Ανακαλύφθηκε ο «διακόπτης» στον εγκέφαλο που ρυθμίζει το πόσο λίπος καίμε!

Μια ανακάλυψη, η οποία μπορεί να αποδειχθεί σημαντική στη μάχη εναντίον των παραπανίσιων κιλών, πραγματοποίησαν ερευνητές στην Αυστραλία, με επικεφαλής έναν Ελληνο-Αυστραλό επιστήμονα.

Ο καθηγητής Αντώνης Τηγάνης (Τόνι Τιγκάνις) και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο Μονάς της Μελβούρνης, μελέτησαν τους μηχανισμούς μετατροπής του λευκού λίπους (που αποθηκεύει ενέργεια) σε καφέ λίπος (που χρησιμοποιείται ως «καύσιμη ύλη» για την απελευθέρωση ενέργειας).

Το λίπος αποθηκεύεται σε ειδικά κύτταρα του λιπώδους ιστού (τα αδιποκύτταρα) που μπορούν να μετατραπούν από τη μία μορφή λίπους στην άλλη, ανάλογα με τις εντολές του εγκεφάλου. Η συγκεκριμένη διαδικασία -με τη μεσολάβηση της ορμόνης ινσουλίνης– ελέγχεται από ένα μηχανισμό σαν διακόπτη στον εγκέφαλο, που «ανάβει» και «σβήνει», πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα είτε την αποθήκευση είτε το κάψιμο του λίπους.

Αυτός ο «διακόπτης λίπους» στον εγκέφαλο εντοπίστηκε από τους ερευνητές για πρώτη φορά και μπορεί να λειτουργήσει ως δείκτης, αναφορικά με το πόσο λίπος καίει ένας άνθρωπος μετά από το φαγητό. Οι ερευνητές επισημαίνουν πως ο εν λόγω διακόπτης παραμένει μονίμως «ανοιχτός» στους παχύσαρκους.

Το αποτέλεσμα είναι, πως όταν οι παχύσαρκοι άνθρωποι τρώνε, το λίπος συνεχώς συσσωρεύεται χωρίς να καίγεται. Στην περίπτωσή των συγκεκριμένων ατόμων, επισημαίνουν οι ειδικοί, το σώμα δεν παράγει αρκετό καφέ λίπος και δεν δαπανά αρκετή ενέργεια από το κάψιμό του.

Χάρη στη συγκεκριμένη ανακάλυψη, οι ερευνητές ελπίζουν να βρουν απαντήσεις σχετικά με το πώς το σώμα αποφασίζει αν θα κάψει ή θα αποθηκεύσει το λίπος του και πώς επιλέγει να χρησιμοποιήσει την ενέργεια που παίρνει από τις τροφές.
Η χειραγώγηση του εν λόγω «διακόπτη», στο μέλλον, θα μπορούσε, ίσως, να βοηθήσει στον έλεγχο της παχυσαρκίας, λένε οι ειδικοί.

ο κ. Τηγάνης ανέφερε σχετικά: «Ίσως καταφέρουμε να διορθώσουμε αυτό το μηχανισμό, προκειμένου να διευκολύνουμε την κατανάλωση ενέργειας και την απώλεια βάρους στα παχύσαρκα άτομα». «Όμως η όποια δυνητική θεραπεία απέχει ακόμη πολλά χρόνια», πρόσθεσε.

Τελικά τα μακαρόνια δεν παχαίνουν;

Μια νέα έρευνα που… συμπτωματικά έρχεται από την Ιταλία, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα μακαρόνια όχι απλώς δεν παχαίνουν, αλλά μπορεί να βοηθήσουν στο αδυνάτισμα.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Neurologico Mediterraneo Neuromed κατέληξαν, μέσω της έρευνας, στο συμπέρασμα ότι όχι απλώς τα υψηλά ποσοστά παχυσαρκίας δεν σχετίζονται με την κατανάλωση ζυμαρικών, αλλά στην πραγματικότητα η κατανάλωσή τους έχει αντίθετα αποτελέσματα.

