Πόσο διαφορετικός είναι ο εγκέφαλος όσων τρέχουν;

Γνωρίζουμε ήδη ότι το τρέξιμο κάνει τους ανθρώπους πιο χαρούμενους, πιο υγιείς και τους βοηθά να ζήσουν περισσότερο, αλλά τώρα οι επιστήμονες βρήκαν ένα ακόμα θετικό του τρεξίματος. Μπορεί να μας κάνει πιο έξυπνους!

Ερευνητές στην Αμερική διαπίστωσαν ότι οι εγκέφαλοι όσων τρέχουν έχουν την τάση να έχουν καλύτερες συνδέσεις σε σχέση με εκείνων που δεν τρέχουν.

Συνολικά, οι εγκέφαλοι των δρομέων αντοχής παρουσίαζαν καλύτερη σύνδεση με διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου, όπως με τον μετωπιαίο λοβό, που είναι βασικός για την λήψη αποφάσεων και την οργάνωση.

Οι ερευνητές σχεδιάζουν να κάνουν περαιτέρω έρευνα για να διαπιστώσουν αν οι συνδέσεις αυτές μεταφράζονται σε καλύτερη γνωστική λειτουργία.

Στο πλαίσιο της έρευνας, οι επιστήμονες εξέτασαν μαγνητικές τομογραφίες δρομέων ανώμαλου δρόμου ηλικία 18 έως 25 ετών.

«Ένα από τα πράγματα που μας οδήγησαν σε αυτή την συνεργασία, είναι οι έρευνες που εδώ και 15 χρόνια, δείχνουν ότι η σωματική δραστηριότητα και η άσκηση μπορεί να έχουν θετικό αντίκτυπο στον εγκέφαλο, αλλά όλη αυτή η μελέτη έχει γίνει πάνω σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας», είπε ο David Raichlen, καθηγητής ανθρωπολογίας στο University of Arizona.

«Το ερώτημα του τι συμβαίνει στον εγκέφαλο σε νεαρότερες ηλικίες δεν έχει ερευνηθεί σε βάθος και είναι σημαντικό».

Προηγουμένως, ερευνητές είχαν διαπιστώσει ότι οι δραστηριότητες που απαιτούν λεπτές δεξιότητες, όπως το παίξιμο ενός μουσικού οργάνου ή να παίζει κανείς γκολφ μπορεί να αλλάξει την δομή του εγκεφάλου. Αυτή, όμως, είναι η πρώτη προσπάθεια να εκτιμηθεί μία πιο επαναληπτική άσκηση και οι ερευνητές θεωρούν ότι μπορεί να έχει την ίδια επίδραση.

«Αυτές οι δραστηριότητες που οι άνθρωποι θεωρούν επαναλαμβανόμενες περιέχουν πολλές πολύπλοκες γνωστικές λειτουργίες, όπως η οργάνωση και η λήψη αποφάσεων, που μπορεί να επηρεάζουν τον εγκέφαλο», λέει ο Raichlen.

Οι επιστήμονες θέλουν να εξετάσουν αν το τρέξιμο σε μικρή ηλικία μπορεί να βοηθήσει στην προστασία από ασθένειες όπως το Αλτσχάιμερ που επιδρούν στις ίδιες περιοχές του εγκεφάλου.

Πηγή: Huffinghtonpost.co.uk

  • Κατηγορία Running

Η πιο απλή άσκηση για να διατηρείται νέος ο εγκέφαλός σου

Αν η σκέψη να πάθεις άνοια ή Αλτσχάιμερ μεγαλώνοντας σε τρομάζει, νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο Concordia στις ΗΠΑ βρήκε μια απλή αλλαγή στην καθημερινότητα που θα σε βοηθήσει να διατηρηθεί ο εγκέφαλός σου υγιής. Σύμφωνα με τους ειδικούς, όσο περισσότερα σκαλοπάτια ανεβαίνεις τη μέρα, τόσο νεότερος παραμένει ο εγκέφαλος.

 

Για τη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό Neurobiology of Aging, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μη παρεμβατικές μαγνητικές τομογραφίες για να εξετάσουν τους εγκεφάλους 331 συμμετεχόντων ηλικίας από 19 έως 79 ετών. Για να μετρηθεί η υγεία του εγκεφάλου, μέτρησαν τον όγκο της φαιάς ουσίας, ενός εμφανούς δείκτη νευρολογικής υγείας κατά τη διαδικασία της γήρανσης. Σύγκριναν μετά τον όγκο του εγκεφάλου με τον αριθμό των σκαλιών που ανέβαινε καθημερινά ο κάθε συμμετέχοντας και πόσα χρόνια διήρκησε η εκπαίδευσή του.

 

Βρήκαν πως για κάθε όροφο που ανέβαινε κάποιος καθημερινά, ο εγκέφαλος είχε περισσότερη φαιά ουσία - η διαφορά ηλικιακά αντιστοιχούσε σε 0.58 χρόνια. Βρήκαν επίσης πως για κάθε χρόνο εκπαίδευσης, ο εγκέφαλος φαινόταν 0,95 χρόνια νεότερος.

 

«Σε σύγκριση με πολλές άλλες μορφές φυσικής δραστηριότητας, η χρήση της σκάλας αντί για το ασανσέρ είναι μια εφικτή δραστηριότητα, ακόμη και για τους μεγαλύτερης ηλικίας ανθρώπους» δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής της μελέτης, Jason Steffener.

 

Συμπέρασμα: Ανεβαίνετε από τις σκάλες με κάθε ευκαιρία καιπροσπαθήστε να μη σταματήσετε ποτέ να μαθαίνετε καινούρια πράγματα, έστω κι αν είναι ο τρόπος χειρισμού του καινούργιου σας κινητού τηλεφώνου.

 

Πηγή: Capital Health

 

{fcomments}

Όσο μεγαλώνει ο εγκέφαλος τόσο μειώνεται η μυϊκή δύναμη

Το τίμημα για τη διόγκωση του εγκεφάλου και τη μεγαλύτερη εξυπνάδα είναι η μείωση της μυϊκής δύναμης των ανθρώπων κατά την εξελικτική τους πορεία, σύμφωνα με τα ευρήματα μίας νέας διεθνούς επιστημονικής έρευνας που δημοσιεύεται στο περιοδικό βιολογίας «PLoS Biology».

Συγκεκριμένα, η μελέτη δείχνει ότι ανάμεσα στο νου και στη σωματική ρώμη υπήρξε μια ανταλλαγή, με συνέπεια, ό,τι οι άνθρωποι κερδίζουν σε μυαλό, να το χάνουν σε μυς. Και η διαδικασία αυτή δεν αποκλείεται να μην έχει σταματήσει.

