονται άκαμπτοι στον ώμο και καθιστούν κάθε κίνηση επώδυνη και δύσκολη. Ο θύλακος, δηλαδή η σακούλα που προστατεύει την άρθρωση του ώμου, παρουσιάζει φλεγμονή, με αποτέλεσμα να «παγώνει» ο ώμος, να πονά, να περιορίζεται η κινητικότητά του και τελικά να ακινητοποιείται.

Αν πονάς:

- Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων και αυξάνουν τα συμπτώματα. Αυτό βοηθά τον οργανισμό να επουλώσει τους τραυματισμένους ιστούς και να μειώσει την φλεγμονή. Ανάλογα με την κλινική κατάσταση θα χρειαστεί φυσικοθεραπεία, μάλαξη, ηλεκτροθεραπεία, taping, ασκήσεις βελτίωσης της ελαστικότητας των μυών του ώμου, υδροθεραπεία.
- Να θυμάσαι πως η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη. Γι’ αυτόν το λόγο πρέπει κάθε τραυματισμός του ώμου να αποκαθίσταται πλήρως.

3. Ασβεστοποιός τενοντίτιδα

Αυτό ο γιατρός μπορεί να το διαπιστώσει μόνον με ακτινογραφία, υπερηχογράφημα ή μαγνητική τομογραφία. Αν και δεν είναι απόλυτα διευκρινισμένο τι ακριβώς πυροδοτεί την ασβεστοποίηση συμβαίνει όταν εναποτίθενται άλατα ασβεστίου στον τένοντα του υπερακανθίου ή και του υπακανθίου μυός στον ώμο, τα οποία δεν οφείλονται σε διατροφικούς ή άλλους μεταβολικούς παράγοντες. Εκτιμάται ωστόσο ότι στην κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσουν επαναλαμβανόμενοι τραυματισμοί ή εκφύλιση του τενοντίου πετάλου.

Αν πονάς:

- Σε πρώτη φάση συστήνεται ανάπαυση και φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Ο πόνος συνήθως διαρκεί μερικές μέρες και υποχωρεί, τις περισσότερες φορές, με συντηρητική αγωγή.
- Πιθανότατα ο γιατρός να σου συστήσει τοπικές ενέσεις κορτιζόνης με αναισθητικό και ειδικό πρόγραμμα φυσικοθεραπείας με κρουστικούς υπέρηχους (shockwave therapy).
- Αν αυτό αποτύχει και το πρόβλημα επιμένει είναι αναγκαία η αρθροσκόπηση, προκειμένου να αφαιρεθούν τα ασβεστώματα. Είναι επέμβαση που δεν χρειάζεται να παραμείνεις στην κλινική, βγαίνεις την ίδια μέρα ενώ η μετεγχειρητική αποκατάσταση είναι γρήγορη.

Μυϊκή κόπωση και πόνος προκαλούνται από το γαλακτικό οξύ

Όταν ασκείστε, οι μύες σας απαιτούν ενέργεια για να συσπαστούν.

Οι μύες σας παίρνουν την ενέργεια από ένα μόριο που ονομάζεται τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP). Η ATP «γεμίζει» με ενέργεια κατά την κυτταρική αναπνοή (CR). Η κυτταρική αναπνοή περιλαμβάνει την κατανομή της ενέργειας που παράγουν μόρια όπως τα σάκχαρα, οι πρωτεΐνες και τα λίπη. Η κατανομή αυτών των μορίων απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες ενέργειας, το οποίο στη συνέχεια αποθηκεύεται σε ATP. Οι μύες σας μπορούν να αποθηκεύσουν μόνο μικρές ποσότητες ATP, και επομένως αυτό θα πρέπει να ξαναγίνετε συνεχώς.

Παραγωγή Γαλακτικού Οξέος

Η κυτταρική αναπνοή μπορεί να χωριστεί σε δύο στάδια: αερόβια αναπνοή που απαιτεί οξυγόνο, και αναερόβια αναπνοή που συμβαίνει όταν οι μύες σας δεν λαμβάνουν αρκετό οξυγόνο. Κατά τη διάρκεια της αερόβιας ή χαμηλής έντασης άσκηση, η παράδοση οξυγόνου στους μύες είναι επαρκής, και ένα μόριο γλυκόζης μετατρέπεται σε διοξείδιο του άνθρακα και 36 μόρια της ATP. Κατά τη διάρκεια της άσκησης υψηλής έντασης, ωστόσο, η παράδοση οξυγόνου στα μυϊκά κύτταρα είναι περιορισμένη. Η γλυκόζη μετατρέπεται σε γαλακτικό οξύ και παράγονται μόνο έξι μόρια ATP.

Η Μυϊκή Κόπωση προκαλείται από την έλλειψη της ATP

Όταν συμμετέχετε σε μια άσκηση υψηλής έντασης, οι μύες σας χρησιμοποιούν την ATP πιο γρήγορα από ότι μπορούν να την ξαναδημιουργήσουν. Η αποθηκευμένη γλυκόζη και η κρεατίνη χρησιμοποιούνται γρήγορα για την παραγωγή ATP και το γαλακτικό από την αναερόβια αναπνοή. Το γαλακτικό οξύ συσσωρεύεται, και οι μύες σας αρχίζουν να υποφέρουν από έλλειψη οξυγόνου. Τελικά, τα αποθέματα της γλυκόζης και της φωσφοκρεατίνης στους μύες σας εξαντλούνται, και οι μύες σας δεν μπορούν να ξαναδημιουργήσουν μόρια ATP. Αυτό προκαλεί μυϊκή εξάντληση και κόπωση. Οι μύες σας ξεμένουν από καύσιμα και θα πρέπει να μειώσετε την ένταση της άσκησης σας.