Οι ειδικοί υπερασπίζονται τον ρόλο των ζυμαρικών στη μεσογειακή διατροφή και θεωρούν ότι πρέπει να παραμείνουν τμήμα της, συμπληρώνοντας ότι, όπως όλα τα φαγητά, χρειάζονται ένα μέτρο στην κατανάλωσή τους.

Τονίζουν επίσης ότι το κυρίως πρόβλημα δημιουργείται από τα «συνοδευτικά» των ζυμαρικών, δηλαδή τις κάθε είδους σάλτσες που έχουν μαγειρευτεί με πολλά λιπαρά, τα συνοδευτικά τυριά κλπ.

 

 

Το 85,3% των αθλητών πιστεύει ότι έχει συμμετάσχει σε στημένο αγώνα!

Αρκετές φορές αναμείχθηκαν σε προκαθορισμένο αγώνα χωρίς να το γνωρίζουν.

Σύμφωνα με έρευνα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το 85,3% των ερωτηθέντων αθλητών ανέφερε ότι, συμμετείχε ή πίστευε ότι είχε συμμετάσχει, σε στημένο αγώνα κάποια στιγμή στην καριέρα του.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «FIX the FIXING», που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ενέργεια αυτή έχει ως σκοπό, την εξέταση της έκτασης του φαινομένου, αλλά και την αντιμετώπισή του. Στην έρευνα συμμετείχαν 607 άτομα από το χώρο του αθλητισμού, που προέρχονται κυρίως από Ελλάδα, Κύπρο και Αυστρία.

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι το 34,7% των αθλητών πίστευε ότι, τουλάχιστον 2 με 5 αγώνες στην κατηγορία τους ετησίως, είναι στημένοι. Οι αθλητές ανέφεραν επίσης, ότι οι αγώνες είναι πιο εύκολο να χειραγωγηθούν από τους παράγοντες ενός παιχνιδιού, πάρα από τους αθλητές.

Παράλληλα, το 20% των συμμετεχόντων γνώριζε ότι, έγινε τουλάχιστον ένα στημένο παιχνίδι στην ομάδα τους τον τελευταίο χρόνο. Το 38% των αθλητών αναφέρθηκε σε στημένα παιχνίδια άλλων ομάδων.

l 185581 120012 updates

Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας, που κάνει τους αθλητές επιρρεπείς σε τέτοιου είδους συμπεριφορές, είναι η οικονομική τους κατάσταση. Το 20% δήλωσε ότι θα δεχόταν να συμμετάσχει σε στημένο παιχνίδι, με σκοπό να αυξηθεί το εισόδημά του. Το 20% δήλωσε πως θα δεχόταν να χειραγωγήσει ένα παιχνίδι με τους συμπαίκτες του, για να αυξήσει το εισόδημά του και να αντιμετωπίσει οικονομικά προβλήματα, όταν δεν υπάρχει τακτική πληρωμή ή αθετείται κάποιο συμβόλαιο.

Οι επιστήμονες εξήγησαν ότι, υπάρχουν και άλλες ψυχολογικές μεταβλητές, που επηρεάζουν τους αθλητές, όπως οι στόχοι επίτευξης ή η ηθική αποδέσμευση. Υπάρχουν αθλητές που θέλουν να κερδίζουν, ενώ άλλοι δικαιολογούν πάντα τις πράξεις και δεν θέλουν να παίρνουν καμία ευθύνη. Τα συμπεράσματα της έρευνας έδειξαν επίσης, ότι πολλοί αθλητές δεν καταγγέλλουν τα περιστατικά χειραγώγησης των αγώνων, γιατί δεν εμπιστεύονται τις αρχές.

Οι επιστήμονες εξετάζουν τη δημιουργία ενός εκπαιδευτικού μέσου ενημέρωσης, πρόληψης και καταπολέμησης της χειραγώγησης των αγώνων. Με αυτό τον τρόπο θα αυξήσει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων στον αθλητισμό, η οποία έχει κλονιστεί, εξαιτίας της διαφθοράς και των στημένων αγώνων.

«Έχουμε σκοπό να τους μεταδώσουμε τις ιδέες, ώστε να να αντιστέκονται στις προτάσεις και τους πειρασμούς να εμπλακούν σε κάποιο στημένο παιχνίδι. Θα τους δείξουμε το σωστό δρόμο, ώστε να καταγγέλλουν τέτοια περιστατικά στις αρμόδιες αρχές», αναφέρουν οι διοργανωτές του ερευνητικού προγράμματος στην ιστοσελίδα τους.