Οι ερευνητές από τη Γερμανία, την Κίνα, την Ιαπωνία, τις ΗΠΑ, τη Σουηδία και τη Δανία, με επικεφαλής τον βιολόγο Φίλιπ Καΐτοβις του Ινστιτούτου Υπολογιστικής Βιολογίας της Σαγκάης μελέτησαν για πρώτη φορά πώς εξελίχτηκαν διαχρονικά οι μεταβολίτες, μια σειρά από μικρά μόρια όπως τα σάκχαρα, οι βιταμίνες, τα λιπίδια, τα αμονιξέα και οι νευροδιαβιβαστές, που παίζουν καθοριστικό ρόλο στον μεταβολισμό και στις λειτουργίες του οργανισμού. Οι επιστήμονες, για λόγους σύγκρισης, ανέλυσαν την εξέλιξη αυτή όχι μόνο στους ανθρώπους, αλλά και σε άλλα τρία είδη (χιμπατζήδες, μαϊμούδες και ποντίκια).

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι οι συγκεντρώσεις των μεταβολιτών στο σώμα εξελίχτηκαν γρήγορα στην πορεία της ανθρώπινης εξέλιξης, τόσο στον εγκέφαλο, όσο και στους μυς. Η συγκριτική ανάλυση έδειξε ότι οι μεταβολίτες του ανθρωπίνου εγκεφάλου εξελίχτηκαν τέσσερις φορές πιο γρήγορα από ό,τι του χιμπατζή. Αυτό εξηγεί γιατί οι άνθρωποι είναι σαφώς πιο έξυπνοι από τους χιμπατζήδες.

Πιο απρόσμενη ήταν όμως η ανακάλυψη ότι οι ανθρώπινοι μύες συσσώρευσαν ένα ακόμη μεγαλύτερο αριθμό μεταβολικών αλλαγών, με ρυθμό δεκαπλάσιο σε σχέση με του χιμπατζή, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα την μυϊκή εξασθένηση του είδους μας.

Αυτό επιβεβαιώθηκε από ένα πείραμα που έκαναν οι ερευνητές, όπου άνθρωποι, πίθηκοι και μαϊμούδες, δοκίμασαν τις δυνάμεις τους σέρνοντας ένα βάρος. Όπως αποδείχτηκε, οι άνθρωποι έχουν -ανάλογα με τα κιλά τους- κατά μέσο όρο μόνο τη μισή δύναμη από ό,τι οι πίθηκοι και οι μαϊμούδες. Επρόκειτο για την πρώτη άμεση σύγκριση της μυϊκής δύναμης ανάμεσα στα τρία είδη.

Αυτό που, κατά τους επιστήμονες, προκύπτει είναι πως καθώς πολλαπλασιαζόταν η νοητική δύναμη του ανθρώπου με το πέρασμα του χρόνου, η μυική δύναμή του υποχωρούσε αναλογικά ακόμη περισσότερο, σε σχέση με τα άλλα ζωικά είδη. Στην ουσία, όπως ανέφεραν, η ενέργεια των ανθρωπίνων μυών διοχετεύτηκε στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Με μέσο όγκο 1.400 κυβικών χιλιοστών, ο εγκέφαλός μας είναι περίπου τριπλάσιος σε σχέση με του στενότερου συγγενή μας, του χιμπατζή. Επίσης ο ανθρώπινος εγκέφαλος, ακόμη και σε ώρα ανάπαυσης, δαπανά το 20% της συνολικής ενεργειακής κατανάλωσης του ανθρώπινου σώματος (δηλαδή το 20% των θερμίδων της τροφής πηγαίνει στους νευρώνες του εγκεφάλου), μια υπερδιπλάσια ενεργειακή δαπάνη σε σχέση με τον εγκέφαλο των χιμπατζήδων.

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

Γνωρίστε τα 5 «φυσικά ναρκωτικά»

Οι ψυχοδραστικές ουσίες επιδρούν στον εγκέφαλο με τρόπο εντυπωσιακό, διεγείροντας τους νευροδιαβιβαστές και επιφέροντας πολλές φορές ανεξέλεγκτες αντιδράσεις.

 

Ο λόγος όμως που τα ναρκωτικά έχουν αυτήν την επίδραση είναι επειδή ο ίδιος ο εγκέφαλός μας είναι «προγραμματισμένος» να αισθάνεται την απόλαυση στο μέγιστο βαθμό.

Γνωρίζετε πως μπορούμε να πετύχουμε αντίστοιχα αποτελέσματα με απόλυτα φυσικό τρόπο;

 

Δείτε 5 τρόπους να δώσετε στο μυαλό και στο σώμα σας μια γερή δόση απόλαυσης.

 

1. Γυμναστική

Η επίδραση της γυμναστικής οφείλεται σε δύο χημικές ουσίες: τη βήτα ενδορφίνη και το ανανδαμίδιο. Το πρώτο είναι ένα ενδογενές οπιοειδές που συνδέεται με την καταστολή του πόνου και τη χαλάρωση, ενώ το δεύτερο είναι ένα ενδοκανναβινοειδές που καταπολεμά τον πόνο και χαρίζει ένα αίσθημα ευφορίας. Όσο πιο έντονη είναι η γυμναστική, τόσο μεγαλύτερες ποσότητες αυτών των ουσιών απελευθερώνονται στο σώμα.

2. Καυτερά φαγητά

Λίγο ταμπάσκο δεν είναι αρκετό για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Όμως το πολύ καυτερό φαγητό έχει αποδειχθεί πως επιφέρει μια ισοπεδωτική γαλήνη όταν η επίδρασή του αρχίζει να εξασθενεί. Αυτό οφείλεται σε μια ουσία που ονομάζεται καψαϊκίνη. Είναι το βασικό συστατικό της καυτερής πιπεριάς και κάνει το σώμα να απελευθερώνει βήτα ενδορφίνη και αδρεναλίνη. Παράλληλα, έχει αναλγητική δράση, πιθανώς επειδή ενεργοποιεί το κεντρικό οπιοειδές σύστημα. Λίγοι βέβαια είναι διατεθειμένοι να δοκιμάσουν ένα τόσο πικάντικο γεύμα μόνο και μόνο για να απολαύσουν το ευχάριστο αίσθημα που το ακολουθεί.

3. Έρωτας

Μελέτες δείχνουν ότι ο έρωτας επιδρά σε 12 τουλάχιστον διαφορετικές περιοχές του ανθρώπινου εγκεφάλου, χάρη σε χημικές ουσίες όπως η ντοπαμίνη, η αδρεναλίνη, η βαζοπρεσσίνη, η σεροτονίνη και η οξυτοκίνη. Οι ενδορφίνες παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στο μεθυστικό συναίσθημα, μια μίξη χαράς και γαλήνης, ενθουσιασμού και σύγχυσης.