Ο Μυϊκός Πόνος προκαλείται από Βλάβη

Μετά την άσκηση υψηλής έντασης, μπορεί να νιώσετε πόνο και δυσκαμψία στους μύες σας. Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση, το γαλακτικό οξύ δεν είναι η αιτία του μυϊκού πιασίματος και πόνου. Η έντονη φυσική άσκηση προκαλεί μυϊκή βλάβη η οποία οδηγεί στην εμφάνιση Καθυστερημένου Μυϊκού Πόνου (ΚΜΠ). Ο ΚΜΠ είναι ένα σημάδι της ζημιάς του μυϊκού ιστού. Οι μύες σας ανταποκρίνονται στις ζημιές από την ανοικοδόμηση, η οποία με τη σειρά της, προκαλεί τους μύες σας στο να «προσαρμοστούν» με το στρες που προκαλείται από την άσκηση. Τελικώς, αυτό οδηγεί σε βελτιωμένη μυϊκή απόδοση, και δεν θα υποφέρετε από καθυστερημένο μυϊκό πόνο κατά την επανάληψη της άσκησης με παρόμοια ένταση.

Μυϊκή Κόπωση και Πόνος

Κατά τη διάρκεια της άσκησης υψηλής έντασης, το οξυγόνο δεν μπορεί να παραδοθεί στους μύες σας αρκετά γρήγορα, και η έλλειψη οξυγόνου προκύπτει. Ως απάντηση, οι μύες σας στρέφονται σε αναερόβια αναπνοή για την παράγωγή ATP. Κατά τη διάρκεια της έντονης άσκησης, η ATP εξαντλείται πιο γρήγορα από ότι μπορεί να παράγεται στους μύες σας. Η έλλειψη της ATP προκαλεί τους μύες σας να αδειάσουν από ενέργεια, κάτι που ακολουθείται με τη μυϊκή κόπωση. Επιπλέον, η έλλειψη οξυγόνου σε συνδυασμό με την έντονη άσκηση προκαλεί βλάβη στο μυϊκό ιστό. Αυτό οδηγεί στο αίσθημα του πόνου και της δυσκαμψίας στους μύες σας μέρες μετά από μια εντατική άσκηση. Παρά το γεγονός ότι το γαλακτικό οξύ συσσωρεύεται κατά τη διάρκεια της έντονης άσκησης, δεν είναι η άμεση αιτία της μυϊκής κόπωσης και του μυϊκού πόνου.

Πηγή: Livestrong.com via www.fit-blaster.com

1111banner

Τι σημαίνει ο πόνος στο αριστερό χέρι;

Οι μικροενοχλήσεις και τα διάφορα πονάκια στο σώμα είναι φυσικό επακόλουθο της έντονης σωματικής καταπόνησης ή μιας νύχτας κακού ύπνου.

Όμως ένας πόνος που εμφανίζεται ξαφνικά και ανεξήγητα δεν πρέπει ποτέ να παραβλέπεται.

Ο πόνος στο αριστερό χέρι συγκεκριμένα έχει συνδεθεί έντονα με το έμφραγμα, όμως οι καρδιαγγειακές επιπλοκές δεν είναι η μόνη πιθανή αιτία του πόνου στο συγκεκριμένο σημείο του σώματος.

Δείτε ποιες ενδείξεις θα σας βοηθήσουν να αποκωδικοποιήσετε τον πόνο ώστε να λάβετε την κατάλληλη βοήθεια.

1. Έμφραγμα

Όπως ήδη αναφέρθηκε παραπάνω, ο πόνος στο αριστερό χέρι είναι ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά συμπτώματα του εμφράγματος. Το σύμπτωμα αυτό μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι τα νεύρα που ξεκινούν από την καρδιά και αυτά που υπάρχουν στο χέρι αποστέλλουν σήματα στον ίδιο «παραλήπτη», δηλαδή στα ίδια εγκεφαλικά κύτταρα. Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλος δεν είναι σε θέση να διακρίνει την ακριβή πηγή του πόνου. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται αντανακλαστικός ή αναφερόμενος πόνος και μπορεί να παρατηρηθεί σε πολλές περιπτώσεις, για παράδειγμα όταν μια διαταραχή στη λειτουργία των νεφρών προκαλεί πόνο στη μέση.