  • Κατηγορία News

Μήπως δεν πρέπει να ξαναγεμίζουμε το πλαστικό μπουκάλι του νερού;

Οι κίνδυνοι που εγκυμονούν και κυρίως για τις γυναίκες!

Είναι επικίνδυνο για τη υγειά να γεμίζουμε δεύτερη φορά το πλαστικό μπουκαλάκι νερού, με τις γυναίκες να διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.

Σύμφωνα με τους ειδικούς αυτά τα μπουκάλια είναι μίας χρήσεως, κοινώς δεν έχουν φτιαχτεί για να γεμίζουν ξανά και ξανά, με τις χημικές ουσίες που περιέχονται σε αυτά να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στον οργανισμό.
 
Ειδικότερα, σύμφωνα με μελέτη του αμερικανικού site Treadmill Reviews, σε εργαστηριακές έρευνες που έγιναν σε μπουκάλια νερού που είχαν χρησιμοποιηθεί για μία εβδομάδα από αθλητές, διαπιστώθηκε ότι ο μέγιστος αριθμός βακτηρίων ξεπέρασε τις 900.000 μονάδες σχηματισμού αποικιών ανά τετραγωνικό εκατοστό κατά μέσο όρο. Κι αν αυτό από μόνο του δεν σου λέει τίποτα, να ξέρεις ότι στο καπάκι της τουαλέτας σου υπάρχουν λιγότερα βακτήρια! Ανησυχητικό είναι επίσης και το γεγονός, ότι 60% των μικροβίων που βρήκαν, μπορούν να σε αρρωστήσουν.

Σχετικά με τις γυναίκες, οι πολλές χρήσεις ενός μπουκαλιού, μπορούν να επηρεάσουν την ωορρηξία και να αυξήσουν τον κίνδυνο ορμονικών προβλημάτων, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, η ενδομητρίωση και ο καρκίνος του μαστού.

  • Κατηγορία Υγεία

Πως το αλάτι μας παχαίνει διαρκώς!

Οι ειδικοί, λοιπόν, συμβουλεύουν να τρώμε μέχρι 6 γραμμάρια αλάτι ημερησίως.

Έρευνα που έγινε με επικεφαλής τον καθηγητή Graham MacGregor από το Πανεπιστήμιο Queen Marry της Μεγάλης Βρετανίας αποκαλύπτει ότι το αλάτι παχαίνει, πιθανότατα επειδή επηρεάζει τον μεταβολισμό και τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός απορροφά το λίπος.

Είναι ήδη γνωστό ότι το αλάτι συνδέεται με την αύξηση της αρτηριακής πίεσης, αλλά αυτή είναι η πρώτη μελέτη που το συνδέει και με την παχυσαρκία και μάλιστα ανεξάρτητα από την ποσότητα ή τις θερμίδες που καταναλώνει κανείς. Υπήρξαν, όμως, και αντιδράσεις από κάποιους επιστήμονες που εξήγησαν ότι το γεγονός ότι οι άνθρωποι που πήραν μέρος στη μελέτη ανέφεραν ο καθένας μόνος του πόσο αλάτι κατανάλωναν καθημερινά κάνει τα αποτελέσματα αναξιόπιστα.

Η έρευνα χρησιμοποίησε δεδομένα από 450 παιδιά και 780 ενήλικες, που κατοικούν στο Ηνωμένο Βασίλειο και είχαν πάρει μέρος στη Βρετανική εθνική έρευνα για τη διατροφή από το 2008/2009 ως το 2011/2012.

Οι ειδικοί ανέλυσαν δείγματα ούρων 24ώρου και υπολόγισαν πόσες θερμίδες είχαν καταναλώσει οι εν λόγω άνθρωποι τις τελευταίες 4 ημέρες, βασισμένοι σε ένα ημερολόγιο διατροφής. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υπήρχαν μεγαλύτερες συγκεντρώσεις αλατιού στα ούρα ανθρώπων που ήταν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

Οι ειδικοί, λοιπόν, συμβουλεύουν να τρώμε μέχρι 6 γραμμάρια αλάτι ημερησίως όμως οι έρευνες δείχνουν ότι καταναλώνουμε τελικά 8,1 γραμμάρια κατά μέσο όρο.