4. Σεξ

Κατά τη διάρκεια του σεξ απελευθερώνονται δεκάδες ορμόνες και νευροδιαβιβαστές, όπως η αδρεναλίνη και η νοραδρεναλίνη. Οι παλμοί της καρδιάς και η πίεση ανεβαίνουν, προκειμένου να φτάσει περισσότερο αίμα στα «επίμαχα σημεία». Κατά τον οργασμό, απελευθερώνονται στο αίμα προλακτίνη και φαινυλαιθαναμίνη, ενώ ενεργοποιούνται τα κέντρα της απόλαυσης στον εγκέφαλο.

5. Γέλιο

Οι μυϊκές συσπάσεις την ώρα που γελάμε οδηγούν στην παραγωγή της βήτα ενδορφίνης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μάλιστα, το γέλιο είναι μεταδοτικό και δεν μπορούμε να το σταματήσουμε όσο κι αν προσπαθούμε.

http://www.onmed.gr/

 

{fcomments}

Απίστευτο: Το μέγεθος του στήθους στις γυναίκες συνδέεται με ...

Έρευνα του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης αποκαλύπτει ότι το μέγεθος του στήθους συνδέεται με την ευφυΐα κάθε γυναίκας. Τι «δείχνει» το νούμερο του σουτιέν για το IQ.

 

Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας έρχονται να καταρρίψουν τον μύθο που θέλει κάποιες γυναίκες με μεγάλο στήθος να θεωρούνται «χαζούλες», αφού όπως προέκυψε από τη μελέτη στην οποία συμμετείχαν 1.200 γυναίκες, οι γυναίκες με φυσικό πληθωρικό μπούστο υπερτερούν σε ευφυΐα από εκείνες με μικρό στήθος.

Οι εθελόντριες χωρίστηκαν σε 5 ομάδες, ξεκινώντας από το extra small μέχρι εκείνες που φορούσαν extra large σουτιέν.

 

Σύμφωνα με τους ανθρώπους που πραγματοποίησαν την έρευνα, το γεγονός ότι οι γυναίκες με μεγαλύτερο στήθος αποδείχθηκαν κατά μέσο όρο εξυπνότερες, οφείλεται στο υψηλότερο επίπεδο των γυναικείων ορμονών, στοιχείο που θα μπορούσε να οδηγήσει και στην καλύτερη ανάπτυξη του εγκεφάλου.

 

IQ με διαφορά στήθους λοιπόν!

http://networkedblogs.com/ 

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

Η “μαγική” επίδραση της μπύρας στον εγκέφαλο

Αρκεί η γεύση της μπίρας και μόνο, χωρίς καν την επίδραση του αλκοόλ που αυτή περιέχει, για να πυροδοτηθεί στον εγκέφαλο το αίσθημα της απόλαυσης και έτσι ο πότης να θέλει να πιει κι άλλο, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Η μελέτη έδειξε ότι αρκούν μόλις 15 χιλιοστόλιτρα (ml) μπίρας για να αυξηθεί αισθητά το επίπεδο της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να ενεργοποιείται το αίσθημα απόλαυσης και ανταμοιβής, όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

 

 

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Ινδιάνα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροψυχοφαρμακολογίας “Neuropsychopharmacology”, έκαναν πειράματα με μια ομάδα 49 ανδρών εθελοντών, που κλήθηκαν να πιούν είτε μπίρα είτε ένα αναψυκτικό. Παράλληλα, καταγράφονταν οι αντιδράσεις του εγκεφάλου τους σε ειδικό μηχάνημα τρισδιάστατης απεικόνισης (τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων ή ΡΕΤ).

 

 

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι μόλις οι εθελοντές έπιναν ακόμα και μια ελάχιστη ποσότητας μπίρας (15 ml), δηλαδή απολύτως ανεπαρκή για να εμφανιστεί οποιαδήποτε αύξηση του αλκοόλ στο αίμα, η χημική ουσία – νευροδιαβιβαστής ντοπαμίνη εκκρινόταν σε αυξημένη ποσότητα στον εγκέφαλο, μόνο και μόνο από το αίσθημα της γεύσης.

 

 

Αντίθετα, η έκκριση της ντοπαμίνης ήταν αρκετά μικρότερη στην περίπτωση της κατανάλωσης του αναψυκτικού. Οι εθελοντές ανέφεραν ότι η μπίρα τούς έκανε να θέλουν να πιουν περισσότερη, ενώ το ίδιο δεν συνέβαινε με το αναψυκτικό. Η αντίδραση αυτή απέναντι στη μπίρα φαίνεται να ήταν πιο έντονη σε όσους είχαν οικογενειακό ιστορικό αλκοολισμού, πράγμα που, κατά τους ερευνητές, πιθανώς δείχνει ότι το κατάλληλο γενετικό υπόβαθρο αυξάνει τον κίνδυνο αλκοολισμού, επειδή ο πότης απολαμβάνει εκ γενετής περισσότερο το ποτό του, με συνέπεια να θέλει να πιει όλο και περισσότερο.

 

 

«Η έρευνά μας δείχνει, για πρώτη φορά σε ανθρώπους, ότι ακόμα και η απλή γεύση της μπίρας, χωρίς την μεθυστική επίδραση του αλκοόλ, μπορεί από μόνη της να πυροδοτήσει την απελευθέρωση ντοπαμίνης στον εγκέφαλο», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας.

 

 

Πολλοί νευροεπιστήμονες πιστεύουν ότι η ντοπαμίνη κυρίως ευθύνεται για το αίσθημα ευχαρίστησης και λαχτάρας που διεγείρεται στον εγκέφαλο. Πειράματα σε ζώα έχουν δείξει ότι αυτός είναι ο βασικός νευρωνικός μηχανισμός της απόλαυσης-ανταμοιβής, καθώς και της κατάχρησης ή εξάρτησης από διάφορες ουσίες όπως τα ναρκωτικά.

 

 

Πηγή:Real.gr

http://enallaktikidrasi.com/


 

 

{fcomments}

5 συνήθειες που καταστρέφουν τον εγκέφαλό μας

Ποιές είναι μερικές βλαπτικές συνήθειες που έχουμε και οδηγούν στην καταστροφή εγκεφαλικών κυττάρων και σε προβλήματα μνήμης και συγκέντρωσης ή και σοβαρότερα;

 

Ατμοσφαιρικη ρύπανση

 

Ο εγκέφαλος έχει ανάγκη συγκεκριμένες ποσότητες οξυγόνου για να λειτουργήσει και η έκθεση σε ρυπογόνα αέρια, δυσκολεύει εν τέλει τη σωστή λειτουργία του. Ο μολυσμένος αέρας των πόλεων, ρίχνει τα επίπεδα οξυγόνου που φτάνουν στον εγκέφαλο, δυσχεραίνοντας έτσι τις γνωστικές λειτουργίες του. Οπότε μην υποτιμάτε τις επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης της περιοχής που ζείτε.