Επιβάλλεται η άμεση επίσκεψη στο νοσοκομείο εάν ο πόνος στο αριστερό χέρι εμφανιστεί ξαφνικά, επιδεινώνεται όσο περνούν τα λεπτά και συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω συμπτώματα:
- δυσφορία στην περιοχή του στήθους
- πόνο, μούδιασμα ή άλλες παρόμοιες ενοχλήσεις στη μέση, στον αυχένα, στο σαγόνι ή χαμηλά στην κοιλιά
- δύσπνοια
- δυσπεψία
- ναυτία ή τάση προς έμετο
- ζαλάδα
- κρύο ιδρώτα ή εξάψεις

2. Στηθάγχη

Στηθάγχη ονομάζεται η δυσφορία ή ο πόνος που νιώθει κάποιος όταν η καρδιά δεν λαμβάνει όσο οξυγόνο χρειάζεται για να λειτουργήσει σωστά. Εκτός από τον πόνο στο αριστερό χέρι, άλλα τυπικά συμπτώματα που εκδηλώνονται σε περίπτωση στηθάγχης είναι οι ενοχλήσεις στους ώμους, στον αυχένα, στην πλάτη ή στο σαγόνι και μια αίσθηση δυσπεψίας.

Η στηθάγχη δεν αποτελεί συνήθως επείγουσα κατάσταση, ωστόσο υποδεικνύει δυσλειτουργία στο καρδιαγγειακό σύστημα (απόφραξη ή στένωση των στεφανιαίων αρτηριών), οπότε πρέπει να αντιμετωπίζεται για να αποφευχθούν μελλοντικές επιπλοκές.

3. Μυοσκελετικός τραυματισμός

Ο πόνος στο αριστερό χέρι έχει πιθανότατα μυοσκελετική προέλευση εάν:
- είναι οξύς και διαρκεί μόνο μερικά δευτερόλεπτα τη φορά
- προκαλείται με την κίνηση και/ή το άγγιγμα
- εντοπίζεται μόνο σε ένα συγκεκριμένο σημείο του χεριού
- δεν συνυπάρχει με άλλα συμπτώματα για αρκετές ώρες ή μέρες

Μερικές από τις συνηθέστερες μυοσκελετικές παθήσεις που εκδηλώνονται με πόνο στο χέρι είναι η θυλακίτιδα και η τενοντίτιδα στον ώμο ή στον αγκώνα (είναι συχνή στους αθλητές), η ρήξη στο στροφικό πέταλο του ώμου, η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου (εάν επηρεάζει σπόνδυλο κοντά σε νεύρα που επικοινωνούν με το χέρι) και το κάταγμα.

Που οφείλεται ο πόνος στον ώμο;

Αυτό που ο κόσμος αποκαλεί «ώμο» είναι στην πραγματικότητα αρκετές αρθρώσεις που σε συνδυασμό με τένοντες και μυς της περιοχής επιτρέπουν στο άνω άκρο να παρουσιάζει μεγάλο εύρος κίνησης ώστε να εξυπηρετούμαστε.

 

Αυτή η αυξημένη κινητικότητα έχει και το τίμημά της με αποτέλεσμα η περιοχή του ώμου να εμφανίζει αυξημένη νοσηρότητα (πόνο, αστάθεια, δυσκαμψία). Ο πόνος στον ώμο μπορεί να υπάρχει μόνο όταν κινείται η άρθρωση, ή συνέχεια. Μπορεί ακόμη να υπάρχουν περίοδοι που εξαφανίζεται τελείως ή να γίνεται τόσο ισχυρός που ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί και αναζητεί ιατρική βοήθεια.

 

ΑΙΤΙΑ ΠΟΝΟΥ

Τα περισσότερα προβλήματα που αφορούν την περιοχή του ώμου αφορούν περισσότερο τα «μαλακά μόρια» (μυς, συνδέσμους, τένοντες), παρά τα οστά και εμπίπτουν συνήθως σε 3 κατηγορίες παθήσεων:

1. τενοντίτιδες

2. τραυματισμός-αστάθεια

3. αρθρίτιδα

ενώ άλλα σπανιότερα αίτια πόνου μπορεί να είναι οι όγκοι, φλεγμονές και παθήσεις νεύρων.

 

ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑ

Ο τένοντας είναι ένα «κορδόνι» που συνδέει το μυ με το οστό. Η τενοντίτιδα είναι συχνά αποτέλεσμα φθοράς που συμβαίνει με την πάροδο των ετών. Ουσιαστικά υπάρχουν 3 είδη τενοντίτιδας:

1. οξεία τενοντίτιδα σε ένα ήδη «ταλαιπωρημένο» από υπερχρήση τένοντα (λόγω αθλητικών δραστηριοτήτων ή εργασίας)

2. χρόνια τενοντίτιδα που είναι αποτέλεσμα εκφύλισης λόγω ηλικίας

3. ρήξη τένοντα μετά από οξύ τραυματισμό ή εκφύλιση. Πιο συχνή είναι η ρήξη του «στροφικού πετάλου» το οποίο είναι μια συνάθροιση τενόντων που προσφέρει στον ώμο κίνηση και σταθερότητα

 

ΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑ

Πολλές φορές η υπερβολική χρήση του ώμου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη φλεγμονή του θυλάκου («σάκος» με υγρό που βοηθάει στην κίνηση της άρθρωσης μειώνοντας τις τριβές). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αρχικά τον πόνο και τον περιορισμό της κίνησης της άρθρωσης, ενώ μπορεί να καταλήξει σε μεγάλη δυσκαμψία του ώμου, μια κατάσταση που ονομάζουμε «παγωμένο ώμο» και η οποία χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση και θεραπεία.