Σε ποιες περιπτώσεις παίρνουμε βάρος από τη γυμναστική;

Ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων, οι οποίοι γυμνάζονται συστηματικά, καταλήγουν να έχουν μεγαλύτερο βάρος από ό,τι όταν ξεκίνησαν...

Μάλιστα, το πρόσθετο βάρος συχνά δεν είναι έξτρα μυς, αλλά περισσότερο λίπος. Άρα η γυμναστική είναι καλή για την υγεία, αλλά όχι κατ' ανάγκη και για αδυνάτισμα, αν δεν συνοδεύεται από κάποια δίαιτα.


Σε αυτή τη διαπίστωση κατέληξε μια νέα έρευνα από επιστήμονες του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αριζόνα, με επικεφαλής τον καθηγητή διατροφολογίας Γκλεν Γκέσερ.
Θεωρητικά, όταν γυμνάζεται κανείς τακτικά, καίει περισσότερες θερμίδες και λίπος από όσο καταναλώνει, συνεπώς αδυνατίζει σιγά - σιγά.

Στην πραγματικότητα όμως, σύμφωνα με τους ερευνητές, έχει παρατηρηθεί ότι, όχι σπάνια, καταλήγει κανείς να βάλει κιλά, αντί να χάσει. Οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη καταλάβει καλά γιατί η άσκηση βοηθά μερικούς ανθρώπους να γίνουν πιο αδύνατοι και άλλους όχι, ενώ σε μερικούς έχει ακριβώς το αντίθετο (και ανεπιθύμητο) αποτέλεσμα.


Η νέα έρευνα μελέτησε 81 υγιείς γυναίκες που έκαναν καθιστική ζωή και όλες ήταν υπέρβαρες, ενώ καμία δεν είχε ασκηθεί σωματικά το προηγούμενο έτος. Οι γυναίκες έπρεπε να αρχίσουν στο εργαστήριο ένα κοινό πρόγραμμα σωματικής άσκησης, χωρίς να αλλάξουν τις διατροφικές συνήθειές τους. Το πρόγραμμα περιλάμβανε άσκηση 30 λεπτών τρεις φορές την εβδομάδα επί 12 εβδομάδες.


Στο τέλος, όλες οι γυναίκες -όπως έδειξαν τα σχετικά τεστ- ήσαν σε πολύ καλύτερή αεροβική κατάσταση, αλλά το παράδοξο ήταν πως αρκετές ήταν πιο παχιές. Σχεδόν το 70% των γυναικών είχαν προσθέσει έστω λίγο παραπάνω μάζα λίπους και αρκετές είχαν βάλει έως πέντε κιλά παραπάνω, κυρίως έξτρα λίπος και όχι περισσότερους μυς. Λίγες μόνο γυναίκες είχαν γίνει πιο αδύνατες και εξίσου λίγες είχαν διατηρήσει το αρχικό βάρος τους.


Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσες γυναίκες είχαν χάσει βάρος ήδη κατά τις τέσσερις πρώτες εβδομάδες της άσκησης, συνέχισαν να χάνουν και μετά, κάτι που δεν συνέβη με τις υπόλοιπες. «Αυτό πρακτικά σημαίνει», όπως είπε ο Γκλεν Γκέσερ, ότι «όποιος -ή όποια- θέλει να χάσει βάρος με την άσκηση, καλά θα κάνει να ελέγχει τη ζυγαριά μετά τον πρώτο μήνα. Αν σε εκείνο το σημείο το βάρος παραμένει αμετάβλητο ή έχει αυξηθεί, τότε κανείς θα πρέπει να στραφεί στη δίαιτα και σε άλλες δραστηριότητες», επειδή έχει πια διαφανεί ότι δεν πρόκειται να χάσει βάρος μόνο με τη γυμναστική.