 

Έλλειψη ύπνου

 

Ο ύπνος, δίνει στο σώμα το χρόνο και το περιθώριο να διορθώσει τυχόν βλάβες που έχουν προκληθεί σε αυτό και σε αυτή τη διαδικασία περιλαμβάνεται και η αναπαραγωγή νέων κυττάρων σε όλα τα όργανα, συμπεριλαμβανομένου και του εγκεφάλου. Η μακροχρόνια έλλειψη ύπνου οδηγεί σε πιθανές βλάβες στον εγκέφαλο, καθώς δεν δημιουργούνται νέα κύτταρα και αδυνατεί η ικανότητα της σωστής επικοινωνίας του εγκεφάλου με τα νευρικά κύτταρα.

 

Κακή διατροφή

 

Όταν δεν παρέχουμε στον οργανισμό και τα κύτταρά του τα θρεπτικά στοιχεία που έχουν ανάγκη για να αναπτυχθούν τότε εκείνα αδυνατίζουν και εν τέλει πεθαίνουν. Η κακή διατροφή, όχι μόνο προσφέρει τα ελάχιστα θρεπτικά στοιχεία στο σώμα, αλλά κόβει και την όρεξη, καταλήγοντας σε περαιτέρω στέρηση στοιχείων. Ώρα λοιπόν, για μία πιο σωστή διατροφή!

 

Παράλειψη του πρωινού γεύματος

 

Όταν δεν τρώτε το πρωινό σας ρίχνετε τα επίπεδα του ζαχάρου στο αίμα, το οποίο μεταφράζεται σε χαμηλή παροχή θρεπτικών στοιχείων στα ζωτικά σας όργανα. Αφιερώστε λίγο από το χρόνο σας για το πολύτιμο πρώτο γεύμα της ημέρας και δώστε στο σώμα σας την ενέργεια που χρειάζεται και στον εγκέφαλο την προστασία που του αρμόζει.

 

Μικρή πνευματική διέγερση

 

Όπως οι μύες του σώματος έχουν ανάγκη από την άσκηση για να λειτουργούν σωστά, το ίδιο ισχύει και με τον εγκέφαλό σας. Για την ακρίβεια δε χρειάζεται να δυσκολευτείτε ιδιαίτερα, καθώς ένα σταυρόλεξο, ένα Sudoku ή ακόμα και η ευκαιρία να εμπνευστείτε δημιουργικά από ένα κομμάτι μουσικής ή μια επίσκεψη σε μια γκαλερί, θα λειτουργήσει ευεργετικά στην εγκεφαλική σας λειτουργία.

 

http://www.perfect5.gr/

 

 

{fcomments}

  • Κατηγορία Υγεία

Βάλτε το μυαλό σας να δουλεύει στο φουλ !!!

 

Οι δρόμοι του μυαλού μας

 

της Άννας Δάλλα

 

Ο εγκέφαλος παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα για την επιστήμη και μια από τις κύριες προκλήσεις για τους ερευνητές. Για να κατανοήσουμε καλύτερα όλα όσα συμβαίνουν στον εγκέφαλό μας, είναι σκόπιμο να γνωρίζουμε ορισμένα πράγματα για τη φυσιολογία και τη λειτουργία του - πολλά από τα οποία έγιναν γνωστά τα τελευταία 10 με 20 χρόνια

 



Η ταυτότητα του εγκεφάλου μας
O ανθρώπινος εγκέφαλος έχει βάρος περίπου 1,5 κιλό και αποτελείται από δισεκατομμύρια μικροσκοπικά κύτταρα που συνδέονται μεταξύ τους σε δίκτυα, τα οποία βρίσκονται σε μια διαρκή κατάσταση ηλεκτρικής και χημικής δραστηριότητας. Τα εγκεφαλικά κύτταρα είναι οι νευρώνες και τα υποστηρικτικά κύτταρα τα γλοιακά. O εγκέφαλος αποτελείται από το εγκεφαλικό στέλεχος και τα εγκεφαλικά ημισφαίρια. Όταν γεννιούνται, τα δύο ημισφαίρια είναι ολόιδια: το αριστερό κατευθίνει τη δεξιά πλευρά του σώματός μας και το δεξί την αριστερή. Αργότερα στη ζωή διαφοροποιούνται και μοιράζονται τις «δουλειές»: το αριστερό ασχολείται με την ομιλία, τις λογικές αποφάσεις κ.ά., ενώ το δεξί αντιλαμβάνεται τον κόσμο περισσότερο σφαιρικά και σχετίζεται με τη διαίσθηση... 

 




Ίδιος κι όμως τόσο διαφορετικός
Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ο εγκέφαλός μας αλλάζει διαρκώς. Αυτή η ικανότητα του εγκεφάλου για αλλαγή ονομάζεται πλαστικότητα - όπως ένα αντικείμενο από πλαστελίνη που τα επιμέρους τμήματά του μπορούν διαρκώς να επανασχηματίζονται. Βέβαια, δεν αλλάζει ο εγκέφαλος ως σύνολο, αλλά οι μεμονωμένοι νευρώνες τροποποιούνται για διάφορους λόγους - κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, όταν είμαστε μικροί, ως απάντηση σε εγκεφαλική βλάβη, αλλά και κατά τη διάρκεια της μάθησης. Υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί πλαστικότητας, εκ των οποίων ο πιο σημαντικός είναι η συναπτική πλαστικότητα, δηλαδή το πώς οι νευρώνες μεταβάλλουν την ικανότητά τους να επικοινωνούν μεταξύ τους. Αυτό που μπορούμε να πούμε, λοιπόν, είναι ότι ο εγκέφαλος ουσιαστικά συντίθεται από τις εμπειρίες μας. Έτσι, χάρη στην πλαστικότητά του, ο κάθε εγκέφαλος είναι μοναδικός και αυτή η διαφορετικότητα συνυπάρχει μαζί με ένα σύνολο χαρακτηριστικών του ανθρώπινου είδους που δεν διαφέρουν καθόλου από άτομο σε άτομο. 

 



Ο εγκέφαλός μας διαφέρει ελάχιστα από του ποντικιού
Αυτό συμβαίνει επειδή ο τρόπος οργάνωσης του εγκεφάλου παραμένει ίδιος από το ποντίκι στον άνθρωπο, αλλά σε κάθε είδος αλλάζουν το μέγεθος και οι αναλογίες. Oι ειδικοί εξηγούν, λοιπόν, ότι το βασικό σκαρίφημα του εγκεφάλου είναι ουσιαστικά πανομοιότυπο σε όλους τους ανθρώπους και παρόμοιο σε όλα τα θηλαστικά, όπως και οι βασικές δομές του νευρικού συστήματος είναι ίδιες σε όλα τα σπονδυλωτά. Το βασικό γνώρισμα που διαφοροποιεί τον ανθρώπινο εγκέφαλο είναι το μέγεθός του σε σχέση με το μέγεθος του σώματος και η πολύ μεγάλη έκταση του εγκεφαλικού φλοιού (εκεί που διενεργούνται οι «ανώτερες», περισσότερο πολύπλοκες λειτουργίες του εγκεφάλου, π.χ. η σκέψη). 