 

ΑΣΤΑΘΕΙΑ

Πολλές φορές μετά από μια βίαιη κίνηση του άνω άκρου μπορεί να συμβεί εξάρθρημα του ώμου. Εφόσον αυτό επαναληφθεί περισσότερες από 2 φορές τότε έχουμε το υποτροπιάζον εξάρθρημα του ώμου. Η κλινική οντότητα που δημιουργείται (η οποία μπορεί να συμβεί και από άλλες καταστάσεις όπως είναι το υπεξάρθρημα του ώμου) ονομάζεται αστάθεια της άρθρωσης του ώμου.

 

ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ

Ο πόνος στον ώμο μπορεί να είναι και το αποτέλεσμα αρθρίτιδας. Υπάρχουν πολλοί τύποι αρθρίτιδας, αλλά γενικά περιλαμβάνουν τη φθορά και εκφύλιση του χόνδρου, τη φλεγμονή, το οίδημα, τη δυσκαμψία και τον πόνο της άρθρωσης. Η αρθρίτιδα μπορεί να σχετίζεται με τραυματισμούς από αθλητικές δραστηριότητες ή την εργασία. Στην προσπάθειά τους οι ασθενείς να μην πονάνε καταφεύγουν συχνά σε περιορισμό της κίνησης του ώμου γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα τη δυσκαμψία της άρθρωσης.

 

ΠΟΤΕ ΖΗΤΟΥΜΕ ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ;

Πολλοί ασθενείς αγνοούν τα πρώτα συμπτώματα του ώμου για καιρό με άσχημα πολλές φορές αποτελέσματα. Σε περίπτωση ενός οξέος τραυματισμού εφόσον ο πόνος είναι έντονος θα πρέπει να εξεταστούμε από γιατρό, ενώ εάν ο πόνος είναι ήπιος μπορούμε να περιμένουμε για λίγες ημέρες. Εάν τα συμπτώματα επιμένουν χρειάζεται διάγνωση και θεραπεία από ορθοπεδικό.

 

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Ο ειδικός θα πρέπει να προσδιορίσει την αιτία του πόνου και να προτείνει την κατάλληλη θεραπεία. Αυτό επιτυγχάνεται με

• τη λήψη ενός καλού ιστορικού (πώς άρχισε ο πόνος, διάρκεια αυτού, άλλα προβλήματα υγείας, επάγγελμα κτλ)

• την ενδελεχή κλινική εξέταση (σημεία πόνου, εύρος κίνησης άρθρωσης, μυική ισχύς κτλ)

• την ακτινολογική εξέταση εφόσον κριθεί αναγκαία

• τη μαγνητική τομογραφία

• άλλες εξετάσεις (ηλεκτρομυογράφημα κτλ)

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία περιλαμβάνει την αποφυγή κινήσεων που επιβαρύνουν την συγκεκριμένη πάθηση, φυσικοθεραπεία, απλά παυσίπονα, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, ενδαρθρικές ή περιαρθρικές εγχύσεις κορτιζόνης και τέλος τη χειρουργική επέμβαση.

 

{fcomments}

Πότε ο πόνος στην κοιλιά σημαίνει σκωληκοειδίτιδα;

Έχετε πόνο στην κοιλιά και ανησυχείτε μήπως είναι σκωληκοειδίτιδα; Ενημερωθείτε λοιπόν για κάθε ενδεχόμενο...

Για την ακρίβεια η σκωληκοειδίτιδα είναι η φλεγμονήτης σκωληκοειδούς απόφυσης, ενός μικρού "σάκου" που κρέμεται ανάμεσα στο λεπτό και στο παχύ έντερο στην κάτω δεξιά πλευρά της κοιλιάς και έχει μέγεθος όσο ένα δάχτυλο.

Το πιο κοινό και κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος στην κοιλιά. Συνήθως αρχίζει από τον ομφαλό, στη συνέχεια μετατοπίζεται κάτω δεξιά και τελικά γίνεται πολύ έντονος και εστιασμένος χαμηλά στην κοιλιά. Ο πόνος της σκωληκοειδίτιδας συνήθως αυξάνεται σε διάστημα 6 έως 12 ωρών.

Εκτός βέβαια από τον πόνο στην κοιλιά, υπάρχουν και άλλα συμπτώματα:

- Απώλεια της όρεξης

- Ναυτία και / εμετός αφού αρχίσει ο κοιλιακός πόνος

- Κοιλιακό πρήξιμο

- Πυρετός (όχι πολύ υψηλός) που αρχίζει μετά από τα άλλα συμπτώματα

- Επώδυνη ούρηση

- Κράμπες

- Δυσκοιλιότητα ή διάρροια

Αν και η σκωληκοειδίτιδα κατά κανόνα εκδηλώνεται στις ηλικίες 10 έως 30 ετών, το 5-7% των κρουσμάτων εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών. Συνήθως αντιμετωπίζεται με εγχείρηση, σε μερικές περιπτώσεις ωστόσο, η νόσος αντιμετωπίζεται με φάρμακα.

Η έγκαιρη διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας είναι πολύ σημαντική, ωστόσο δεν είναι πάντοτε εύκολη και αυτό γιατί τα συμπτώματά της είναι παρόμοια με αυτά άλλων ασθενειών, όπως χοληδόχος κύστη, λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος, γαστρίτιδα κλπ.