Αν και η έρευνα δεν συμπεριέλαβε άνδρες, υπάρχουν ήδη ενδείξεις από προηγούμενες μελέτες ότι και αυτοί, όπως οι γυναίκες, όχι σπάνια αυξάνουν το βάρος τους μόλις ξεκινάνε να γυμνάζονται.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, όπως είπε ο καθηγητής διατροφολογίας, η σωματική άσκηση φέρνει περισσότερη υγεία, έστω και αν δεν εξασφαλίζει το αδυνάτισμα.


Οι επώνυμες δίαιτες πάσχουν σε βάθος χρόνου


Οι πολυδιαφημισμένες και «αιρετικές» δίαιτες, που υπόσχονται θαύματα, χωρίς καν κανείς να κάνει αυτά που συνήθως θεωρούνται απαραίτητα, όπως να μην τρώει λιπαρά και να μην ασκείται, έχουν αρχικά όντως θετικά αποτελέσματα, όμως μετά από δύο χρόνια τα περισσότερα, αν όχι όλα τα χαμένα κιλά έχουν επανέλθει στη... θέση τους. Αυτό διαπίστωσε μια νέα καναδική επιστημονική έρευνα, η οποία υποστηρίζει ότι τελικά μάλλον θα πρέπει να επιμείνει κανείς παραδοσιακά, δηλαδή με τις κλασικές δίαιτες, σε συνδυασμό με τη σωματική άσκηση.


Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου ΜακΓκιλ, με επικεφαλής τον καθηγητή ιατρικής Μαρκ Άϊζενμπεργκ συνέκριναν τέσσερις δημοφιλείς διαφημιζόμενες δίαιτες (Atkins, Weight Watchers, South Beach και Zone) με τις παραδοσιακές μεθόδους αδυνατίσματος (λίγη τροφή χωρίς λιπαρά κ.λπ.) και με τη σωματική άσκηση.


Η ανάλυση των σχετικών μικρών κλινικών δοκιμών που υπάρχουν, έδειξε ότι αν και οι τέσσερις δίαιτες, η κάθε μία με τη δική της ξεχωριστή μέθοδο, πέτυχαν να μειώσουν το βάρος βραχυπρόθεσμα (μετά από ένα έτος), αυτό σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου επανήλθε. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι θα ήταν μάλλον καλύτερα αν οι άνθρωποι φρόντιζαν να κόψουν τα λιπαρά και παράλληλα να γυμνάζονται.


Επιπλέον, οι τέσσερις επώνυμες δίαιτες, δεν φάνηκε να έχουν κάποια διαφορά μεταξύ τους, όσον αφορά τη βελτίωση ζωτικών δεικτών στο αίμα (χοληστερίνης, αρτηριακής πίεσης, σακχάρου κ.α.). Ο Άϊζενμπεργκ ανέφερε ότι πρέπει να γίνουν πλέον μεγάλες κλινικές δοκιμές, που να συγκρίνουν άμεσα τις κυριότερες δίαιτες, ώστε να ριχτεί περισσότερο φως στους ισχυρισμούς των δημιουργών τους πως η μέθοδός τους μειώνει σημαντικά το βάρος και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Βρίστε δυνατά για να «χτίσετε» μύες!

Το βρίσιμο χαρίζει μυϊκή δύναμη!

Αυτό είναι το εντυπωσιακό συμπέρασμα μιας νέας βρετανο-αμερικανικής επιστημονικής έρευνας, σύμφωνα με την οποία οι άνθρωποι που βλαστημούν –όχι από μέσα τους, αλλά φωναχτά– αποκτούν περισσότερη σωματική δύναμη.

Αλλά αυτό είναι κάτι που μάλλον ήδη γνωρίζει εκ πείρας όποιος προσπαθεί να ανέβει μια ανηφόρα με το ποδήλατο ή να χτυπήσει το μπαλάκι του τένις πιο δυνατά.

Οι ψυχολόγοι Ρίτσαρντ Στέφενς του Πανεπιστημίου του Κιλ της Βρετανίας και Εμμανουήλ Κατέχης του Πανεπιστημίου του Λονγκ 'Αϊλαντ των ΗΠΑ, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρείας στο Μπράιτ.