 



Μην ξεχνάμε ότι είναι ... αδηφάγος
Παρά το γεγονός ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος αντιπροσωπεύει περίπου το 2% του βάρους του σώματός μας, καταναλώνει περίπου το 20% της συνολικής του ενέργειας. Oι ειδικοί εκτιμούν ότι το 60-80% αυτής της ενέργειας χρησιμοποιείται για την επικοινωνία ανάμεσα στους νευρώνες. Γι’ αυτό, ο εγκέφαλος καταναλώνει 3,6 γρ. γλυκόζης την ώρα (αντιστοιχεί σε 17 κύβους ζάχαρης). 

 


Δεν υπάρχει μόνο μία εγκεφαλική περιοχή στην οποία αποθηκεύονται όλες οι πληροφορίες που μαθαίνουμε. 
Η μνήμη εργασίας (βραχυπρόθεσμη μνήμη) συγκρατεί πληροφορίες για περιορισμένο χρόνο σε μια κατάσταση ενεργούς συνείδησης. Η μεγαλύτερη και περισσότερο παθητική αποθήκευση πληροφορίας ονομάζεται μακροπρόθεσμη μνήμη.

 

 


O εγκέφαλός μας περιέχει κατά προσέγγιση 100 δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα, 3,2 χιλιόμετρα καλωδίων, ένα εκατομμύριο δισεκατομμύρια συνδέσεις, όλα στοιβαγμένα μέσα σε έναν όγκο 1,5 λίτρου που ζυγίζει μόνο 1,5 κιλό και καταναλώνει μόλις 10 βατ (όσο ένα φωτάκι που ανάβει το βράδυ). Αν προσπαθούσαμε να κατασκευάσουμε έναν τέτοιον εγκέφαλο με τσιπάκια πυριτίου (όπως αυτά των υπολογιστών), θα κατανάλωνε περίπου 10 μεγαβάτ, δηλαδή ηλεκτρική ισχύ αρκετή για μία πόλη.

 

 

 

 



Μία εύλογη απορία που θα σχηματίσατε πιθανώς διαβάζοντας τα όσα προηγήθηκαν είναι τι μπορούμε να κάνουμε εμείς οι ίδιοι για να κρατήσουμε τον εγκέφαλό μας σε καλή κατάσταση και να εξασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του. Αν και δεν εξαρτώνται όλα από εμάς, υπάρχουν αρκετά που μπορούμε να κάνουμε ώστε να βοηθήσουμε το μυαλό μας να τονωθεί, να εξασκηθεί και να βρίσκεται σε εγρήγορση. Συλλέξαμε, λοιπόν, τις προτάσεις των ειδικών και σας τις παρουσιάζουμε. 
 

 




 

•Καθώς ποτέ δεν είναι νωρίς ή αργά για τον εγκέφαλο και τη μνήμη σας, θα πρέπει -σε όποια ηλικία και αν βρίσκεστε- να φροντίζετε να τον χρησιμοποιείτε... πολύ! Oι προτάσεις είναι πολλές: Λύστε σταυρόλεξα και sudoku, παίξτε χαρτιά, αποστηθίστε ποιήματα, διαβάζετε εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία, κρατάτε ημερολόγιο, με λίγα λόγια κάντε ό,τι σας ευχαριστεί, αρκεί αυτό να δραστηριοποιεί το μυαλό σας. Επίσης:• Φοιτητές στο πανεπιστήμιο, μάθετε μία ξένη γλώσσα ή ένα μουσικό όργανο. Σύμφωνα με έρευνες, όταν δουλεύετε συνέχεια το μυαλό σας (π.χ. καθώς μελετάτε για τις εξετάσεις σας ή χρειάζεται να θυμάστε συνέχεια καινούργια πράγματα), ενισχύετε τη λειτουργία του εγκεφάλου καθώς και της μνήμης.• Κουτσομπολέψτε και μιλήστε στο τηλέφωνο με τους φίλους σας. Σύμφωνα με έρευνες, η έντονη κοινωνική ζωή και ιδιαίτερα η διαδικασία της συνομιλίας φαίνεται ότι βοηθούν στο να διατηρούνται σε καλό επίπεδο οι εγκεφαλικές σας λειτουργίες. 

 




Αν είστε γύρω στα 50, θέλετε να βελτιώσετε τη μνήμη σας και ενδεχομένως να μειώσετε τις πιθανότητες να σας απασχολήσει κάποια στιγμή το Αλτσχάιμερ, μπορείτε να ξεκινήσετε αύριο κιόλας να... παίζετε! O λόγος για τα ειδικά σχεδιασμένα ηλεκτρονικά παιχνίδια που έχουν ως στόχο να εξασκήσουν τις εγκεφαλικές σας λειτουργίες και να ενισχύσουν τη μνήμη σας. Στην αγορά κυκλοφορούν τα παιχνίδια:
, που αποτελεί δημιουργία ισραηλινών ερευνητών, πωλείται ήδη στην αμερικανική αγορά και προσφέρει στους χρήστες διαδραστικά παζλ και άλλες ασκήσεις που βελτιώνουν, όπως υποστηρίζει, τις εγκεφαλικές λειτουργίες σε ποσοστό μεγαλύτερο του 18%. 
, More Brain Training και Big Brain Academy, που κυκλοφορούν από τη Nintendo και πρόκειται για τα παιχνίδια που βασίζονται στο έργο του Ριούτα Καουασίμα, ενός καθηγητή Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο Τοχόκου της Ιαπωνίας που θεωρείται ειδικός όσον αφορά την πνευματική άσκηση. 

 




Πρόκειται για ένα τρίπτυχο που φαίνεται να επηρεάζει αρκετά τον εγκέφαλο και τη λειτουργία του. Έτσι, οι
Το στρες, άλλωστε, φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά τόσο τον εγκέφαλο όσο και τη μνήμη σας. Oι θετικές σκέψεις και οι ασκήσεις χαλάρωσης μπορούν να βοηθήσουν εκτός όλων των άλλων και στη βελτίωση της μνήμης σας. 
Υπάρχουν πολλές έρευνες βάσει των οποίων η σωματική άσκηση φαίνεται να διατηρεί ακμαίες τις πνευματικές ικανότητες. 
 O ύπνος είναι μια φυσική ανάγκη του οργανισμού που βοηθά κυρίως το μυαλό και στη συνέχεια το σώμα να ξεκουραστεί από την προηγούμενη ημέρα και δίνει την ευκαιρία στον εγκέφαλο να επεξεργαστεί τις εμπειρίες και να τις καταχωρήσει. Έτσι, όταν δεν κοιμάστε καλά, μπορεί να παρουσιάσετε αδυναμία συγκέντρωσης και απώλεια μνήμης. 