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

ΦΥΣΙΚΑ ΠΑΥΣΙΠΟΝΑ

Καταπράυνε τους πόνους σου χωρίς να φορτώνεσαι με χάπια

1/ Κουρκουμίνη

Ερευνητές από την Ταϊλάνδη βρήκαν ότι 1.500 mg κουρκουμίνης την ημέρα για 4 εβδομάδες μπορεί να ανακουφίσουν τον πόνο στο γόνατο από οστεοαρθρίτιδα εξίσου καλά με 1.200 mg ιβουπροφαίνης.

2/ Βελονισμός

Μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο βρήκε ότι η ενεργοποίηση των σημείων Ting και Gathering προσφέρει τη μέγιστη ανακούφιση από τον πόνο. Απευθύνσου σε ένα πιστοποιημένο κέντρο βελονισμού.

3/ Αρνικα

Επιστήμονες από την Αυστραλία βρήκαν ότι το gel από αυτό το φαρμακευτικό φυτό της Κεντρικής Ευρώπης μπορεί να απαλύνει τον πόνο μετά την προπόνηση μέχρι και 3 ημέρες.

4/ Νερό

Ακόμα και η μέτρια αφυδάτωση μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία στον πόνο, λένε ερευνητές στην Ιαπωνία. Αν ξυπνάς διψασμένος το πρωί, τότε πρέπει να λαμβάνεις περισσότερα υγρά.

 

http://www.menshealth.gr/

 

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

Βαρεθήκατε να πονάνε οι μυς σας κάθε μέρα; Δοκιμάστε αυτές τις τροφές!

Γράφει: Θεόδωρος Βασιλιάς

 

Τα βάρη έχουν το δικό τους γούστο και είναι αρκετοί αυτοί που απολαμβάνουν το πόνο που αισθάνονται στους μυς τους την επόμενη μέρα μετά από μια έντονη προπόνηση. Αλλά κάποιοι άνθρωποι δεν αντέχουν αυτόν τον καθημερινό πόνο και ειδικά όταν την προηγούμενη έχουν κάνει μια πολύ δυνατή προπόνηση για πόδια!

 

Όμως, ξέρετε τη φράση: "No pain no gain". Οπότε, το να αισθάνεται κανείς πόνο μετά από την προπόνηση προσφέρει ένα αίσθημα επιτυχίας. Όπως και να έχει όμως, είναι σημαντικό να μπορεί να ανακάμψει κανείς μετά από έντονες προπονήσεις και οι παρακάτω τροφές προσφέρουν ακριβώς αυτό.

 

Μάθημα φυσιολογίας: Γιατί πονάω;


Η πιο συχνή ερώτηση είναι: «Πώς γίνεται να πιάνονται οι μυς μου την επόμενη μέρα και όχι την ίδια;" Η απάντηση βρίσκεται σε αυτό που λέγεται "Καθυστερημένος Μυϊκός Πόνος" ή αλλιώς DOMS (Delayed Onset Muscle Soreness). Τι το προκαλεί αυτό; Όταν γυμνάζεστε, δημιουργείτε μερικά είδους μικροσκοπικά τραύματα στους μυς σας. Αυτό είναι φυσικό αποτέλεσμα των ασκήσεων υψηλής έντασης, όπως οι ασκήσεις με βάρη ή τα σπριντ. Οι μυς σας περνάνε από ένα οξειδωτικό στρες προσπαθώντας να θεραπευτούν. Ο πόνος αυτός είναι σημάδι ότι οι μυς έχουν ξεκινήσει τη διαδικασία ανάρρωσης και σας λένε "μη μας γυμνάσεις άλλο, τώρα θέλουμε να ξεκουραστούμε!" Η κατανάλωση επαρκούς ποσότητας πρωτεϊνών και θρεπτικών συστατικών, καθώς και η λήψη επαρκούς ποσότητας ύπνου θα δώσει στο σώμα σας ό,τι χρειάζεται για να ανακάμψει και να ετοιμαστεί για την επόμενη πρόκληση που θα του δώσετε, ακόμα πιο δυνατό.

 

Δημητριακά ολικής αλέσεως


Μπορεί να έχετε ακούσει ότι θα πρέπει να τρώτε υδατάνθρακες 1 με 1.5 ώρα πριν την προπόνηση, το οποίο είναι αλήθεια, αλλά θα πρέπει να τα καταναλώνετε μια καλή ποσότητα υδατανθράκων και μετά. Οι υδατάνθρακες μπορούν να βοηθήσουν τον οργανισμό να καταπολεμήσει την κόπωση που αισθάνεται μετά από μια προπόνηση με την αποκατάσταση των αποθεμάτων γλυκογόνου σας. Όταν ασκείστε, χρησιμοποιείτε όλα τα αποθέματα του διαθέσιμου γλυκογόνου σας. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν, να τους ανανεώνετε μετά από την προπόνηση, έτσι ώστε να μην έχετε να αντιμετωπίσετε το αίσθημα υπνηλίας. Οτιδήποτε γεύμα με πλούσιους υδατάνθρακες είναι καλό, αλλά τα δημητριακά ολικής αλέσεως ή η βρώμη είναι ακόμα καλύτερα.