Οι επιστήμονες πραγματοποίησαν δύο πειράματα. Στο πρώτο, 29 εθελοντές με μέση ηλικία 21 ετών χωρίσθηκαν σε δύο ομάδες - μία που έβριζε και μία όχι- και στη συνέχεια έκαναν ένα τεστ έντονης αεροβικής άσκησης με ποδήλατο.

Στο δεύτερο πείραμα, 52 εθελοντές με μέση ηλικία 19 ετών πάλι χωρίσθηκαν σε όσους έβριζαν και σε όσους δεν έβριζαν και, στη συνέχεια, έκαναν ένα τεστ που αφορούσε τη δύναμη της λαβής του χεριού τους.

Και στις δύο περιπτώσεις -ποδήλατο και λαβή- όσοι προηγουμένως είχαν βρίσει δυνατά, εμφάνισαν ανώτερες επιδόσεις, έχοντας περισσότερη μυική δύναμη σε σχέση με όσους δεν είχαν βρίσει ή απλώς ξεφώνιζαν ουδέτερες λέξεις. Η ενίσχυση της δύναμης στο τεστ της λαβής διάρκειας δέκα δευτερολέπτων ισοδυναμούσε με 2,1 κιλά κατά μέσο όρο, ενώ στο τεστ ποδηλάτου με 24 βατ.

Προηγούμενες μελέτες των ίδιων ερευνητών είχαν δείξει ότι το βρίσιμο κάνει κάποιον πιο ανθεκτικό στον πόνο. Τώρα προστίθεται και η δύναμη στα οφέλη του βρισίματος.

Οι ερευνητές δήλωσαν: «Γιατί το βρίσιμο έχει αυτή την επίδραση στη δύναμη και στην αντοχή στον πόνο, μένει να ανακαλυφθεί. Δεν έχουμε ακόμη κατανοήσει πλήρως τη δύναμη του βρισίματος».

Αν πάντως κανείς θέλει να εξασκηθεί στο βρίσιμο για γίνει πιο δυνατός, καλύτερα να το κάνει μόνος του...

Κοιμηθείτε μια ώρα το μεσημέρι και κερδίστε πέντε χρόνια ζωής!

Αυτοί που κοιμούνται μια ώρα το μεσημέρι, τονώνουν τον εγκέφαλό και τη μνήμη τους, σαν να είναι έως και πέντε χρόνια νεότεροι...

Μια νέα επιστημονική έρευνα υποστηρίζει ότι ένας μεσημεριανός υπνάκος μιας ώρας μπορεί να «φρεσκάρει» τον εγκέφαλο των ηλικιωμένων έως και κατά πέντε χρόνια.

Αυτοί που κοιμούνται μια ωρίτσα τα μεσημέρια, τονώνουν τον εγκέφαλό τους, έχοντας καλύτερη μνήμη και πιο καθαρή σκέψη, σαν να είναι έως πέντε χρόνια νεότεροι, σύμφωνα με την έρευνα Αμερικανών και Κινέζων επιστημόνων.

Η μελέτη επιβεβαιώνει τα οφέλη του μεσημεριανού ύπνου, αρκεί αυτός να μην διαρκεί υπερβολικά λίγο ούτε υπερβολικά πολύ.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την κινεζικής καταγωγής Τζουνσίν Λι του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια στη Φιλαδέλφεια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Αμερικανικής Γηριατρικής Εταιρείας (Journal of the American Geriatrics Society), μελέτησαν περίπου 3.000 άτομα άνω των 65 ετών, από τους οποίους το 60% κοιμούνταν συχνά μετά το φαγητό από μισή έως μιάμιση ώρα.

Όσοι συμμετείχαν υποβλήθηκαν σε διάφορα νοητικά τεστ. Διαπιστώθηκε ότι όσοι κοιμούνταν περίπου μια ώρα μετά το φαγητό, είχαν καλύτερες επιδόσεις σε σχέση με όσους δεν είχαν καθόλου τη συνήθεια του μεσημεριανού ύπνου. Επίσης όσοι κοιμούνταν μια ώρα, τα πήγαν καλύτερα στα τεστ σε σχέση με όσους κοιμούνταν λιγότερο ή περισσότερο από μια ώρα.