 

 

 


Τα πράγματα που πρέπει να θυμηθείτε είναι πολλά και πρέπει όλα να χωρέσουν στο μυαλό σας. Υπάρχουν όμως κάποιες τεχνικές που θα σας βοηθήσουν να μάθετε πώς πρέπει να αποθηκεύετε τις πληροφορίες ώστε να τις ανακαλείτε εύκολα όταν τις χρειάζεστε. Αυτές είναι: 
, παρατηρήστε και επεξεργαστείτε την πληροφορία που λαμβάνετε. Για να θυμηθείτε κάτι -είτε το ακούτε, το διαβάζετε ή το βλέπετε-, πρέπει να του δώσετε αρκετή προσοχή και να επικεντρωθείτε σε αυτό. Αν τη στιγμή που λαμβάνετε την πληροφορία αφιερώσετε λίγα δευτερόλεπτα για να την επεξεργαστείτε, να την αναλύσετε ή να τη σχολιάσετε, όταν θα θελήσετε να την ανακαλέσετε, θα το κάνετε με μεγαλύτερη ευκολία. 
 τις αισθήσεις σας. Ανάλογα με αυτό που θέλετε να συγκρατήσετε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις αισθήσεις (όραση, ακοή, όσφρηση κλπ.). Με όσο περισσότερες αισθήσεις αντιληφθείτε μια πληροφορία, τόσο πιο εύκολα θα τη συγκρατήσετε στη μνήμη σας και τόσο πιο γρήγορα θα τη θυμηθείτε. 
τη μνήμη σας. Θα παρατηρήσετε και μόνοι σας ότι απομνημονεύετε καλύτερα κάτι όταν το συνδέετε, το συσχετίζετε ή το ομαδοποιείτε με κάτι που ήδη γνωρίζετε.


 


Όπως για ολόκληρο τον οργανισμό μας, έτσι και για τον εγκέφαλο, η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στην εύρυθμη λειτουργία του. Αποκλειστική τροφή για τον εγκέφαλο αποτελεί η γλυκόζη. Η γλυκόζη προέρχεται από τη διάσπαση υδατανθράκων, όπως είναι η ζάχαρη και το άμυλο, που βρίσκονται στο ψωμί και στα παρασκευάσματά του, στα ζυμαρικά, στα φρούτα, στα λαχανικά, στα δημητριακά, στα όσπρια, στο μέλι και στα διάφορα γλυκίσματα. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να παρέχουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας στον οργανισμό τις απαραίτητες ποσότητες γλυκόζης για την ομαλή εγκεφαλική λειτουργία. Πέρα όμως από την τροφή του εγκεφάλου, δηλαδή τη γλυκόζη, άλλα συστατικά τα οποία σχετίζονται με την καλή εγκεφαλική λειτουργία είναι: 
 

, με κυριότερες τις Β1, Β2, Β6, Β12. Oι βιταμίνες αυτές συμβάλλουν έμμεσα στην καλή λειτουργία του εγκεφάλου, καθώς βοηθούν στη μετατροπή των διάφορων θρεπτικών συστατικών σε γλυκόζη και βρίσκονται στο γάλα, στο ψωμί και στα προϊόντα αλεύρου, στα δημητριακά και στα προϊόντα σιταριού, στα όσπρια. Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει στη Β12, η οποία αποτελεί συστατικό των νεύρων μας και χωρίς αυτή δεν μεταβιβάζονται σωστά τα διάφορα εγκεφαλικά ερεθίσματα. Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες βιταμίνες Β, βρίσκεται κυρίως σε ζωικές τροφές, όπως το κρέας, το γάλα, το αυγό, τα ψάρια και τα οστρακοειδή. 
 

. Πρόκειται για μια κατηγορία ενώσεων με κυριότερες την τυροσίνη και την τρυπτοφάνη, που αποτελούν πρόδρομες ουσίες για ορμόνες-νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου, βασικές για τη ρύθμιση των εγκεφαλικών λειτουργιών. Βρίσκονται σε προϊόντα ζωικής προέλευσης, με κυριότερα το κρέας, τα γαλακτοκομικά και τη σοκολάτα. 
 

. Μια ιδιαίτερη κατηγορία συστατικών που συμβάλλουν στην καλή εγκεφαλική λειτουργία αποτελούν τα πολυακόρεστα ω-3 λιπαρά οξέα. Τα συγκεκριμένα συστατικά αποτελούν βασικά δομικά συστατικά του εγκεφάλου και είναι απαραίτητα για το σχηματισμό των εγκεφαλικών νευρώνων. Λαμβάνονται μέσω της τροφής και βρίσκονται κυρίως σε φυτικά έλαια (σογιέλαιο, σησαμέλαιο και άλλα σπορέλαια και λιγότερο στο ελαιόλαδο), στα λιπαρά ψάρια (σολομός, σκουμπρί, σαρδέλα), στα ιχθυέλαια, στα θαλασσινά και σε φυλλώδη λαχανικά. 

 

 

http://archive.in.gr/

 

{fcomments}

Σεξουαλική Διάθεση και Ανθρώπινος Εγκέφαλος

Του Νικόλαου Γ. Βακόνδιου

Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούμε, ότι βλέπουμε τον εξωτερικό κόσμο με τα μάτια μας, στην πραγματικότητα όμως, αυτό που ισχύει, είναι ότι «βλέπουμε» με τον εγκέφαλό μας. Τα μάτια μας είναι απλώς «εξειδικευμένοι αγωγοί», οι οποίοι μεταφέρουν το φως στον ανθρώπινο εγκέφαλο, ο οποίος «συνθέτει» την εικόνα που βλέπουμε. Για τον λόγο αυτό είναι συχνά πιθανό το μυαλό μας να «ξεγελαστεί» όσον αφορά αυτό που βλέπουμε, λόγω της ψυχοσωματικής κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε. Έτσι για παράδειγμα, έχουμε δει συχνά σε κινηματογραφικές ταινίες, ότι η βιολογική ανάγκη της δίψας μπορεί να κάνει έναν διψασμένο άνθρωπο να βλέπει στην έρημο μια ανύπαρκτη όαση.

Ο εγκέφαλός μας δηλαδή, μπορεί να «αλλάξει» αυτό που λαμβάνει από τις αισθήσεις μας, και να «δει» αυτό που ο ίδιος «θέλει», με βάση αυτό που χρειάζεται ο οργανισμός μας ή με βάση αυτό που απασχολεί την σκέψη μας. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τις άλλες αισθήσεις όπως πχ η αφή. Παρότι όταν αγγίζουμε τον σύντροφο μας, νιώθουμε την αίσθησή του δέρματός του στα δάχτυλά μας, ουσιαστικά αυτή η αίσθηση «δημιουργείται» και συνειδητοποιείται στον εγκέφαλό μας.