 

Κεράσια


Τα κεράσια είναι κάτι σαν μαγικό φρούτο. Έχουν τεράστιες αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες (πολύ σημαντικό για την ανακούφιση του πόνου των μυών) χάρη στο μοναδικό συστατικό που περιέχουν, τις λεγόμενες ανθοκυανίνες. Πολλοί αθλητές καταναλώνουν χυμό κερασιών πριν από την προπόνηση για το λόγο αυτό.

 

Ξηροί καρποί


Καρύδια, αμύγδαλα, φιστίκια Αιγίνης ή ότι άλλο προτιμάτε! Όλα τα είδη ξηρών καρπών είναι πολύ υψηλα σεβιταμίνη Ε. Η βιταμίνη αυτή ενισχύει την ανοικοδόμηση των μυών και συμβάλει στην καταπολέμηση του μετα-προπονητικού πόνου. Μόλις αρχίσετε να δυναμώνετε, θα παρατηρήσετε ότι δεν αισθάνεστε πλέον τόσο πιασμένοι από όταν είχατε ξεκινήσει την πρώτη σας προπόνηση. Αυτό είναι επειδή οι μυς σας "καταστρέφονται" λιγότερο μιας και η πρόκληση που τους δίνετε δεν είναι πλέον μεγάλο... βάρος για αυτούς! Τρώτε τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Ε, όπως καρύδια, για να βοηθήσετε το σώμα σας να γίνει δυνατότερο και να χτυπιέται ακόμα πιο δυνατά στο γυμναστήριο!

 

Μούρα

diatrofikes symvoules 10
Τα μούρα, όπως οι φράουλες, τα βατόμουρα, τα φραμπουάζ, τα μύρτιλλα κλπ είναι μια ακόμα μεγάλη πηγή αντιοξειδωτικών που ονομάζονται πολυφαινόλες. Αυτά τα αντιοξειδωτικά προστατεύουν τα κύτταρα από τη φθορά. Εκτός από την ικανότητά τους να μειώσουν τον πόνο των μυών, βοηθούν επίσης στην προστασία ενάντια στις ελεύθερες ρίζες, την καταστροφή δηλαδή, των κυτταρικών μεμβρανών που οδηγεί σε πολλές μορφές καρκίνου. Γενικά, όσο πιο σκούρο είναι ένα μούρο, τόσο πιο πολλά αντιοξειδωτικά περιέχει, γι 'αυτό προσπαθήστε να βρείτε βατόμουρα και μύρτιλλα. Ένα υγιεινό και νόστιμο σνακ που μπορείτε να κάνετε είναι να ρίξετε μερικά μύρτιλλα μέσα στο μπλέντερ μαζί με την πρωτεΐνη σας. Θα απογειώσει τη γεύση της και τις θρεπτικές της ιδιότητες!

 

Σολομός


Τα ψάρια σε γενικές γραμμές είναι φορτωμένα με πρωτεΐνες και έναν τόνο απαραίτητων λιπαρών οξέων. Ταλιπαρά οξέα βοηθούν στην μείωση των φλεγμονών που με τη σειρά τους γιατρεύουν τον πόνο των μυών. Δεν είστε μεγάλος φαν των ψαριών; Πάρτε ένα συμπλήρωμα ιχθυελαίου!

 

Αυγά


Και ιδιαίτερα οι κρόκοι. Αγνοείστε τα περί χοληστερόλης... Τα αυγά είναι πλούσια σε πρωτεΐνες και βιταμίνη D. Δύο από αυτά τα πράγματα που βοηθούν στην καταπολέμηση των μυικών πόνων και στην γρήγορη ανάρρωσή τους. Πολλοί έχουν δαιμονοποιήσει τους κρόκους λόγω των εξτρά θερμίδων και χοληστερόλης που διαθέτουν, αλλά αυτές τις θερμίδες παρέχουν εκτός από βιταμίνη D, μια ολόκληρη αλφάβητο σε βιταμίνες και μέταλλα. Αν δεν έχετε υψηλή χοληστερόλη μη στερείτε τον εαυτό σας από αυτό το φτηνό και πολύτιμο πράγμα που λέγεται κρόκος και ΦΑΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΥΓΟ!

 

Όλα αυτά τα παραπάνω τρόφιμα είναι πλούσια σε θρεπτικά συστατικά και βιταμίνες που χρειάζεται το σώμα σε καθημερινή βάση προκειμένου να υποστηρίξει ένα έντονο πρόγραμμα εκγύμνασης. Όλα έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν τον πόνο και το πιάσιμο των μυών, οπότε καλό θα ήταν να τα συμπεριλάβετε στην καθημερινή σας διατροφή. Σίγουρα, δεν πρόκειται για πανάκεια, αλλά σίγουρα θα βοηθήσουν στην διαδικασία επούλωσης σε συνδυασμό πάντα με αρκετό ύπνο και ξεκούραση.

 

http://www.ensomati.gr/

 

{fcomments}

Οι 5 τροφές που διώχνουν τον ... πόνο των αρθρώσεων !!!