Αυτοί που κοιμούνταν καθόλου ή ελάχιστα, καθώς και όσοι κοιμούνταν επί ώρες, είχαν στην τρίτη ηλικία έως έξι φορές μεγαλύτερη έκπτωση των νοητικών και μνημονικών λειτουργιών τους σε σχέση με όσους έπαιρναν έναν τακτικό ωριαίο υπνάκο.

Τι παθαίνει όποιος δεν κάνει σεξ;

Τι παίζει με τα ζευγάρια που δεν κάνουν συχνά σεξ;

Το σεξ μας προσφέρει τη δυνατότητα να συνδεθεί συναισθηματικά με κάποιον άλλο και να μειώσει το άγχος μας. Το σεξ είναι, επίσης, μια καλή μορφή άσκησης για την καρδιά σας, αφού αυξάνει τον καρδιακό σας ρυθμό, ενώ σας κρατάει δραστήριους και σας βοηθάει να καίτε θερμίδες.

Και αν αυτά δεν είναι αρκετά για να σας κάνουν να... πέσετε το κρεβάτι αμέσως, η σεξουαλική επαφή μπορεί, επίσης, να μειώσει την αρτηριακή σας πίεση, να σας ανακουφίσει από τους πονοκεφάλους (...ακούτε;...) και να μειώσει αισθητά τα συμπτώματα της κατάθλιψης.
Από την άλλη πλευρά, όμως, τι συμβαίνει στο σώμα μας, όταν δεν κάνουμε τακτικά σεξ;

Όπως αναφέρει το iatropedia.gr, αν και κάποιοι άνθρωποι ευημερούν και είναι παραγωγικοί για μεγάλο μέρος της ζωής τους χωρίς να έχουν τακτική σεξουαλική επαφή, οι περισσότεροι είναι πιο επιρρεπείς σε ασθένειες που σχετίζονται με το άγχος και το στρες, λόγω της φυσιολογικής ανάγκης τους για σεξουαλική επαφή.

Σίγουρα, δεν είναι απαραίτητο να πάρετε κιλά ή να δείτε την αρτηριακή σας πίεση να ανεβαίνει μόνο και μόνο επειδή δεν κάνετε τακτικά σεξ, αλλά ουσιαστικά “στερείτε” από το σώμα σας τα οφέλη που δεν παίρνει από αυτό.

Όταν κάνετε τακτικά σεξ (και αυτό περιλαμβάνει το “καταπληκτικό”, το “απλά καλό”, ακόμα και το “έτσι κι έτσι” σεξ) διατηρείτε την λίμπιντό σας υψηλά και αυτό έχει ευεργετικές επιδράσεις τόσο στο σώμα, όσο και στην ψυχολογία σας.

Πόσο συχνά κάνουν σεξ τα παντρεμένα ζευγάρια;

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστήμιο του Σικάγου οι ενήλικοι κάνουν σεξ 61 φορές τον χρόνο, δηλαδή κάτι παραπάνω από μια φορά την εβδομάδα. Τα παντρεμένα ζευγάρια κάνουν σεξ 25-30% περισσότερο απ’ ό,τι τα ανύπαντρα, ενώ τα άτομα που βρίσκονται σε ευτυχισμένους γάμους έχουν συχνότερη σεξουαλική ζωή. Τα παντρεμένα ζευγάρια ηλικίας 18-29 ετών κάνουν σεξ κατά μέσον όρο 112 φορές τον χρόνο.

Οι παντρεμένοι άνω των 70 κάνουν σεξ περίπου 16 φορές τον χρόνο, γεγονός που αποδεικνύει ότι μεγαλώνοντας οι άνθρωποι τείνουν να έχουν λιγότερες σεξουαλικές επαφές, (χωρίς αυτό να είναι ανασταλτικό για την ευχαρίστησή τους).

Μια δεύτερη έρευνα που πραγματοποίησε το ινστιτούτο έρευνας σεξουαλικής συμπεριφοράς Sex Health Research, σε περισσότερα από 3.000 ζευγάρια με σκοπό να κατανοήσουν οι επιστήμονες γιατί τα παντρεμένα ζευγάρια βαριούνται το σεξ μας λέει ότι: 6 στους 10 παντρεμένους δηλώνουν ότι έχουν βαρεθεί την σεξουαλική τους ζωή με τον (την) σύντροφό τους, ωστόσο δεν επιθυμούν να αλλάξουν σύντροφο, μια που ο εραστής (ερωμένη) έχει μάθει τι μπορεί να τους απογειώσει, όταν κάνουν σεξ.