Στην πραγματικότητα το μυαλό μας «αγγίζει», χρησιμοποιώντας τα ηλεκτροχημικά σήματα που λαμβάνει από τα αισθητικά νεύρα όπως αυτά των δακτύλων, εξηγεί ο ψυχολόγος, κ. Νικόλαος Βακόνδιος.

Κατά τον ίδιο τρόπο ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ο απόλυτος «ρυθμιστής» της σεξουαλικής πράξης. Ο ίδιος «ρυθμίζει» τις σωματικές λειτουργίες που απαιτούνται, ο ίδιος βιώνει την ηδονή λαμβάνοντας «σήματα» από τις ερωτογενείς ζώνες, τις αισθήσεις κλπ. Τα σήματα αυτά το μυαλό μας τα επεξεργάζεται αυτόματα και ασυνείδητα σε χιλιοστά του δευτερολέπτου. Η επεξεργασία αυτή, όπως αναφέραμε στο παράδειγμα της δίψας, μπορεί να επηρεαστεί από βιώματα (τραυματικές εμπειρίες, «αυστηρή» σεξουαλική ανατροφή, αποθηκευμένες στην μνήμη) και «ψυχικούς παράγοντες» όπως η σκέψη, η συναισθηματική διάθεση (άγχος, μελαγχολία, κατάθλιψη) κλπ

Θα μπορούσαμε απλουστευμένα να πούμε ότι η σκέψη, ή η συναισθηματική διάθεση, ως εγκεφαλικές λειτουργίες, δεν «σταματούν» ποτέ, και για τον λόγο αυτό παίζουν τεράστιο ρόλο επηρεάζοντας την ευκολία (ή όχι) δημιουργίας σεξουαλικής επιθυμίας και διάθεσης, τον βαθμό της σεξουαλικής διέγερσης, τον βαθμό που βιώνουμε την σεξουαλική απόλαυση, ακόμη και τον σεξουαλικό οργασμό. Έτσι λοιπόν, αναφέρει ο κ. Βακόνδιος, μπορεί να εξηγηθεί για ποιον λόγο (αυτόν της συναισθηματικής διάθεσης), η σεξουαλική απόλαυση βιώνεται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό με τον σύντροφο με τον οποίο είμαστε ερωτευμένοι, απ ότι με κάποιον περιστασιακό σεξουαλικό σύντροφο. Η νευροχημική διαδικασία η οποία «πυροδοτείται» από την εικόνα του και την αίσθηση του πρώτου συντρόφου, είναι κατά πολύ πιο «έντονη» σε ένταση.

Θα μπορούσαμε επιπλέον να πούμε ότι η συναισθηματική διάθεση, η σκέψη, φαίνεται ότι μπορούν να οξύνουν τις αισθήσεις μας, συντελώντας σε μεγαλύτερη σεξουαλική απόλαυση. Έτσι για παράδειγμα δεν είναι σπάνιο το άρωμα του συντρόφου που μας ελκύει, να γίνεται αντιληπτό από πολύ μεγάλη απόσταση και ως ιδιαίτερα έντονο.

Σε άλλες περιπτώσεις όπου η σκέψη ή η συναισθηματική διάθεση είναι αρνητικές, μπορούν να επιφέρουν μείωση (άμβλυνση) της σεξουαλικής επιθυμίας, διέγερσης και απόλαυσης. Και στις δύο περιπτώσεις αυτό συμβαίνει καθώς σκέψη και διάθεση «πυροδοτούν» την έκλυση και αλληλεπίδραση διαφόρων χημικών ουσιών στον εγκέφαλο και επακόλουθα στο σώμα μας, οι οποίες επιδρούν άμεσα στην σεξουαλική διάθεση, διέγερση και απόλαυση.

Κατ αυτόν τον τρόπο, το άγχος και η μελαγχολική ή καταθλιπτική διάθεση επιδρούν άμεσα και ανασταλτικά επομένως στην σεξουαλική επιθυμία, διέγερση και απόλαυση (είναι γνωστό ότι η καταθλιπτική διάθεση μειώνει την αίσθηση ευχαρίστησης που νιώθει το άτομο και σε άλλες δραστηριότητες τις οποίες πρωτύτερα μπορεί να απολάμβανε). Αυτό γίνεται κατανοητό αρκεί να φανταστούμε έναν άνθρωπο ο οποίο βρίσκεται σε παρατεταμένο άγχος και επομένως μελαγχολική διάθεση για το εργασιακό του μέλλον. Η σκέψη του βρίσκεται «προσηλωμένη» σε διάφορες σκέψεις-φόβους, επηρεάζοντας αρνητικά την συναισθηματική του διάθεση, η οποία με την σειρά της προκαλεί περισσότερες αγχώδεις σκέψεις (και αυτές περισσότερο αρνητική διάθεση), σε έναν ατελείωτο κύκλο. Αναπόφευκτα υπάρχει μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας. Σωστή αντιμετώπιση είναι συχνά, καθώς ο κύκλος αυτός δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός από το άτομο, η παρέμβαση ειδικού, καθώς το ζευγάρι μπορεί να θεωρεί ως μόνο πρόβλημα την έλλειψη σεξουαλικής επιθυμίας, αγνοώντας τα βαθύτερα αίτια αυτής.


Σεξουαλική λειτουργία και ηθική ανατροφή

Η ηθική μας είναι μια πολύπλοκη εγκεφαλική λειτουργία η οποία χρήζει μίας ξεχωριστής αναφοράς σε αυτήν, καθώς συχνά επιδρά στην σεξουαλική λειτουργία πολλών ανθρώπων. Σχετίζεται με την λειτουργία της λογικής σκέψης και μπορεί να επιδρά στην συναισθηματική μας διάθεση. Η ηθική, Το τι είναι «καλό», τι είναι «κακό», είναι κάποιοι «κανόνες» οι οποίοι έχουν «μαθευτεί και αποθηκευτεί» στην μνήμη μας. Οι πιο πολλοί έχουν «αποθηκευτεί» σε μία ασυνείδητη «περιοχή» της μνήμης μας και τους εφαρμόζουμε συχνότατα ασυνείδητα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε και χωρίς να τους αμφισβητούμε.