Οι πόνοι στην πλάτη, στις αρθρώσεις και σε διάφορα σημεία που σας ταλαιπωρούν, μπορεί πολλές φορές να αποτελούν σύμπτωμα φλεγμονής. Αντί, όμως, να συνεχίσετε να υπομένετε επίπονες καταστάσεις, μπορείτε να «φάτε λάχανο» τον πόνο, καταναλώνοντας 5 τροφές που θεωρούνται αντιφλεγμονώδεις.

Οι πόνοι στη μέση σας κάνουν να θέλετε να ουρλιάξετε και η οθόνη του υπολογιστή μετατρέπει την ημικρανία σας σε σφυρί που παραλύει το μισό σας κεφάλι. Σίγουρα δεν είστε οι μόνοι, αφού ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων υποφέρει από παρόμοιους πόνους, ενώ ακόμη και μικρές ηλικίες (μετά τα 20) μπορεί να αντιμετωπίζουν επίπονες καταστάσεις που τους ταλαιπωρούν για περισσότερες από 24 ώρες και μπορεί να οφείλονται σε φλεγμονές.

Όπως τονίζουν οι ειδικοί, η φλεγμονή είναι μια φυσιολογική διαδικασία και οι οξείες φλεγμονώδεις αντιδράσεις, παρ’ όλο που προκαλούν πόνο, είναι ουσιαστικά ευεργετικές, καθώς περιορίζουν τη «βλάβη» προκειμένου να μην προχωρήσει σε γειτονικούς ιστούς.

Γι’ αυτές τις περιπτώσεις υπάρχουν φάρμακα, τα οποία σίγουρα φέρνουν αποτέλεσμα άμεσα, όμως, μπορείτε να βοηθήσετε την κατάσταση με φυσικό τρόπο, κάνοντας σωστές διατροφικές επιλογές και καταναλώνοντας 5 τροφές που οι ειδικοί εγγυώνται την αντιφλεγμονώδη δράση τους.

 

Κεράσια: οι ανθοκυανίνες τους είναι το… κερασάκι στην τούρτα

Τα πλούσια σε γεύση κεράσια, αλλά και κάθε άλλο φρούτο χρώματος κόκκινου, μπλε, μωβ, όπως τα βατόμουρα, οι φράουλες, τα κόκκινα σταφύλια, τα σμέουρα κ.ο.κ., βοηθούν στη μείωση του πόνου, χάρη στις φυτικές χημικές ουσίες που ονομάζονται ανθοκυανίνες, οι οποίες ευθύνονται και για το χρώμα των φρούτων. Οι ανθοκυανίνες, έχουν αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, ενώ μελέτη που διεξάχθηκε το 2006 από την Αμερικάνικη Υπηρεσία Γεωργικής Έρευνας έδειξε ότι τα κεράσια μπορούν να αντιμετωπίσουν φλεγμονές που σχετίζονται με την αρθρίτιδα, τις καρδιακές παθήσεις και τον καρκίνο και ότι οι ανθοκυανίνες μπορούν να ανακουφίσουν από τον πόνο, εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες, οι οποίες συμβάλλουν στη φλεγμονή και μπλοκάροντας τα ένζυμα που προκαλούν φλεγμονή στους ιστούς. Γενικότερα, τα αντιοξειδωτικά που παίρνουμε από τα φρούτα και τα λαχανικά, μας βοηθούν να καταπολεμήσουμε τη ζημιά που προκαλούν στα κύτταρά μας οι ελεύθερες ρίζες, οι οποίες δημιουργούνται στον οργανισμό μας είτε μέσω μεταβολικών διαδικασιών ή από διάφορους άλλους εξωτερικούς παράγοντες, όπως το κάπνισμα, η μόλυνση της ατμόσφαιρας κ.ο.κ. Για να εξασφαλίσετε τα οφέλη των κερασιών στον οργανισμό σας, προσθέστε τα φρέσκα στο διατροφικό σας πρόγραμμα ή αποξηραμένα στο πρωινό σας μαζί με τη βρώμη.

 

Σολομός: o βασιλιάς των ωμέγα-3 λιπαρών οξέων

Είναι πλέον γνωστό στους περισσότερους, ότι τα λιπαρά ψάρια με την υψηλή περιεκτικότητά τους σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα κάνουν καλό στην καρδιά. Τα καλά λιπαρά, όμως, δεν περιορίζονται μόνο σε αυτή τους τη δράση, αφού έχουν και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, με τις οποίες μπορούν να αντιμετωπίσουν τις φλεγμονές σε διάφορα μέρη του σώματος και να μειώσουν τον πόνο. Σύμφωνα, μάλιστα, με μελέτη του Αμερικανικού Κολεγίου Αθλητικής Ιατρικής, τα ιχθυέλαια, τα οποία είναι πλούσια σε Ω3, φάνηκε να μειώνουν την ευαισθησία των αρθρώσεων σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα και να ανακουφίζουν τον πόνο, καταστέλλοντας τα ένζυμα που προκαλούν φλεγμονή. Λόγω του ότι ο οργανισμός μας δεν συνθέτει τα ωφέλιμα αυτά λιπαρά, πρέπει να φροντίσουμε να τα παίρνουμε μέσω της διατροφής μας και όταν αυτά προέρχονται από λιπαρά ψάρια, όπως ο σολομός, οι σαρδέλες, οι αντζούγιες και οι πέστροφες, απορροφούνται καλύτερα σε σχέση με άλλες πηγές τους, όπως ο λιναρόσπορος και τα καρύδια. Για… καλή καρδιά, αλλά και αντιμετώπιση των φλεγμονών, αυξήστε την κατανάλωση σολομού ή άλλων λιπαρών ψαριών σε 2 φορές την εβδομάδα.