Οι «βαριεστημένοι» ερωτικά σύντροφοι, δεν θεωρούν ότι η κατάσταση αυτή είναι κάτι το οποίο μπορεί να επηρεάσει γενικότερα τη σχέση τους. Οι ίδιοι επίσης υποστήριξαν πως αν το κρεβάτι τους εμπλουτίζονταν με διαφορετικές συνήθειες, τότε η ερωτική φλόγα θα άναβε πάλι και δεν θα θεωρούσαν το σεξ κάτι τόσο ανιαρό.

Αν πάντως σας απασχολεί η συχνότητα με την οποία κάθε ζευγάρι κάνει σεξ οι ειδικοί επιμένουν: το κάθε ζευγάρι είναι μοναδικό, το ίδιο και οι απαιτήσεις του. Αν είστε σε μεγάλο βαθμό ικανοποιημένοι με ό,τι συμβαίνει όταν βρίσκεστε στο κρεβάτι, γιατί σας απασχολεί το πόσο συχνά συμβαίνει; το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει επικοινωνία ανάμεσα στο ζευγάρι και να μπορεί να μιλήσει για ό,τι το απασχολεί. Αν και οι δύο δεν νιώθουν δυστυχείς με αυτό που συμβαίνει, τότε η έλλειψη σεξ σε μια σχέση δεν είναι πρόβλημα.

  • Κατηγορία Υγεία

Ποιο είναι το ανδρικό χαρακτηριστικό που γοητεύει περισσότερο τις γυναίκες;

Τι είναι αυτό που διεγείρει το γυναικείο φύλο;

Η αναζήτηση για «αυτό που θέλουν οι γυναίκες» είναι ένα φαινόμενο σχεδόν τόσο παλιό όσο οι οργανωμένες ανθρώπινες κοινωνίες- και η αλήθεια είναι ότι, όσες έρευνες και αν γίνουν, σε όσα «εμπειρικά» συμπεράσματα και αν καταλήξει κανείς, είναι μάλλον αδύνατον να μιλήσει κανείς με απόλυτη σοβαρότητα.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει πως οι προσπάθειες σταματούν: Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνα στο Τσάπελ Χιλ και του Πανεπιστημίου του Μπάφαλο υποδεικνύουν ένα χαρακτηριστικό που, όπως διαπιστώνουν, είναι το πλέον γοητευτικό/ ελκυστικό σε έναν άνδρα για τις γυναίκες- και φαίνεται να είναι η δυνατότητα να αφηγείται κανείς μια ιστορία («storytelling», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά).

Αναλυτικότερα, τρεις μελέτες εξέτασαν τις διαφορές μεταξύ των φύλων όσον αφορά στη δυνατότητα αφήγησης ιστοριών σε σχέση με την ελκυστικότητα ενός ατόμου. Στην πρώτη μελέτη, δόθηκαν πληροφορίες σχετικά με την αφηγηματική ικανότητα ενός πιθανού συντρόφου. Στη δεύτερη μελέτη, οι συμμετέχοντες διάβασαν μια καλή ή κακή ιστορία που είχε γραφτεί από έναν πιθανό σύντροφο.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι εκτιμήσεις των γυναικών για την ελκυστικότητα (μακροπρόθεσμα) των ανδρών ήταν θετικότερες για τους καλούς αφηγητές. Ωστόσο, αυτό δεν φάνηκε να επηρεάζει αντίστοιχα την αντίληψη των ανδρών για τις γυναίκες. Η τρίτη μελέτη έδειξε πως η επίδραση της αφηγηματικής δυνατότητας όσον αφορά στη μακροπρόθεσμη ελκυστικότητα δείχνει να σχετίζεται με το «status» κάποιου: Η δυνατότητα καλής αφήγησης/ διήγησης ιστοριών φαίνεται να αυξάνει το status, βοηθώντας έτσι τους άνδρες να προσελκύουν περισσότερες συντρόφους.