Έτσι για παράδειγμα, μία γυναίκα η οποία μεγάλωσε σε ένα αυστηρής ηθικής περιβάλλον όπου η σεξουαλική πράξη εθεωρείτο ανήθικη, συμβαίνει συχνά να κάνει «ενοχικές σκέψεις», να νιώθει τύψεις ότι πράττει κάτι «κακό», ακόμη και με τον μόνιμο σύντροφό της. Οι ενοχικές σκέψεις αυτές (συχνά ασυνείδητες) δημιουργούν ένα είδος άγχους στο άτομο (συχνά επίσης μη συνειδητό), το οποίο το μυαλό μας έχει την «ικανότητα» να το σωματοποιεί. Έτσι, όπως αναφέραμε προηγουμένως, η λειτουργία της σκέψης (ενοχές) επηρεάζει αρνητικά την συναισθηματική διάθεση, και μαζί οι δύο τους, επηρεάζουν αρνητικά την σεξουαλική επιθυμία, διέγερση και απόλαυση.

Το μυαλό σε μία τέτοια κατάσταση, ενεργοποιεί τον «συναγερμό του άγχους» «σωματοποιώντας» τις ενοχές αυτές. Έτσι η γυναίκα στο παράδειγμα μας, μπορεί να βιώνει έλλειψη σεξουαλικής επιθυμίας, διέγερσης, απόλαυσης, σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και έντονο πόνο (δυσπαρεύνια) κατά την σεξουαλική πράξη, ο οποίος δεν οφείλεται σε «οργανικά αίτια». Συνειδητά, το άτομο συνήθως δεν αντιλαμβάνεται τους λόγους του πόνου αυτού ή της μειωμένης σεξουαλικής επιθυμίας ή απόλαυσης.

Αποτέλεσμα είναι πολλοί άνθρωποι να πιστεύουν ότι έτσι είναι ο εαυτός τους (αγνοώντας τους ψυχολογικούς παράγοντες που επιδρούν στην σεξουαλική λειτουργία), πιθανά και πολλοί άλλοι άνθρωποι. Δεν μπορούν δηλαδή να αντιληφθούν ότι δεν έχουν οργασμό διότι δεν είχαν ποτέ για να γνωρίζουν πως είναι και ότι δεν έχουν. Επίσης παρατηρείται κάποιες φορές να υπάρχει κάποια «κορύφωση» της σεξουαλικής διέγερσης, η οποία παρότι δεν φτάνει στο επίπεδο του οργασμού, το άτομο μπορεί να την θεωρεί ως οργασμό. Πολύ συχνά παρατηρείται κάτι ανάλογο στο ανδρικό φύλο, σε περιπτώσεις πρόωρης εκσπερμάτισης ή στυτικής δυσλειτουργίας (εδώ, αιτία του άγχους μπορεί να είναι και άλλη, πχ η επιτυχία ικανοποίησης της συντρόφου).

Το δυσάρεστο το οποίο συμβαίνει συχνά, είναι το άτομο λανθασμένα, να «κατηγορεί» τον εαυτό του, νομίζοντας ότι δεν είναι σεξουαλικά φυσιολογικό και να μην αντιμετωπίζει το θέμα αυτό με την βοήθεια ειδικού, πιθανά λόγω ντροπής.


Σεξουαλική Κακοποίηση

Η ντροπή είναι ένας ισχυρός ανασταλτικός παράγοντας σε ανθρώπους θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, από το να ζητήσουν την βοήθεια ειδικού. Επίσης, η θεώρηση που έχουν, ότι πρέπει να αντιμετωπίσουν την κατάσταση μόνα τους, αγνοώντας το τι «συμβαίνει» στην θεραπευτική διαδικασία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το τραύμα έχει αποθηκευτεί στην μνήμη. Παρότι φαινομενικά μπορεί να έχει «ξεχαστεί», η μνήμη το έχει συγκρατήσει, με αποτέλεσμα το άτομο ή να αποφεύγει την σεξουαλική επαφή, ή να την βιώνει με δυσφορία ή ως κάτι το ανήθικο (πχ μια γυναίκα να πλένεται έντονα με σφουγγάρι μετά την σεξουαλική πράξη με τον σύζυγό της, σε σημείο που να «γδέρνει» το δέρμα της), ή συναινώντας απλά για να ευχαριστήσει τον σύντροφό του, αν έχει μπορέσει να αποκτήσει. Χαρακτηριστικό είναι ότι το άτομο στην προσπάθειά του να ερμηνεύσει το τραυματικό γεγονός που του συνέβη, κάνει «ενοχικές σκέψεις», ρίχνοντας την ευθύνη στον εαυτό του, ειδικά όταν ο θύτης ήταν άτομο του στενού συγγενικού περιβάλλοντος όπου το θύμα δεν μπορεί να κατανοήσει γιατί ένας άνθρωπος δικός του, το έβλαψε. Οι σκέψεις αυτές κατηγορίας (ενοχής) έχουν αποθηκευτεί επίσης στην μνήμη και το άτομο «δυσκολεύεται» να τις αμφισβητήσει».

Έτσι, ακόμα και χρόνια μετά, μια γυναίκα πχ, είναι πιθανό να κάνει σκέψεις ότι «προκάλεσε» άθελά της την κακοποίηση. Οι σκέψεις αυτές συχνά είναι μία «άμυνα» του μυαλού προκειμένου να διώξει την ανασφάλεια και τον φόβο της αδυναμίας απέναντι στην βία, που δημιουργεί ένα τέτοιο περιστατικό. Πρέπει να «δοθεί» μία λογική εξήγηση , διότι ειδάλλως το άτομο θα φοβάται συνέχεια μην ξαναπάθει το ίδιο από οποιονδήποτε. Έστω και αν το τίμημα είναι το άτομο, ασυνείδητα και λανθασμένα, αποδίδει την ευθύνη στον ίδιο του τον εαυτό.


Επίλογος

Όσα ενδεικτικά προαναφέρθηκαν, σκοπό είχαν να δείξουν την πολυπλοκότητα της σεξουαλικής λειτουργίας ως ψυχοσωματική διαδικασία, η οποία επηρεάζεται από ποικιλία παραγόντων, μεταξύ των οποίων το άγχος και η μελαγχολία. Στην σημερινή εποχή αυτοί οι παράγοντες έχουν ενταθεί λόγω εξωτερικών περιβαλλοντικών επιδράσεων, απειλώντας την κοινή ζωή πολλών ζευγαριών. Είναι σημαντικό ο άνθρωπος να μην κάνει «αυτοδιάγνωση» , ούτε να «καταδικάζει» τον εαυτό του με κριτήριο την εκάστοτε σεξουαλική του απόδοση. Αντιθέτως, η αντιμετώπιση των παραπάνω παραγόντων, πρέπει να γίνεται με την καθοδήγηση ειδικού, προσαρμοσμένη στην ξεχωριστή και μοναδική προσωπικότητα του ατόμου και του περιβάλλοντός του.


Νικόλαος Γ. Βακόνδιος, Ψυχολόγος
Πτυχιούχος Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
www.nvakondios.gr


Πηγή: Ygeiaonline.gr

 

  • Κατηγορία Sex