 

Τζίντζερ: μερικοί το προτιμούν… καυτό

Η πιπερόριζα – διεθνώς γνωστή ως τζίντζερ- χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες για την αντιμετώπιση διάφορων παθήσεων, από ένα απλό κρύωμα, μέχρι στομαχικές διαταραχές κ.ο.κ., το Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια, όμως, έχει ανακαλύψει και άλλη μια της ιδιότητα: μπορεί να μειώσει τον μυϊκό πόνο μετά την άσκηση κατά 25%. Το ενεργό συστατικό της πιπερόριζας, η τζιντζερόλη, είναι αυτό που φαίνεται να παρέχει αναλγητικές ιδιότητες και μάλιστα, σύμφωνα με μελέτες, η πιπερόριζα φαίνεται να είναι το ίδιο αποτελεσματική με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ασπιρίνη και η ιβουπροφένη, όσον αφορά τους μυϊκούς πόνους που προκαλούνται από την άσκηση, αλλά και για όσους πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα. Προσθέστε λίγο τζίντζερ στο τσάι σας ή τα λαχανικά σας και απολαύστε την… πικάντικη γεύση του και τα οφέλη του.

 

Ελαιόλαδο: το απαραίτητο συστατικό της μεσογειακής διατροφής ενάντια στον πόνο

Ζώντας σε μια χώρα που μας το παρέχει απλόχερα, δεν έχετε καμία δικαιολογία για να μην το χρησιμοποιείτε ως βασικό συστατικό στην κουζίνα σας. Σύμφωνα με ερευνητές του Κέντρου Μόνελ στη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών, ένα συστατικό του έξτρα παρθένου ελαιόλαδου, η ολεοκανθάλη, μπορεί να δράσει με παρόμοιο τρόπο με τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και να ανακουφίσει από τον πόνο – άλλωστε όπως ισχυρίζονται πολλοί επιστήμονες, αρκετά από τα φάρμακα που χρησιμοποιούμε σήμερα προέρχονται από τη φύση. Όπως, πάντως, τονίζουν οι ειδικοί, το ελαιόλαδο μπορεί μακροπρόθεσμα να παρουσιάσει κάποιες από τις επιδράσεις των παραπάνω φαρμάκων πάνω στον πόνο και τη φλεγμονή, χωρίς φυσικά τις παρενέργειες που τα συνοδεύουν. Σημαντικό, όμως, είναι να αγοράζεται ελαιόλαδο υψηλής ποιότητας και να προτιμάτε να μην το τηγανίζετε ή μαγειρεύετε, καθώς τότε χάνει πολλά από τα θρεπτικά του συστατικά. Και να θυμάστε: όσο πιο σκουρόχρωμο είναι, τόσο πιο δυνατή είναι η γεύση του και μεγαλύτερη η περιεκτικότητά του σε ολεοκανθάλη.

 

Πράσινο τσάι: το θαυματουργό ρόφημα

Το πρόβλημα της αρθρίτιδας αναμένεται να «χτυπήσει» την πόρτα σε περίπου 70 εκατομμύρια ενήλικες μέχρι το 2030 σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Λοιμώξεων των Ηνωμένων Πολιτειών και το πράσινο τσάι έχει αποδειχτεί ότι μπορεί να απαλύνει τα συμπτώματα της συγκεκριμένης ασθένειας, η οποία μακροπρόθεσμα εξασθενεί τον οργανισμό. Οι κατεχίνες (EGCG) του πράσινου τσαγιού βρέθηκε ότι μπλοκάρουν την παραγωγή των μορίων που βλάπτουν τους χόνδρους και τα οστά, έτσι ώστε να ανακουφιστεί ο πάσχων από τους πόνους. Σύμφωνα, μάλιστα, με τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών, μια μελέτη του 2008 πάνω σε ποντίκια έδειξε ότι το πράσινο τσάι μειώνει σημαντικά τη σοβαρότητα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, βελτιώνοντας τις αντιδράσεις του ανοσοποιητικού και καταστέλλοντας τις φλεγμονώδεις ουσίες που υπάρχουν στο σώμα, αυξάνοντας τις αντιφλεγμονώδεις, ενώ από τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνεται ότι το πράσινο τσάι, λόγω των αντιοξειδωτικών του, μπορεί ακόμη και να μας κάνει λιγότερο ευπαθείς απέναντι στην εν λόγω ασθένεια. Βάλτε το τσάι στην καθημερινότητά σας, πίνοντας 1 με 3 κούπες, προσέξτε μόνο την κατανάλωσή του αν έχετε ευαισθησία στην καφεΐνη, καθώς περιέχει περίπου το 1/3 της ποσότητας καφεΐνης που βρίσκουμε σε 1 κούπα καφέ.

 

http://www.clickatlife.gr/

 

{fcomments}